وارث تاریکی!
پارت ۲۳!
دروغ بود...تمام زندگیاش روی دروغ بنا شده بود...مادربزرگش به او دروغ گفته بود...مرگ پدر و مادرش دروغ بود...همه چیزش دروغ بود، همه چیزش!
هروس حالت تهوعش را فرو خورد و دست لرزانش را در جیب ردایش کرد. صدای بلند تپش قلبش را میشنید. مطمئن بود دامبلدور هم صدایش را میشنید. هروس خانواده نداشت، تنها به خاطر طمع ولدمورت برای داشتن افرادی قدرتمندتر!
هروس از جیبش ساعت شنی مادربزرگش را بیرون آورد. آن را با خود آورده بود. احساس میکرد آن، تنها چیزیست که از خانوادهاش باقی مانده است. آن را به دامبلدور داد و پرسید:
«اینو مارربزرگم قبل اینکه...این اتفاق بیافته برام فرستاد. توی نامه نوشته بود که این مال جدمونه نسل به نسل منتقل شده.»
دامبلدور مدتی به بررسی ساعت شنی پرداخت. سپس، زیر ساعت شنی را به سمت هروس گرفت و گفت:
«این رو ببین.»
زیر ساعت شنی، شکلی برجسته نقش بسته بود. شکل، دستی را نشان میداد که روی آن، شعلهای آبی وجود داشت. دامبلدور انگشت اشارهاش را به سمت شومینه گرفت و گفت:
«حالا اونجا رو نگاه کن.»
آتش شومینه، به رنگ آبی درآمده بود. هروس، ناخوداگاه، حین بروز احساساتش رنگ آتش را تغییر داده بود. آن شکل، یک نماد بود. نماد قدرت بسیار عجیب خاندان بلکمور. نماد جدش، آزاراکس بلکمور. دامبلدور گفت:
«این مال آزاراکس بوده. و قطعا، مورگانا (مادربزرگ هروس) به دلیلی اینو برات فرستاده. و حالا...مرگخوار ها به اون هم رحم نکردن.»
«چرا...اینارو بهم میگین؟ چرا؟ برای شما چه نفعی داشت؟»
دامبلدور سرش را پایین انداخت و گفت:
«مورگانا... یکی از دوستان خوب من بود و من به خواطر مرگش خیلی متأسفم(شیپ دامبلدور و مرگانا باشدددد؟؟؟😂). شاید با گفتن این چیز ها بتونم جبران کنم و جلوی آسیب دیدن تو رو بگیرم.»
لبخند بی رمقی زد اما آن لبخند، نتوانست غم عمیق چشمانش را پنهان کند. ساعت شنی را به هروس پس داد. هروس ساعت شنی را در جیبش گذاشت. میخواست برود اما نتوانست بلند شود. پاهایش سست شده بودند و سرش گیج میرفت. دیدش تار و تارتر میشد تا اینکه تنها چیزی که میدید تاریکی مطلق بود. صدای گُنگ و نگران دامبلدور را میشنید که صدایش میکند و دیگر هیچ صدایی نشنید. بیهوش شده بود. ࿙⏝֯࿙࿚ ༿⋆𞋯 ༾࿙࿚֯⏝࿚
یه صدتاییمون نشه؟💔
امیدوارم ازش لذت ببرید!♥︎
لایک و کامنت یادتون نره!♡
منتظر پارت بعد باشین!☆
#وارث_تاریک#هروس_بلکمور#ریگولس_بلک
دروغ بود...تمام زندگیاش روی دروغ بنا شده بود...مادربزرگش به او دروغ گفته بود...مرگ پدر و مادرش دروغ بود...همه چیزش دروغ بود، همه چیزش!
هروس حالت تهوعش را فرو خورد و دست لرزانش را در جیب ردایش کرد. صدای بلند تپش قلبش را میشنید. مطمئن بود دامبلدور هم صدایش را میشنید. هروس خانواده نداشت، تنها به خاطر طمع ولدمورت برای داشتن افرادی قدرتمندتر!
هروس از جیبش ساعت شنی مادربزرگش را بیرون آورد. آن را با خود آورده بود. احساس میکرد آن، تنها چیزیست که از خانوادهاش باقی مانده است. آن را به دامبلدور داد و پرسید:
«اینو مارربزرگم قبل اینکه...این اتفاق بیافته برام فرستاد. توی نامه نوشته بود که این مال جدمونه نسل به نسل منتقل شده.»
دامبلدور مدتی به بررسی ساعت شنی پرداخت. سپس، زیر ساعت شنی را به سمت هروس گرفت و گفت:
«این رو ببین.»
زیر ساعت شنی، شکلی برجسته نقش بسته بود. شکل، دستی را نشان میداد که روی آن، شعلهای آبی وجود داشت. دامبلدور انگشت اشارهاش را به سمت شومینه گرفت و گفت:
«حالا اونجا رو نگاه کن.»
آتش شومینه، به رنگ آبی درآمده بود. هروس، ناخوداگاه، حین بروز احساساتش رنگ آتش را تغییر داده بود. آن شکل، یک نماد بود. نماد قدرت بسیار عجیب خاندان بلکمور. نماد جدش، آزاراکس بلکمور. دامبلدور گفت:
«این مال آزاراکس بوده. و قطعا، مورگانا (مادربزرگ هروس) به دلیلی اینو برات فرستاده. و حالا...مرگخوار ها به اون هم رحم نکردن.»
«چرا...اینارو بهم میگین؟ چرا؟ برای شما چه نفعی داشت؟»
دامبلدور سرش را پایین انداخت و گفت:
«مورگانا... یکی از دوستان خوب من بود و من به خواطر مرگش خیلی متأسفم(شیپ دامبلدور و مرگانا باشدددد؟؟؟😂). شاید با گفتن این چیز ها بتونم جبران کنم و جلوی آسیب دیدن تو رو بگیرم.»
لبخند بی رمقی زد اما آن لبخند، نتوانست غم عمیق چشمانش را پنهان کند. ساعت شنی را به هروس پس داد. هروس ساعت شنی را در جیبش گذاشت. میخواست برود اما نتوانست بلند شود. پاهایش سست شده بودند و سرش گیج میرفت. دیدش تار و تارتر میشد تا اینکه تنها چیزی که میدید تاریکی مطلق بود. صدای گُنگ و نگران دامبلدور را میشنید که صدایش میکند و دیگر هیچ صدایی نشنید. بیهوش شده بود. ࿙⏝֯࿙࿚ ༿⋆𞋯 ༾࿙࿚֯⏝࿚
یه صدتاییمون نشه؟💔
امیدوارم ازش لذت ببرید!♥︎
لایک و کامنت یادتون نره!♡
منتظر پارت بعد باشین!☆
#وارث_تاریک#هروس_بلکمور#ریگولس_بلک
- ۱.۴k
- ۲۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط