میبرم خاطره را تا شب پیدا شدنت

میبرم خاطره را تا شب پیدا شدنت
صبح آدم شدنم، حسرت حوا شدنت

آمدی، آمدنت صبر و قرارم شده بود
هر نفس داشتنت، دار و ندارم شده بود

لیلی یکسره در قافیه پنهان شده ای
تو خداوند زمان بر تن انسان شده ای

به خدا خیره شدی مظهر زیبایی شد
شب به چشمان تو آمد که تماشایی شد

شمس چشمان تو این قافیه را شیرین کرد
شاهد از غیب سراسیمه تو را تحسین کرد

آن پلنگی که به آهو نظر انداخت منم
آنکه در بازی چشمان تو هی باخت منم

من که مستعمره ام ، شعله به جانم تو بکش
قصد فتحم کن و از زیر زبانم تو بکش

با سرانگشت کمی معجزه کن روی تنم
زیر گوشم تو بخوان "عاشقِ عاشق شدنم"

بغلم کن، بغلم شوق رسیدن دارد
بوسه با طعم عسل لذت چیدن دارد

باغ انگور تو در فصل خزان گل دارد
بی سبب نیست که لبهای تو الکل دارد

ای بهاران همه افسون شده از عطر تنت
دو بلورین صدف آمیخته با پیرهنت

از همان شب که تراشید تو را زلزله شد
طرح اندام تو در هر دو جهان مسئله شد

ای لبت یکسره در وصف شکر، عین عسل
طرح اندام تو بی تابی هر بیت غزل

روی شانه کمی از موی سیاهت بنشان
دل اگر رفت مهم نیست کنارم تو بمان

گره را باز بکن، روسری ات غمگین است
قصد عاشق کشی ات، رسم کدام آیین است؟؟؟!!!...