رمان زندگی سیگاری قسمت ( 55)

زندگی سیگاری
در مقابل نگاه مشکوک و خیره ی محافظا وارد باغ شدیم !
من و به سمت نه باغ میبرد و من کم کم میترسیدم. سر جام یهو وایسادم .....
اونم کلافه برگشت سمتم و گفت
راه بیفت دیگه !؟!!
با لکنت و رنگ و رویی پریده گفتم
داری منو کجا می بری..؟
کمی با بهت به رنگ نگاهم خیره شد و یهو دستم و با حرص پس زد و گفت
راجب من چی فکر کردی ... هان !!!!!!
با لکنت گفتم
گرگ گفتم کجا داری می بری منو؟
با نگاهی عصبی بازوم و گرفت و گفت
راه بیفت خودت میبینی
با بهت و ترس دنبالش تقریبا کشیده میشدم.
که به یک زیر زمین رسیدیم ... در فلزی رنگ و باز کرد و محافظا برو بر مارو نگاه می کردن
دستم و کشید و باهم از پله های زیر زمین پایین رفتیم رنگم پریده بود و کمی یخ کرده بودم ... همه جا تاریک بود .... جرارد به در دیگه رو هم باز کرد.
و وارد شدیم. با ترس به اطراف نگاه میکردم که یهو برقای زیر زمین روشن شدن .....
هنوز به خودم نیومده بودم که یهو یه چیزی فرض و سریع به سمت جرارد دوید و پرید روش جراردم با اون افتادن زمین مبهوت کمی دقت کردم و مهشید و شناختم ... گلوی جرارد و گرفته بود و جیغ میزد
زندگی سیگاری
دزد کثیف...... مرتیکه رزل..... میکشمت...
جرارد به خودش اومد و از کمر مهشید گرفت و پرتش کرد کناری و روش خیز برداشت و دستاش و بالای سرش نگه
داشت و داد زد
چنه چرا رم میکنی؟
به خودم اومدم و با خوش حالی جیغ زدم
مهشید......
و دوییدم سمتشون و جرارد و از روش پرت کردم کناریو
بدون توجه به چشمای قلنبه شده ی مهشید خودم و پرت کردم تو بغلش... واقعا احساس آرامش می کردم ... انگار بچه ای بودم که چندین روز بود مامانش و گم کرده و توتنهایی به سر برده و حالا مامانش و پیدا کرده
اره اون بچه من بودم.... منی که مهشید برام مثل خواهر بود... دیگه کم کم تو بغل گرمش اشک ریختم و کل بدبختبام و هق هق کردم
وقتی به خودم اومدم دیدم مهشیدم داره گریه میکنه خبری از جرارد نبود .....
مهشید با ناباوری گفت
تو کجا بودیها ؟؟؟ کل تهران و زیر و رو کردم ..... کل کلانتری ها رو گشتم .... با گریه گفت
حتی سرد خونه ها هم رفتم اما نبودی...
با بغض گفتم
دزدیدنم.... مثل شما.... هر بلایی سر شما آوردن هزار برابرشو من کشیدم بارها تا پای مرگ رفتم .....
مهشید چرا اینا کین ... جلوی من و ریحانه به پلیس و کشتن!!
موهام و پشت گوش زدم و گفتم