زن ، سینه ی برجسته نیست لب های قرمزموی مش کرده ابروی بردا

زن ، سینه ی برجسته نیست لب های قرمزموی مش کرده ابروی برداشته نیست.زن لباس سفید ، شب با شکوه عروسی...بوی خوش قورمه سبزی هوس شب های جمعه،قرار تاریک کوچه ی پشتی توی یک ماشین نیست.زن خونریزی ، کمردرد ماهیانه ، پوکی استخوان ، ضعیفه ی پا به ماه،حالت تهوع ، استفراغ ، دردهای کشنده ی زایمان ، مادر بچه ها نیست.زن عصای روز پیری ، پرستار وقت مریضی ، رفیق پای منقل ، مزه بیار عرق شب نشینی های دوستانه نیست.زن وجود دارد ، روح دارد ، قدرت ،جسارت ،پابه پای یک مرد زور دارد.عشق،اشک،نیاز،محبت،یک دنیا آرزو دارد.زن همیشه همه جاحضور داردو اگر تمام اینها یادت رفت،تنها یک چیز را بخاطر داشته باش.که هنوز هیچ مردی پیدا نشده که بتواند یک روزفقط یک روز جای یک زن باشد...


همسر خوبم..از قدیم تا به حال فراموشت نکرده ام و نخواهم کرد..نوشته هایت را هنوز دارم و آویزه گوشم کرده ام