35
پارت ۳۵ – فصل اول فیک «درون تاریکی، نام او»
(ژانر: مافیایی، عاشقانه، درام، اسمات کم)
---
[عمارت – دفتر استراتژی – نیمه‌شب]
نقشه‌ها پهن بودن. رد انگشت‌های خونی جونگ‌کوک هنوز روی لبه میز مونده بود. ات کنار میز ایستاده بود، چشم دوخته به کاغذهایی که تمام خطوطش بوی خیانت می‌داد.
«یونهو با یکی از شاخه‌های مافیای ژاپنی در تماسه. هدفش گرفتن اطلاعات مالی ما نیست فقط… می‌خواد جابه‌جایی سلاح‌ها رو هم به نفع خودش کنه.»
جونگ‌کوک اینو گفت و یه فایل ضخیم رو جلوی ات پرت کرد.
ات با تعجب صفحه‌ها رو ورق زد. «ولی چرا الان؟ اون همیشه کنارت بود.»
جونگ‌کوک لبخند تلخی زد. «چون همیشه کسی که نزدیک‌تره، خنجر رو محکم‌تر فرو می‌کنه.»
سکوتی کوتاه. بعد ات با صدایی جدی گفت:
«باید کاری کنیم که فکر کنه پیروز شده. وانمود کنیم همه‌چی رو نمی‌دونیم. وقتی وقتش رسید... ضربه رو بزنیم.»
جونگ‌کوک بهش خیره شد. «داری نقش یه رئیس رو بازی می‌کنی؟»
ات نزدیک‌تر رفت. با لحن سرد و مطمئن:
«دارم سعی می‌کنم دنیایی رو که تو ساختی، از فروپاشی نجات بدم. حتی اگه به قیمت نابودی خودم تموم بشه.»
جونگ‌کوک نفسش رو آهسته بیرون داد. دستش رو جلو آورد و قفل کرد با دست ات.
«نه این بار، ات. اگه قراره این مسیر رو بری… با من میری.»
قلب ات لرزید. نه از ترس، بلکه از چیزی شبیه باور.
باور به اینکه شاید، فقط شاید… این مرد سرد و بی‌رحم، دلش هنوز برای چیزی می‌تپه.
---
[صبح فردا – حیاط پشتی – تمرین تیراندازی]
ات، با کلت نقره‌ای‌ای که جونگ‌کوک شب گذشته بهش داده بود، روی هدف تمرکز کرده بود.
صدای شلیک، درست وسط نقطه قرمز. همه ساکت موندن.
جونگ‌کوک از دور فقط نگاهش کرد. لبخندی گوشه لبش نشست.
حالا همه چیز داشت آماده می‌شد…
برای جنگی که قرار بود همه‌چیو تغییر بده.
---
(ژانر: مافیایی، عاشقانه، درام، اسمات کم)
---
[عمارت – دفتر استراتژی – نیمه‌شب]
نقشه‌ها پهن بودن. رد انگشت‌های خونی جونگ‌کوک هنوز روی لبه میز مونده بود. ات کنار میز ایستاده بود، چشم دوخته به کاغذهایی که تمام خطوطش بوی خیانت می‌داد.
«یونهو با یکی از شاخه‌های مافیای ژاپنی در تماسه. هدفش گرفتن اطلاعات مالی ما نیست فقط… می‌خواد جابه‌جایی سلاح‌ها رو هم به نفع خودش کنه.»
جونگ‌کوک اینو گفت و یه فایل ضخیم رو جلوی ات پرت کرد.
ات با تعجب صفحه‌ها رو ورق زد. «ولی چرا الان؟ اون همیشه کنارت بود.»
جونگ‌کوک لبخند تلخی زد. «چون همیشه کسی که نزدیک‌تره، خنجر رو محکم‌تر فرو می‌کنه.»
سکوتی کوتاه. بعد ات با صدایی جدی گفت:
«باید کاری کنیم که فکر کنه پیروز شده. وانمود کنیم همه‌چی رو نمی‌دونیم. وقتی وقتش رسید... ضربه رو بزنیم.»
جونگ‌کوک بهش خیره شد. «داری نقش یه رئیس رو بازی می‌کنی؟»
ات نزدیک‌تر رفت. با لحن سرد و مطمئن:
«دارم سعی می‌کنم دنیایی رو که تو ساختی، از فروپاشی نجات بدم. حتی اگه به قیمت نابودی خودم تموم بشه.»
جونگ‌کوک نفسش رو آهسته بیرون داد. دستش رو جلو آورد و قفل کرد با دست ات.
«نه این بار، ات. اگه قراره این مسیر رو بری… با من میری.»
قلب ات لرزید. نه از ترس، بلکه از چیزی شبیه باور.
باور به اینکه شاید، فقط شاید… این مرد سرد و بی‌رحم، دلش هنوز برای چیزی می‌تپه.
---
[صبح فردا – حیاط پشتی – تمرین تیراندازی]
ات، با کلت نقره‌ای‌ای که جونگ‌کوک شب گذشته بهش داده بود، روی هدف تمرکز کرده بود.
صدای شلیک، درست وسط نقطه قرمز. همه ساکت موندن.
جونگ‌کوک از دور فقط نگاهش کرد. لبخندی گوشه لبش نشست.
حالا همه چیز داشت آماده می‌شد…
برای جنگی که قرار بود همه‌چیو تغییر بده.
---
- ۸.۰k
- ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
