مهمونی پارت آخر
چند قدم از بقیه فاصله گرفته بودیم.
همه‌چیز برای اولین بار بعد از سال‌ها آرام شده بود.
فکر کردم می‌خواد فقط خداحافظی کنه.
اما ایستاد.
ـ لونا.
ـ هوم؟
نگاهش کردم.
چیزی نگفت.
فقط چند ثانیه نگاهم کرد.
بعد دستم رو رها کرد.
من با تعجب پرسیدم:
ـ چی شده؟
تهیونگ یک نفس عمیق کشید.
کای که چند قدم آن‌طرف‌تر بود، متوجه شد.
ـ اوه...
جونگکوک نگاهش کرد.
ـ چی؟
کای لبخند زد.
ـ هیچی. فقط تماشا کن.
تهیونگ مقابل من ایستاد.
بعد آرام زانو زد.
چشم‌هام گرد شد.
ـ تهیونگ...
لبخند کوچکی زد.
ـ می‌دونم این احتمالاً عجیب‌ترین زمان ممکنه.
خنده‌ی عصبی کردم.
ـ احتمالاً؟!
کای از پشت سر گفت:
ـ قطعاً عجیب‌ترین زمان ممکنه.
تهیونگ بدون اینکه نگاهش کنه گفت:
ـ کای، لطفاً.
کای خندید و ساکت شد.
تهیونگ دوباره نگاهم کرد.
ـ لونا...
صدایش آرام بود.
ـ سال‌ها فکر می‌کردم عشق فقط یه نقطه‌ضعفه.
ـ پدرم همینو بهم گفته بود.
ـ ولی تو باعث شدی بفهمم شاید بعضی وقت‌ها، تنها چیزی که ارزش جنگیدن داره، همینه.
چشم‌هام پر از اشک شد.
تهیونگ دستم رو گرفت.
ـ نمی‌خوام ازت قول بگیرم که هیچ‌وقت سختی نمی‌کشیم.
ـ نمی‌خوام بگم همه‌چیز همیشه آسونه.
لبخند زد.
ـ فقط می‌خوام وقتی سخت شد، کنار هم بمونیم.
جعبه‌ی کوچکی رو از جیبش بیرون آورد.
قلبم تند می‌زد.
ـ لونا...
مکث کرد.
ـ با من ازدواج می‌کنی؟
چند ثانیه فقط نگاهش کردم.
جونگکوک زیر لب گفت:
ـ جوابش رو بده دیگه!
کای آروم زد به بازوی جونگکوک.
ـ بذار خودش جواب بده.
اشک از گوشه‌ی چشمم پایین افتاد.
خندیدم.
ـ آره.
تهیونگ برای لحظه‌ای انگار باورش نشد.
ـ آره؟
سرم رو تکون دادم.
ـ آره، تهیونگ.
لبخندش بالاخره کامل شد.
کای دست زد.
ـ بالاخره!
جونگکوک خندید.
ـ تبریک می‌گم!
تهیونگ از جا بلند شد و حلقه رو دستم کرد.
من به حلقه نگاه کردم.
بعد به تهیونگ.
و برای اولین بار، آینده‌ای رو تصور کردم که قرار نبود با ترس شروع بشه.
قرار بود با یک «بله» شروع بشه. 💍🖤
قصه ی ما به سر رسید کلاغ به خونه اش نرسید.
به نیت ۵ تا بچه ی تهیونگ حداقل ۵ تا کامنت بذار😔🤌🏻🍓مرسی که تا اینجا همراهم بودید. ماچ به همه تون . خیلی دوستون دارم . ولی حمایت ها واسه این فیک خیلی کم بود🥲 امیدوارم برای فیک بعدی خوب باشه.
فعلا خداحافظظظظظ
همه‌چیز برای اولین بار بعد از سال‌ها آرام شده بود.
فکر کردم می‌خواد فقط خداحافظی کنه.
اما ایستاد.
ـ لونا.
ـ هوم؟
نگاهش کردم.
چیزی نگفت.
فقط چند ثانیه نگاهم کرد.
بعد دستم رو رها کرد.
من با تعجب پرسیدم:
ـ چی شده؟
تهیونگ یک نفس عمیق کشید.
کای که چند قدم آن‌طرف‌تر بود، متوجه شد.
ـ اوه...
جونگکوک نگاهش کرد.
ـ چی؟
کای لبخند زد.
ـ هیچی. فقط تماشا کن.
تهیونگ مقابل من ایستاد.
بعد آرام زانو زد.
چشم‌هام گرد شد.
ـ تهیونگ...
لبخند کوچکی زد.
ـ می‌دونم این احتمالاً عجیب‌ترین زمان ممکنه.
خنده‌ی عصبی کردم.
ـ احتمالاً؟!
کای از پشت سر گفت:
ـ قطعاً عجیب‌ترین زمان ممکنه.
تهیونگ بدون اینکه نگاهش کنه گفت:
ـ کای، لطفاً.
کای خندید و ساکت شد.
تهیونگ دوباره نگاهم کرد.
ـ لونا...
صدایش آرام بود.
ـ سال‌ها فکر می‌کردم عشق فقط یه نقطه‌ضعفه.
ـ پدرم همینو بهم گفته بود.
ـ ولی تو باعث شدی بفهمم شاید بعضی وقت‌ها، تنها چیزی که ارزش جنگیدن داره، همینه.
چشم‌هام پر از اشک شد.
تهیونگ دستم رو گرفت.
ـ نمی‌خوام ازت قول بگیرم که هیچ‌وقت سختی نمی‌کشیم.
ـ نمی‌خوام بگم همه‌چیز همیشه آسونه.
لبخند زد.
ـ فقط می‌خوام وقتی سخت شد، کنار هم بمونیم.
جعبه‌ی کوچکی رو از جیبش بیرون آورد.
قلبم تند می‌زد.
ـ لونا...
مکث کرد.
ـ با من ازدواج می‌کنی؟
چند ثانیه فقط نگاهش کردم.
جونگکوک زیر لب گفت:
ـ جوابش رو بده دیگه!
کای آروم زد به بازوی جونگکوک.
ـ بذار خودش جواب بده.
اشک از گوشه‌ی چشمم پایین افتاد.
خندیدم.
ـ آره.
تهیونگ برای لحظه‌ای انگار باورش نشد.
ـ آره؟
سرم رو تکون دادم.
ـ آره، تهیونگ.
لبخندش بالاخره کامل شد.
کای دست زد.
ـ بالاخره!
جونگکوک خندید.
ـ تبریک می‌گم!
تهیونگ از جا بلند شد و حلقه رو دستم کرد.
من به حلقه نگاه کردم.
بعد به تهیونگ.
و برای اولین بار، آینده‌ای رو تصور کردم که قرار نبود با ترس شروع بشه.
قرار بود با یک «بله» شروع بشه. 💍🖤
قصه ی ما به سر رسید کلاغ به خونه اش نرسید.
به نیت ۵ تا بچه ی تهیونگ حداقل ۵ تا کامنت بذار😔🤌🏻🍓مرسی که تا اینجا همراهم بودید. ماچ به همه تون . خیلی دوستون دارم . ولی حمایت ها واسه این فیک خیلی کم بود🥲 امیدوارم برای فیک بعدی خوب باشه.
فعلا خداحافظظظظظ
- ۸.۸k
- ۰۷ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
