part 22

روز بعد، کایل سردتر از همیشه بود.

لیا: کایل.

کایل: بله؟

لیا: از دیشب ناراحتی؟

کایل: نه.

لیا: پس چرا با من حرف نمی‌زنی؟

کایل: دارم حرف می‌زنم.

لیا: این که جواب یک کلمه‌ایه!

کایل چیزی نگفت.

بعد از چند لحظه آرام گفت:

کایل: لوسین خیلی بهت نزدیک شده.

لیا: خب؟

کایل: هیچ.

لیا: کایل...

کایل: گفتم هیچ.

نگاهش کردم.

برای اولین بار فهمیدم شاید فرمانده‌ی جدی و سرد گارد سلطنتی...

گاهی حسود هم می‌شود.

لبخند زدم.

لیا: نکنه حسودی می‌کنی؟

کایل فوراً جواب داد:

کایل: نه.

خیلی سریع.

آن‌قدر سریع که خنده‌ام گرفت.

لیا: باشه، باور کردم.

کایل با اخم نگاهم کرد.

ولی گوش‌هایش کمی قرمز شده بود.