#آشنایی_غیر_منتظره
#آشنایی_غیر_منتظره
پارت # بیست_و_هفت
آب دهانم رو با سر و صدا قورت دادم. مگه چی گفتم که کسی که در هر شرایطی ریلکس بود، اینطور آتیش گرفت؟
تا رسیدن به خیابون اصلی حرفی نزدم و آیدین هم دستم رو رها نکرد.
به کلانتری رفتیم و آیدین کارهای لازم رو انجام داد. از من هم چند سؤال پرسیدن و بالاخره بعد از یک ساعت، کارمون تموم شد.
تاکسی دم در خونه ایستاد. از آیدین تشکری کردم و خواستم پیاده شم که با صدای جیغی به سمت در خونه برگشتم.
سایه به سمت ماشین اومد و گفت:
_کجایی تو دختر؟ چرا گوشیت رو جواب نمیدی؟ فکر کردم این پسره بلایی به سرت آورده.
چشم غره ای به سایه رفتم و آیدین که جلو نشسته بود، برگشت و گفت:
_سایه خانوم حداقل بذارین ما بریم. بعد پشت سرم هرچی که دلتون میخواد بگین.
بالا پریدن شونه های سایه رو به وضوح دیدم.
_ای وای. شما اینجایین آقا آیدین؟ چیزه..من با شما نبودم که.
آیدین سر تکون داد و به معنای گوش های من هم مخملیه، گفت:
_بله، متوجه شدم.
از هول شدن سایه به خنده افتاده بودم. با حرص مشتی به بازوش زدم .
_ آی دردم اومد . بیا پایین بریم
_کجا بریم؟
_با بچه ها میریم یه دوری بزنیم.
_پسرا هم هستن؟
سایه در حالی که دستم رو گرفته بود و من رو به بیرون ماشین می کشید، گفت:
_بله، هستن.
و پشت سرم در ماشین رو بست. اما همون لحظه صدای باز شدن در ماشین به گوشم رسید. به عقب برگشتم و آیدین رو دیدم که پیاده شده بود و به بدنهٔ ماشین تکیه داده بود.
_چیزی شده آقا آیدین؟
_نه شما به صحبت هاتون ادامه بدین.
به سمت سایه برگشتم. چنان به آیدین خیره شده بود که انگار یه موجود فرا زمینی دیده. سر پایین انداختم و دستی به لب هام کشیدم. اگه می خندیدم هم که تا یک ساعت باید جیغ جیغ کردن هاش رو به جون می خریدم. سر بلند کردم و رو به سایه گفتم:
_نمیشه حالا این یک بار رو من نیام؟
نچی کرد و گفت:
_نمیشه عزیزم. زود باش.
_جون سایه اصلا حوصله....
_حوصله موصله برای من نکن ها! انگار ما اونجا بوقیم. خب همه هستیم، حرف می زنیم، میگیم، می خندیم. حوصله ت برای چی سر بره؟
آروم با کف دست به پیشونیم کوبیدم. با بچه ها مشکلی نداشتم. ولی اصلا از همنشینی با دوست پسرهاشون خوشم نمی اومد. حوصلهٔ لوس بازی های اغراق شده شون رو هم نداشتم.
_سایه خانوم؟
با صدای آیدین به سمتش برگشتیم.
_بله؟
پارت # بیست_و_هفت
آب دهانم رو با سر و صدا قورت دادم. مگه چی گفتم که کسی که در هر شرایطی ریلکس بود، اینطور آتیش گرفت؟
تا رسیدن به خیابون اصلی حرفی نزدم و آیدین هم دستم رو رها نکرد.
به کلانتری رفتیم و آیدین کارهای لازم رو انجام داد. از من هم چند سؤال پرسیدن و بالاخره بعد از یک ساعت، کارمون تموم شد.
تاکسی دم در خونه ایستاد. از آیدین تشکری کردم و خواستم پیاده شم که با صدای جیغی به سمت در خونه برگشتم.
سایه به سمت ماشین اومد و گفت:
_کجایی تو دختر؟ چرا گوشیت رو جواب نمیدی؟ فکر کردم این پسره بلایی به سرت آورده.
چشم غره ای به سایه رفتم و آیدین که جلو نشسته بود، برگشت و گفت:
_سایه خانوم حداقل بذارین ما بریم. بعد پشت سرم هرچی که دلتون میخواد بگین.
بالا پریدن شونه های سایه رو به وضوح دیدم.
_ای وای. شما اینجایین آقا آیدین؟ چیزه..من با شما نبودم که.
آیدین سر تکون داد و به معنای گوش های من هم مخملیه، گفت:
_بله، متوجه شدم.
از هول شدن سایه به خنده افتاده بودم. با حرص مشتی به بازوش زدم .
_ آی دردم اومد . بیا پایین بریم
_کجا بریم؟
_با بچه ها میریم یه دوری بزنیم.
_پسرا هم هستن؟
سایه در حالی که دستم رو گرفته بود و من رو به بیرون ماشین می کشید، گفت:
_بله، هستن.
و پشت سرم در ماشین رو بست. اما همون لحظه صدای باز شدن در ماشین به گوشم رسید. به عقب برگشتم و آیدین رو دیدم که پیاده شده بود و به بدنهٔ ماشین تکیه داده بود.
_چیزی شده آقا آیدین؟
_نه شما به صحبت هاتون ادامه بدین.
به سمت سایه برگشتم. چنان به آیدین خیره شده بود که انگار یه موجود فرا زمینی دیده. سر پایین انداختم و دستی به لب هام کشیدم. اگه می خندیدم هم که تا یک ساعت باید جیغ جیغ کردن هاش رو به جون می خریدم. سر بلند کردم و رو به سایه گفتم:
_نمیشه حالا این یک بار رو من نیام؟
نچی کرد و گفت:
_نمیشه عزیزم. زود باش.
_جون سایه اصلا حوصله....
_حوصله موصله برای من نکن ها! انگار ما اونجا بوقیم. خب همه هستیم، حرف می زنیم، میگیم، می خندیم. حوصله ت برای چی سر بره؟
آروم با کف دست به پیشونیم کوبیدم. با بچه ها مشکلی نداشتم. ولی اصلا از همنشینی با دوست پسرهاشون خوشم نمی اومد. حوصلهٔ لوس بازی های اغراق شده شون رو هم نداشتم.
_سایه خانوم؟
با صدای آیدین به سمتش برگشتیم.
_بله؟
- ۶۱.۹k
- ۲۳ تیر ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۲۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط