#پارت 11

#پارت 11
رمان ماهــور
دم در سالن رسیدیم یاشار منتظرمون بود.
-چرا نرفتی؟
-گفتم بمونم بیاین.
باهم سمت پارکینگ رفتیم.
امیر:رهام حالا بگو ببینم ماجرا چیه؟
-میشه بزاری بعدا؟
یاشار: ماجرای چی؟ به منم بگین ببینم.
دستی به ته ریشم کشیدم.
-من فکر می کردم فقط امیر میلاد دهن لقه.
-کمال همنشین در من اثر کرد. بعدشم بحث عوض نکن مگه یاشار نا محرم همه میدونن یاشار هم بدونه.
-نمی خوای بگی نگو.
-نه. بحث این چیزا نیست... راستش خودمم همنوز نمیدنم...
میلاد: چرا کش میدی ماجرا رو؟ داداشمون عاشق شده.
-جدی کی؟
با لبخند بهم نگاه می کردن.
لحظه ای وایسادم اون ها هم یه قدم جلو تر وایسادن روبه روم.
-بگم می خندین آخه.
+بگو نمیخندیم.
-ماهور.
هر سه تاشون جدی بهم نگاه کردن. تو دلم شمردم.
۱...۲...۳...۴...
با خنده امیر میلاد، یاشار و امیر میلاد هم زدن زیر خنده.
جلو افتادم.
-بیاین دیگه.
دنبالم اومدن.
...
{ماهور}
ماشین رو داخل پارکینگ پارک کردم پیاده شدم و از پله های جلوی در بالا رفتم.
کلید رو روی در انداختم تا در رو باز کنم.
روی ساعتم نگاهی انداختم. ساعت2؟ حالا باید واسه دیر اومدنم کلی جواب پس بدم.
وارد شدم و منتظر بودم بابا جلوم ظاهر بشه و شروع به غرغر کنه اما خبری نبود.
-بابا؟
جوابی نشنیدم.
کیفم رو روی میز گذاشتم. از.پله ها بالا رفتم و سمت اتاق بابا رفتم. رسیدم دم در اتاق اما کسی داخلش نبود.
اومدم پایین و توی آشپزخونه و هال دنبال بابا گشتم.
-شاید با این عنتر خوان رفته بیرون.
رفتم سمت میز از توی کیفم گوشیم رو برداشتم و شماره بابا رو گرفتم.
صدای زنگش اومد.
اطرافم رو نگاه کردم صداش از توی پذیرایی میومد. داخل پذیرایی شدم و گوشی بابا رو از رو میز برداشتم و قطع کردم.
گوشی رو روی میز گذاشتم و برگشتم...
با صحنه ای که دیدم صدای جیغم رفت بالا.
هیچ چیو نتونستم هضم کنم.
چند ثانیه بیشتر نگذشت که دنیا سیاه شد.

لایک و کامنت یادتون نره