تک پارتی
#تک_پارتی
#سونگمین
بعد از فن‌میـت، سونگمین با دستای پر از گل و هدیه اومد خونه. تو روی مبل نشسته بودی و وقتی دیدی بغلش پر از دسته‌گلای رنگی و جعبه‌های کوچیکه، یه لحظه خونت به جوش اومد.
ات (با اخم): «خب… مبارکه. معلوم نیست کدوم دوست دخترت این همه گل داده.»
سونگمین مات نگاهت کرد، چشم‌هاش گشاد شد. گل‌ها رو گذاشت روی میز و سریع اومد سمتت.
سونگمین: «چی؟! چه حرفی می‌زنی؟ اینا… اینا گلای فن‌هاست، همه‌شون دادن. من مگه دیوونه‌م دوست دختر دیگه داشته باشم؟!»
تو دست به سینه نشستی و سرتو برگردوندی.
ات: «آره، همه همینو میگن. گل گرفتی، هدیه گرفتی… معلوم نیست پشت صحنه چی کار کردی.»
سونگمین نفسشو محکم داد بیرون، خم شد جلوت، دوتا دستشو گذاشت روی زانوهات و با چشمای جدی بهت نگاه کرد.
سونگمین (آروم): «به من نگاه کن. من تمام روز زیر نور استیج بودم، می‌خوندم، می‌خندیدم… ولی ته دلم فقط می‌خواستم زودتر برگردم پیش تو. فکر می‌کنی بعد همه‌ی این خستگی‌ها حوصله‌ی کسی جز تو رو دارم؟»
تو بغض کردی، ولی هنوز اخم‌هات باز نشد.
ات: «ولی وقتی دیدمت با اون همه گل… حس کردم اصلاً به یاد من نبودی.»
سونگمین نفس عمیقی کشید، یکی از گلای قرمز رو از روی میز برداشت و گذاشت کف دستت.
سونگمین: «هر گل، هر هدیه… فقط وقتی معنی داره که آخر شب بیارمشون پیش تو. چون تو تنها کسی هستی که می‌خوام ببینه. تو تنها کسی هستی که برای من مهمه.»
لبخند کمرنگی روی لبات نشست. سونگمین وقتی دید اخم‌هات داره باز میشه، خم شد و آروم لب‌تو بوسید.
سونگمین (لبخند زد): «حالا می‌تونی دست از این غیرتی‌بازی برداری؟ چون من فقط یه دوست دختر دارم… و الان بغلش نشستم.»
تو خندیدی، صورتتو روی شونه‌ش گذاشتی و آروم گفتی:
ات: «باشه… ولی دفعه‌ی بعد یکی دیگه گل بده، باید دوتا گل بیاری فقط برای من.»
سونگمین خندید و محکم بغلت کرد.
سونگمین: «قول می‌دم. حتی اگه هزار تا گل بهم بدن، تنها گلی که بهش اهمیت می‌دم، لبخند توئه.»
*پایان*
#سونگمین
بعد از فن‌میـت، سونگمین با دستای پر از گل و هدیه اومد خونه. تو روی مبل نشسته بودی و وقتی دیدی بغلش پر از دسته‌گلای رنگی و جعبه‌های کوچیکه، یه لحظه خونت به جوش اومد.
ات (با اخم): «خب… مبارکه. معلوم نیست کدوم دوست دخترت این همه گل داده.»
سونگمین مات نگاهت کرد، چشم‌هاش گشاد شد. گل‌ها رو گذاشت روی میز و سریع اومد سمتت.
سونگمین: «چی؟! چه حرفی می‌زنی؟ اینا… اینا گلای فن‌هاست، همه‌شون دادن. من مگه دیوونه‌م دوست دختر دیگه داشته باشم؟!»
تو دست به سینه نشستی و سرتو برگردوندی.
ات: «آره، همه همینو میگن. گل گرفتی، هدیه گرفتی… معلوم نیست پشت صحنه چی کار کردی.»
سونگمین نفسشو محکم داد بیرون، خم شد جلوت، دوتا دستشو گذاشت روی زانوهات و با چشمای جدی بهت نگاه کرد.
سونگمین (آروم): «به من نگاه کن. من تمام روز زیر نور استیج بودم، می‌خوندم، می‌خندیدم… ولی ته دلم فقط می‌خواستم زودتر برگردم پیش تو. فکر می‌کنی بعد همه‌ی این خستگی‌ها حوصله‌ی کسی جز تو رو دارم؟»
تو بغض کردی، ولی هنوز اخم‌هات باز نشد.
ات: «ولی وقتی دیدمت با اون همه گل… حس کردم اصلاً به یاد من نبودی.»
سونگمین نفس عمیقی کشید، یکی از گلای قرمز رو از روی میز برداشت و گذاشت کف دستت.
سونگمین: «هر گل، هر هدیه… فقط وقتی معنی داره که آخر شب بیارمشون پیش تو. چون تو تنها کسی هستی که می‌خوام ببینه. تو تنها کسی هستی که برای من مهمه.»
لبخند کمرنگی روی لبات نشست. سونگمین وقتی دید اخم‌هات داره باز میشه، خم شد و آروم لب‌تو بوسید.
سونگمین (لبخند زد): «حالا می‌تونی دست از این غیرتی‌بازی برداری؟ چون من فقط یه دوست دختر دارم… و الان بغلش نشستم.»
تو خندیدی، صورتتو روی شونه‌ش گذاشتی و آروم گفتی:
ات: «باشه… ولی دفعه‌ی بعد یکی دیگه گل بده، باید دوتا گل بیاری فقط برای من.»
سونگمین خندید و محکم بغلت کرد.
سونگمین: «قول می‌دم. حتی اگه هزار تا گل بهم بدن، تنها گلی که بهش اهمیت می‌دم، لبخند توئه.»
*پایان*
- ۱۸.۳k
- ۰۱ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
