خون و عسل

part 18
دو روزی بود که دازای از قصر رفته بود و سر ماموریت بود.
سوفیا فکر می‌کرد که چطور دل دازای رو بدست بیاره.
تو پذیرایی نشسته بود و به فکر فرو رفته بود که خیلی از خدمتکاران سینی آبمیوه رو جلوش گذاشت و تا خواست بره سوفیا چشمش بهش افتاد و گفت
" صبر کن...تو چرا موقع کار کم کاری میکنی؟ فکر میکردم نظافت اینجا رو بانو فلور به تو سپرده "
خدمتکار تعظیم کرد و با استرس گفت
" من نمیتونم فعلا کار سختی رو انجام بدم "
سوفیا جدی بهش نگاه کرد و گفت
" چطور؟ بانو فلور مثل من بخشنده نیست "
" نه نه پرنسس شرایط من خاصه... "
دستشو رو شکمش گذاشت و با ترس گفت
" من باردارم...نمیتونم "
سوفیا لبخندی زد و گفت
" او جدی؟ خب متاسفم توی این مدت کار سنگین نکن اینو به گوش بقیه برسون که کار سنگین بهت ندن "
خدمتکار با خوشحالی تعظیم کرد و گفت
" بابت لطفتون ممنونم. "
با عجله رفت که سوفیا سریع یه فکری به ذهنش رسید و دنبالش رفت و وقتی اون خدمتکار رو تو اشپزخونه دید گفت
" هی تو...عکس های آزمایش هات رو بده به من "
" چشم "
عکس ها رو گرفت و به اتاقش رفت و به عکس های سیاه سفید اون کوچولو خیره شد
" حالا شاهزاده ببینم میخوای چیکار کنی "
روز بعد دازای به قصر رسید و وقتی وارد شد سوفیا اولین کسی بود که بهش خوش آمد گفت و بغلش کرد دازای برای تشکر گونه اش رو آروم بوسید و موهاشو نوازش کرد
" دلم برات تنگ شده بود "
_ منم همینطور پرنسس
احترام رسمی ای به خواهر و برادر بزرگترش گذاشت و آروم گفت.
_ میرم به اتاقم
..........
توی استخر آب گرم لم داده بود و به ملکه اش فکر می‌کرد...شاید نتونسته عنوان پرنسس رو بگیره ولی دازای اجازه اینکه کسی جز چویا عنوان ملکه بگیره رو نمی‌داد
همینطور که فکر می‌کرد حس اینکه کسی وارد آب بشه رو حس کرد و لبخندی زد
_ نی سان...عجیبه که اومدی پیش من
" نیومدم پیش تو اومدم یکم به بدنم حال بدم "
دازای ریز خندید و گفت
_ کم حرف شدی...نکنه بخاطر سوفیا ست؟
" نه...فقط در تلاشم نظر یکیو جلب کنم "
دازای به سقف نگاه کرد و گفت
_ رعیت؟
" مگه مهمه؟ "
_ نه قطعا
فئودور لبخندی زد و گفت
" اوسامو...پکری "
_ تو فکرم...
" حتی یه احمق هم میتونه بفهمه که چه فکری میکنی. "
تک خنده ای کرد که دازای با شیطنت نگاهش کرد و گفت
_ اگه کمتر از احمق نیستی بگو به چی فکر میکنم؟
فئودور حالت تفکر گرفت و دستشو گذاشت زیر چونه اش
" خب...یه شخصه...که ادمیزاده فکر میکنم موهای حنایی رنگ داره و حسابی دل داداشمونو برده "
دازای چند لحظه بهش نگاه کرد و بعد نگاهشو گرفت و آروم بدون هیچ حسی گفت
_ درسته
" پس هیماری "
_ اونو دیگه فراموش کردم...هم برای اون بهتره هم من...بخاطر من تا الان روحش در عذاب بوده و حالا وقتشه دیگه استراحت کنه...چویا برام از هیماری عزیز تره
" سوفیا اینو میدونه؟ "
_ نه
فئودور سری تکون داد و از آب بیرون رفت
" بیخیالش شو و سعی کن به سوفیا دل ببندی...اگرم نتونستی نقش بازی کن کاری که همیشه میکنی...انسان ها اینجا جایی ندارن "
و با قدم های آهسته دازای رو تنها گذاشت
_ لعنتی! باید چیکار کنم
...................
سوفیا تو اتاق نشسته بود و منتظر دازای بود که بعد مدتی طاقت فرسا بلاخره اومد و حوله به تن داشت
_ او سوفیا...فکر میکردم رفتی خرید
" او نه منتظرت بودم "
دازای سوالی نگاهش کرد که سوفیا آروم سمتش رفت و دستش رو گرفت و گذاشت روی شکمش
" دازای داریم بچه دار میشیم "
دازای متعجب بهش خیره شد...باورش نمیشد اون حواسش به این موضوع بود که سوفیا حامله نشه...چطور ممکنه!!
_ ج...جدی میگی؟ واقعا؟
نمیتونست خوشحال باشه...بدترین اتفاق زندگیش بود. حالا باید چیکار میکرد؟ باید بیخیال چویا میشد و دختر یا پسرشونو بزرگ می‌کرد یا که بچه خودش رو میکشت؟
سوفیا با خوشحالی دستشو دور گردنش حلقه کرد و اولین بوسه اش رو از دازای گرفت
دازای تو شوک بود و الان براش مهم نبود چی میشه باید سریع یه فکری می‌کرد...ولی اون بچه گناهی نداره پس...
دازای تو دلش گفت
_' معذرت میخوام چویا...نتونستم به قولم عمل کنم '
دستاش رو روی کمرش گذاشت و تو اون بوسه همراهیش کرد
__________________________________________________________
ادامه دارد...