Grand Ambassador سفیر کبیر
پارت ۲۳
سپس با ابرو های بالا رفته حرفش را عوض کرد و گفت:
- می‌دونی اگه حرف های هنری درست باشه تو کاری رو انجام دادی که حتی پدر من هم نتوانسته انجام بده
سپس اضافه کرد
- البته الان پدرم با گذشته خیلی فرق کرده شک دارم گیلبرت از پسش بر بیاد
درحالیکه گیج شده بودم پرسیدم:
- چطور مگه ؟
- اما پدر من و گیلبرت زمان مدرسه داخل یک گروه بودن البته پدر من یک سالی از گیلبرت ادمون بزرگ تره پدرم میگه تو مدرسه ، گیلبرت در حملات ذهنی بی رقیب بوده تنها مدیر مدرسه می تونسته جلوی حملاتش رو بگیره به همین خاطر هم دو تا جایزه خیلی معتبر در زمینه ذهن روبی برده
- جدی میگی !؟
قبل از اینکه ریتا بتواند صحبت کند ویلیام با هیجان گفت:
- آره تازه بابای من هم می‌گفت در مسابقات مدرسه گیلبرت در دو رشته حملات و دفاع ذهنی همیشه اول بود
این بار هنری وسط حرف ویلیام پرید درحالیکه با نفرت به گیلبرت نگاه می کرد گفت:
- اولین باری که دیدمش اون پس فطرت ذهنم رو زیر و رو کرده بود تازه من اصلا چیزی نفهمیده بودم
سپس اضافه کرد
- یادمه پدرم بخاطر این کارش حسابی باهاش دعوا کرد
هر چقدر بیشتر توضیح میدادند بر شگفتی من بیشتر اضافه میشد چند دقیقه بعد مکس و سوزان دوباره به جمع ما پیوستند به نظر می‌رسید که مکس به طریقی توانسته بود سوزان را از ناراحتی در بیاورد مدتی بود که همجا ساکت شده بود تازه متوجه شدم بقیه به همراه مادرم از تالار بیرون رفته اند . شاید مادرم آنها را برده بود تا قصر یا شایدم فضای اطراف قصر را به آنها نشان دهد
سوزان با تردید پرسید :
- آلفرد بچه ها راست میگن ؟
من که شناختی از کاری که کرده بودم نداشتم تنها شانه ای بالا انداختم
مکس درحالیکه با دست محکم به پشت من زده بود گفت :
- پسر تو چقدر باحال بودی و من نمیدونستم
ریتا با. حالتی متفکرانه گفت :
- فکر کنم تو خیلی قوی هستی امروز جادویی که پونزده سال پیش روی شما قرار دادند به ضعیف ترین حالت خودش رسیده به احتمال زیاد تا چند ساعت دیگه از بین میره
سپس اضافه کرد
- تو از همین الانش هم نشانه های قدرت رو بروز دادی
با تعجب پرسیدم :
- نشانه های قدرت
سوزان گفت :
- بچه ها بهتر یه توضیح کامل به آلفرد بدیم تا اونجایی که من فهمیدم و خاله سامانتا به مامانم می‌گفت اون هیچ اطلاعی از دنیای ما نداره
به یکباره هرکسی چیزی می‌گفت نمی دانم چرا اما احساس شعف و خوشحالی میکردم ازاینکه به یکباره این همه دوست پیدا کرده بودم خوشحال بودم اصلا فکرش را هم نمی کردم که بتوانم به این زودی در بین خانواده مادرم جایی برای خودم باز کنم
با صدایی که کمی بلندتر از دیگران بود گفتم :
- کمی آروم تر من نمیدونم به حرف های کدومتون گوش بدم ؟!
سپس با ابرو های بالا رفته حرفش را عوض کرد و گفت:
- می‌دونی اگه حرف های هنری درست باشه تو کاری رو انجام دادی که حتی پدر من هم نتوانسته انجام بده
سپس اضافه کرد
- البته الان پدرم با گذشته خیلی فرق کرده شک دارم گیلبرت از پسش بر بیاد
درحالیکه گیج شده بودم پرسیدم:
- چطور مگه ؟
- اما پدر من و گیلبرت زمان مدرسه داخل یک گروه بودن البته پدر من یک سالی از گیلبرت ادمون بزرگ تره پدرم میگه تو مدرسه ، گیلبرت در حملات ذهنی بی رقیب بوده تنها مدیر مدرسه می تونسته جلوی حملاتش رو بگیره به همین خاطر هم دو تا جایزه خیلی معتبر در زمینه ذهن روبی برده
- جدی میگی !؟
قبل از اینکه ریتا بتواند صحبت کند ویلیام با هیجان گفت:
- آره تازه بابای من هم می‌گفت در مسابقات مدرسه گیلبرت در دو رشته حملات و دفاع ذهنی همیشه اول بود
این بار هنری وسط حرف ویلیام پرید درحالیکه با نفرت به گیلبرت نگاه می کرد گفت:
- اولین باری که دیدمش اون پس فطرت ذهنم رو زیر و رو کرده بود تازه من اصلا چیزی نفهمیده بودم
سپس اضافه کرد
- یادمه پدرم بخاطر این کارش حسابی باهاش دعوا کرد
هر چقدر بیشتر توضیح میدادند بر شگفتی من بیشتر اضافه میشد چند دقیقه بعد مکس و سوزان دوباره به جمع ما پیوستند به نظر می‌رسید که مکس به طریقی توانسته بود سوزان را از ناراحتی در بیاورد مدتی بود که همجا ساکت شده بود تازه متوجه شدم بقیه به همراه مادرم از تالار بیرون رفته اند . شاید مادرم آنها را برده بود تا قصر یا شایدم فضای اطراف قصر را به آنها نشان دهد
سوزان با تردید پرسید :
- آلفرد بچه ها راست میگن ؟
من که شناختی از کاری که کرده بودم نداشتم تنها شانه ای بالا انداختم
مکس درحالیکه با دست محکم به پشت من زده بود گفت :
- پسر تو چقدر باحال بودی و من نمیدونستم
ریتا با. حالتی متفکرانه گفت :
- فکر کنم تو خیلی قوی هستی امروز جادویی که پونزده سال پیش روی شما قرار دادند به ضعیف ترین حالت خودش رسیده به احتمال زیاد تا چند ساعت دیگه از بین میره
سپس اضافه کرد
- تو از همین الانش هم نشانه های قدرت رو بروز دادی
با تعجب پرسیدم :
- نشانه های قدرت
سوزان گفت :
- بچه ها بهتر یه توضیح کامل به آلفرد بدیم تا اونجایی که من فهمیدم و خاله سامانتا به مامانم می‌گفت اون هیچ اطلاعی از دنیای ما نداره
به یکباره هرکسی چیزی می‌گفت نمی دانم چرا اما احساس شعف و خوشحالی میکردم ازاینکه به یکباره این همه دوست پیدا کرده بودم خوشحال بودم اصلا فکرش را هم نمی کردم که بتوانم به این زودی در بین خانواده مادرم جایی برای خودم باز کنم
با صدایی که کمی بلندتر از دیگران بود گفتم :
- کمی آروم تر من نمیدونم به حرف های کدومتون گوش بدم ؟!
- ۸۷۴
- ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
