رمان منیم گوزل سئوگیلیم نویسنده الهه پورعلی

پارت ۱۱۸

فاتح که حسابی جا خورده بود گفت:
- بهترش رو برات می‌گیرم.
سوگل دیوانه‌وار فرمان را گرفته و گفت:
- نگه دار این لامصب رو! نگه دار.
فاتح با تردید ماشین را نگه داشته و به خیابان شلوغ که گل خشکیده وسط خیابان افتاده بودوچشم دوخت.
سوگل سریع پیاده شد و به سمت خیابان دوید و با چشم دنبال گل گشت، از آن سمت کایان با حالی زار داخل ماشین نشسته و با تعجب به حرکات سوگل چشم دوخته بود نمی‌دانست دنبال چیست اما نکاهش با رنگی از تعجب به او بود که وسط خیابان درحال اشاره به ماشین‌ها بود که بایستند.
فاتح پشت سرش آمده و با دست به گل اشاره کرد و دستی به سمت ماشین تکان داده و با صدای بلند گفت:
- آقا لطفا بایستید.
سریع خم شده و گل را برداشت و هر دو از وسط خیابان به کناری رفتند.
سوگل خونش از زور حرص به جوش آمده بود، با دیدن گل که توسط لاستیک ماشینی له شده و چند گلبرگش ریخته بود عصبی شده و داد زد:
- تو آدم نیستی؟
فاتح ناباور سعی کرد او را آرام کند از این رو گفت:
- من چه می‌دونستم این گل انقدر برات مهمه! می‌خواستم بگم خیلی خوشگل‌هاشو برات می‌خرم.
سوگل با اخم و چشمانی سرخ شده نگاه آخرش را به قیافه مظلوم و درعین‌حال اخموی فاتح انداخته و سوار‌ماشین شد، درحالی که هوا گرم و تر بود اما نسیم ملایمی درحال وزیدن بوده و نور بی‌امان خورشید همه جا را دربرگرفته بود.
سوگل با خرص گفت:
- فاتح منو ببر کتاب‌خونه.
فاتح با شنیدن این جمله درحالی که ماشین را روشن می‌کرد گفت:
- ای بابا سوگل مسخره بازی نکن. یه دونه گل بود دیگه.
سوگل با اخم گفت:
- بیشتر از ایندعصبیم نکن فاتح گفتم می‌خوام برم کتاب‌خونه حوصله گردش ندارم.
از نظر خود این‌طوری بهتر بود چرا که از دست فاتح نجات پیدا می‌کرد حالا که او بهانه دستش داده بود راحت‌تر بود.
فاتح به آرامی گفت:
- ببخشید خب.
سوگل دستی به موهایش کشید و شالش را جلوتر کشیده و گفت:
- لطفا فاتح الان اصلا حالش رو ندارم. لطفا به بابا هم چیزی نگو. می‌خوام برم کتاب‌خونه.
فاتح که به شدت به او برخورده بود لی‌هایس را به هم فشرده و راه کتاب‌خانه را درپیش گرفت.
این میان کایان بود که درحالی که درد پهلویش امانش نمی‌داد با بی‌توجهی پشت سرشان حرکت کرده و آن‌ها را می‌پایید.
انتظار داشت به سمت سینما یا مرکز خرید بروند اما فاتح جلوی کتاب‌خانه ایستاد و سوگل پیاده شد.
درحالی که پیاده می‌شد شنید که فاتح گفت:
- وقت ناهار میام دنبالت جون من، منو نپیچون دیگه.
سوگل بدون این که چیزی بگوید درماشیم را به هم کوبیده و وارد کتاب‌خانه شد. همان‌طور که کایان منتظر بود تا فاتح از آن‌جا دور شود شماره سوگل را گرفته و در اولین بوق صدای دلنشینش به گوش رسید که گفت:
- سلام پسر شجاع.
با شنیدن صدای سوگل لبخند روی لبش نشست و گفت:
- Merhaba kuzen! Neler oluyor? Fatih nereye gitti?
<<سلام دخترعمو! چه خبره؟ فاتح کجا رفت؟>>