𝗣𝗮𝗿𝘁𝟴: 𝘂𝗻𝘄𝗮𝗻𝘁𝗲𝗱 𝗹𝗶𝘁𝘁𝗹𝗲 𝗼𝗻𝗲

سه ماهی از تمام اون جریانات و استرس برای بچه تموم شده بود و فلیکس با خیال راحت میرقصید و ورزش میکرد و میخورد و میخوابید.
ولی نمیدونست چرا هر چی بیشتر ورزش میکنه بیشتر شکمش میاد جلو و این کمی اذیتش میکرد...حس میکرد داره حجم میگیره و دلیل شکم اوردنش هم همینه ولی هیچ وقت و حتی یک درصد هم احتمال بارداریش رو نمیداد چون اون پیش بهترین پزشک رفته بود و بهش گفته بود که بار دار نیست ولی فلیکس نمیدونست که دکتر پارک بهش دروغ گفته بود...
با به صدا در اومدن زنگ خونه، از روی تختش بلند شد و از اتاق بیرون زد.
پدرش با لبخند گفت : اروم عزیز بابا...میوفتی ریز خندید و گفت: بابا من بزرگ شدم دیگه...مثل بچه ها باهام رفتار نکن...
پدرش سری تکون داد و یک قلوب از قهوه اش خورد و گفت: پدر نشدی که حال یه پدر رو درک کنی.
لبخندی زد و با خوشرویی گفت: تو عزیزترین و بهترین بابای دنیایی
نفسی سر داد و با لبخند به تک پسر عزیزش نگاه کرد و چیزی نگفت.
چاندونگ از سه سالگی پسرکش که همسرش رو از دست داده بود تموم وقت و فکرش رو گذاشته بود برای بزرگ کردنش...حتی توی اون دوران که اینقدر سختی میکشید، شرکتش بخاطر نبودش ورشکست شد ولی اهمیتی نداد و با اون پولی که داشت فلیکس رو به سن قانونی رسوند و بعد رفت بالا سر شرکتش و دوباره به حالت اول برش گردوند...اولویت زندگی اون مرد فلیکس بود و همیشه فلیکس میموند.
در رو باز کرد و با دیدن جونگین و سونگمین، لبخندی زد و گفت: خوش اومدین
سونگمین و جونگین هر دو بغلش کردن و بعد از در اوردن کفشاشون وارد خونه شدن و قبل از هرکاری به چاندونگ احترام گذاشتن و همزمان گفتن: سالم عمو
چاندونگ با دیدن اون دو پسر لبخندی زد و از روی مبل بلند شد و گفت: به به پسرای من...خوش اومدین...فلیکس خیلی منتظرتون بود...
جونگین نگاهی به فلیکس انداخت و گفت: ما هم برای اومدن پیشش لحظه شماری میکردیم
فلیکس متعجب به چهره های دوستش نگاه کرد و با دیدن چشماشون که شیطنت ازشون میبارید گفت: چتونه عوضیا؟
سونگمین ریز خندید و گفت: بریم توی اتاقت بهت میگیم...
سری تکون داد و به طرف پدرش دوید و محکم گونش رو بوسید و گفت: چیزی خواستی صدام بزن...
با لبخند به پسرکش نگاه کرد و گفت: باشه بابایی...برو عزیزم...براتون عصرونه میارم...
لبخند محوی به مهربونی پدرش زد و همراه با جونگین و سونگمین به طرف اتاقش رفت...
به محض ورود به اتاق، در رو تا اخر باز کرد و کنار رفت تا دوستاش وارد بشن..
سونگمین با عجله روی تخت نشست و سریع رفت سر اصل مطلب و خطاب به فلیکس لب زد: هیکلت خیلی باحال شده ولی شکمت توی ذوق میزنه
هیشی گفت و پیراهنش رو بالا داد و نیمرخ ایستاد و گفت: واقعا نمیدونم این چیه...اینهمه ورزش میکنم اخرشم اینه (بارداری عزیزم..باردار).
جونگین نفس عمیقی کشید و دستش رو توی جیبش فرو کرد و یک پاکت روی تخت فلیکس قرار داد..
با اخم به طرف دوستاش رفت و اون پاکت رو برداشت و بازش کرد و گفت: این چیه ؟ دماسنج اوردین چرا؟
سونگمین لبش رو گزید و گفت: فلیکس شده یه درصد احتمال بدی که شاید پزشک پارک اشتباه کرده باشه؟
اخمش رو غلیظ تر کرد و گفت: چرا بحث سه ماه پیش میاری وسط؟ اون قضیه تمو-...
با پریدن جونگین توی کالمش ، حرفش هیچ وقت کامل نشد..
جونگین: شاید این شکمت بخاطر بچه باشه فلیکس...توهم خیلی میخوری هم خیلی خوابت زیاد شده و هم شکمت روز به روز داره بزرگ تر میشه و هم خیلی فرز شدی...من شنیدم کسایی که باردارن و بچشون دختره خیلی فرز میشن ...اینی که الان توی دستته بیبی چکه و صد در صد واقعیه چون از طریق هورمونه...چهار تا هم برات خریدیم...برو انجامش بده...