عشق درسایه سلطنت پارت 281
مری: یه پیغام برای اعلاحضرت ببر و بگو که من اینجام... من این محبتت رو جبران خواهم کرد.. قول میدم..
داشتم برای دیدن تهیونگ پر پر میزدم سریع گفت
ادگار: چشم بانو
اروم و با درد دست بردم دور گردنم.. اما گردنبندم نبود..گردنبندم...جولی سریع رفت و گردنبندم رو آورد و عاجزانه گفت
جولی: به خدا برش داشته بودم که راحت استراحت كنين.. من نمیخواستم...
نیمه خیز شدم و سریع دستم رو روی دستش گذاشتم و گفتم مری: مطمینم اینطور بوده و ازتون ممنونم..
گردنبند مرواریدم همونی که یه روز روی زمین افتاده بود و باعث شده بود تهیونگ گرم ببو*ستم رو سمت ادگار گرفتم
مطمین بودم تهیونگ میشناسدش..
مری: اگه اینو به اعلا حضرت نشون بدی حرفت رو باور میکنن... بگو که اینجام... بگو زنده ام...
جولی: فک نکنم اجازه بدن بره داخل قصر..
با بغض گفتم
مری: لطفا همه تلاشت رو بکن.. حتی شده داد و بیداد کن و بگو برای اعلاحضرت خبری از من داری.. من مطمینم اگه اینو بگی اعلا حضرت میپذیرتت و با دیدن گردنبند حرفت رو باور میکنه..
ادگار : چشم بانوی من..
مری:مطمین باش پادشاه و من قدر این محبتت رو میدونیم..
لبخند خیلی شادی زد و تعظیم کرد و رفت اروم دراز کشیدم
انگار درد دنیا توی بدنم بود و غم دنیا تو سینه ام.. چشمام رو بستم و اشکم اروم جاری شد..
همه فکر کردن من مُر*دم بچه ام... خدااا... اشکام بی وقفه میریخت خداروشکر که تهیونگ زنده است...
کم کم گریه ام به ضجه تبدیل شد..چجوری باید به تهیونگ میگفتم؟ چجوری میگفتم بچه اش رو از دست دادم؟
واقعا من یک ماه بود که اینجا بودم؟ دلم برای تهیونگ پر میکشید..جولی پتو رو روم مرتب کرد و گفت
جولی: نگران نباشین بانوی من.. همه چیز درست میشه و به زودی برمیگردین به قصر..
اروم اشک ریختم..خیلی نگران بودم میترسیدم..
اگه تهیونگ حرف ادگار رو باور نکنه..اگه نپذیرتش و به حرفاش گوش نکنه... اگه... اگه... اگه اینطور میشد چی به سرم میومد؟سردردم از فکر و خیال بیشتر شده بود..
از دل درد و سردرد خوابم برد..خواب که نه.. انگار بیهوش شده بودم و هیچی حس نمیکردم...
****
های باز شکه تون کردم 😂کیف میکنم حالا به نظر تون چی میشه!؟😉
داشتم برای دیدن تهیونگ پر پر میزدم سریع گفت
ادگار: چشم بانو
اروم و با درد دست بردم دور گردنم.. اما گردنبندم نبود..گردنبندم...جولی سریع رفت و گردنبندم رو آورد و عاجزانه گفت
جولی: به خدا برش داشته بودم که راحت استراحت كنين.. من نمیخواستم...
نیمه خیز شدم و سریع دستم رو روی دستش گذاشتم و گفتم مری: مطمینم اینطور بوده و ازتون ممنونم..
گردنبند مرواریدم همونی که یه روز روی زمین افتاده بود و باعث شده بود تهیونگ گرم ببو*ستم رو سمت ادگار گرفتم
مطمین بودم تهیونگ میشناسدش..
مری: اگه اینو به اعلا حضرت نشون بدی حرفت رو باور میکنن... بگو که اینجام... بگو زنده ام...
جولی: فک نکنم اجازه بدن بره داخل قصر..
با بغض گفتم
مری: لطفا همه تلاشت رو بکن.. حتی شده داد و بیداد کن و بگو برای اعلاحضرت خبری از من داری.. من مطمینم اگه اینو بگی اعلا حضرت میپذیرتت و با دیدن گردنبند حرفت رو باور میکنه..
ادگار : چشم بانوی من..
مری:مطمین باش پادشاه و من قدر این محبتت رو میدونیم..
لبخند خیلی شادی زد و تعظیم کرد و رفت اروم دراز کشیدم
انگار درد دنیا توی بدنم بود و غم دنیا تو سینه ام.. چشمام رو بستم و اشکم اروم جاری شد..
همه فکر کردن من مُر*دم بچه ام... خدااا... اشکام بی وقفه میریخت خداروشکر که تهیونگ زنده است...
کم کم گریه ام به ضجه تبدیل شد..چجوری باید به تهیونگ میگفتم؟ چجوری میگفتم بچه اش رو از دست دادم؟
واقعا من یک ماه بود که اینجا بودم؟ دلم برای تهیونگ پر میکشید..جولی پتو رو روم مرتب کرد و گفت
جولی: نگران نباشین بانوی من.. همه چیز درست میشه و به زودی برمیگردین به قصر..
اروم اشک ریختم..خیلی نگران بودم میترسیدم..
اگه تهیونگ حرف ادگار رو باور نکنه..اگه نپذیرتش و به حرفاش گوش نکنه... اگه... اگه... اگه اینطور میشد چی به سرم میومد؟سردردم از فکر و خیال بیشتر شده بود..
از دل درد و سردرد خوابم برد..خواب که نه.. انگار بیهوش شده بودم و هیچی حس نمیکردم...
****
های باز شکه تون کردم 😂کیف میکنم حالا به نظر تون چی میشه!؟😉
- ۱۰۵.۳k
- ۱۷ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱۲۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط