ملودی عشق پارت ۲۰

نویسنده:
افسر کیم ک از خوشحالی نمی‌دونست چی کار کنه زود تر از لونا اقدام‌کرد و به طرفش دوید
لونارو تو آغوشش کشید و دور خودش میچرخوند
لونا:
دوباره بوی عطرش!
دوباره آغوش گرمش!
دستامو محکم دوره پیچیده بودم و سرم رو تو گودی گردنش برده بودم
حس اینکه دیگه تنها نیستم و خوانواده ای دارم خیلی خوب بود
بعد از چند لحظه چرخیدند تمو کرد منو روی زمین گزاشت  سرمو از بالا آوردم و به چشماش خیره شدم نا خواسته جیغ کوتاهی کشیدم و دوباره محکم بغلش کردم
+عشقممم کجا بووووددددددییییییییییییییی
نامجون در حالی ک میخندید گفت:
¥تو خودت کوجا بودی کلوچه
سرمو از روی سین های عضلانی بلند کردم با اخم کیوتی گفتم
=باز گف کولوچه😑
¥چون کلوچه ای دیگه
=تو هم کرسی
¥باش من کرفس😂
#:عشقم؟
جون.کوک گفت و با تعجب به لونا و افسر کیم نگاه کرد
=بلهههه عشقممممممم
داداش گلممممممممممممممممم
#:داداش؟
=اره دیگه نامجون‌اوپا داداشمه!
جونگکوک نفسراحتی از سر آسودگی خاطرش کشید
¥ای که چقدر دلم برا اوپا‌گفتنت تنگ شده بود!
نامجون بوسه ای روی پیشونی لونا زد و به سه نفر متعجب ک داشتن با نگاهشون میخوردنشون نگاه کرد
¥بزارید توضیح بدم!
&خوبه!
¥خب راستش ۱۳ سال بیش من توی مسافر خونادگیمون گم شدم
بعد از اون یه فر منو به یه یتیم خ نه برد اونجا بود ک آقای کیم‌منو به فرزندی قبول کرد
=وقتی ۹ سالم بود نامجون گم شد از اون به بعد پدر مادرم حال خوبی نداشتند خیلی دنبالش کشتیم ولی خب پیداش نکردیم مارم از دوری نامجون سکته کرد
پدرم همتو یه تصادف کشته شد
منم ک پیش عموم بزرگ شدم
&چ داستان عجیبی!
+پس چرا به من‌ نگفتی؟
=باز شروع شد
+جواب منو بدههه؟
=خب نپرسیدی😐
+پوووف
#:لونا!؟
=بله؟
#:وقت دارو‌هاته
=اان داریم حرف می‌زنیم بعدا میخورم!
#:الان باید بخوری
=گفتم ک بعدا میخورم
¥لونا برو دارو هاتو بخور بعدا حرف می‌زنیم
=تازه داداشمو پیدا کردم میخام پیشش بشینم نمیخام برم
#:بلند شو بریم!
نویسنده:
جونگ کوک گفت و دست لونا گرفت و با خودش برد به اشپزخونه
=حالا نخورم ک طوری نمیشه
چونگ کوک تو یه حرکت نشوند روی اپن و بسته قرص رو از توی کشو برداشت لیوان آبی پر کرد و داد دستش
#:بخورش
لونا با بی‌حالی بسته قرس رو ازش گرفتم و یکی شو خورد
=اینا خواب اوره الان خوابم میبره خوب!
#:اشکالی نداره بخواب خوب
=میخام پیش نامجون باشم
#:بسه دیگه هی نامجون نامجون عهههه
=چته خوب!
#:همینه ک هست دیگه نگو نامجون
=داداشمه هااااا
#:داداشت باشه
دیگه نگو
=خوابم میاد!
باشه برو بخواب
=حال ندارم تا اتاق برم!
#:پوووف
جونگ کوک لونا رو بلند کرد و لونا برای حفظ تعادلش پاهاش دور پرنس پیچیده و دستاشو روی شانه‌اش گذاشت
#:اینجوری نگام نکن مگه نگفتی حال نداری!
پرنس گفت و لونارو به اتاقش برد
لونا از سر خجالت سرش رو پایین انداخته بود و لباش گل انداخته بود
پرنس لونا رو روی تخت گذاشت و کمکش کرد تا دراز
بکشه
=ممنون
#:خواهش
پرنس چراغ رو خاموش کرد و از اتاق بیرون اومدم نفس عمیقی کشید و به سالن پذیرایی رفت
¥لونا کجاست
#:خوابید
¥اهان
&خب نامجون شی اینجا بمون من دیگه میرم
¥بله سرورم
#:وایسا منم بیام !
&میخای بیای قصر؟
#:آره این چند روز همه کارام افتاده گردن جیمین بیچاره
خوب نیست همه کارا رو تنهایی انجام بده
&باشه زود بیا منتظرم
جونگکوک کتش رو برداشت و همراه تهیون به قصر رفت
چند روزی از رفتن پرنس کوک می‌گذشت و لونا خیلی نگران بود
=نامجونااااا
میشه بری قصر ببینی حال پرنس کوک چطوره؟
¥چی کار داری باهاشون؟
=هیچی هیچی فقط چون بی خبر رفت نگران شدم!
¥اها باشه یه نفرو میفرستم بهم خبر بده
=مرسی داداشی
¥قربونت
جونگ کوک:
۳۰۰ تا کامنت مفیییدددد