از این به بعد استایل هارو میزارم اولی هانا ماریا و ته
𝓈𝓂𝒾ℓℯ
Part "44"
☆ویو هانا☆
با چیزی که دیدم برق از سرم پرید عکس قدیمی از پدرم بود که کنارش الکس بود مادرم قبلا یه عکس از پدرم نشونم داده بود و چهره اش یادم بود ، اما این عکس پدرم خوشحال بود دستش دور گردن الکس بود و باهم می خندیدن وقتی عکس توی نور ضعیف لامپ بود پشتش چشمم به یه نوشته افتاد عکس رو برعکس کردم پشتش با ماژیک قرمز نوشته شده بود
«قبل از حادثه !! »
حادثه؟ حادثه ی چی؟
کنار عکس یه دستبند نقره ای رنگ بود برداشتمش
روی دستبند حروف
A.K.17
حکاکی شده بود ، این معنی چی میده
ترس و استرس تمام وجودم فرا گرفته بود
دستام یخ کرده بود انکار یه سطل آب یخ روم ریخته بودن
با صدای قدم های ینفر سریع در جعبه رو بستم و دستبند رو توی جیبم گذاشتم
جعبه رو سر جاش گذاشتم
ماریا : چیکار میکنی ؟
هانا : خانوم آنا دستور دادن که اینجارو مرتب کنم !
سری تکون و به کتاب ها خیره شد
دستش روی قفسه کتاب گذاشت و دور من چرخید و زمزمه کرد
ماریا : فقط خدا میدونه پشت این کتاب ها سالهاست رازی پنهان شده
مزاحمت نمیشم هانایی ( پوزخند )
بعد از تموم شدن حرفش از کتابخونه خارج شد
منم بعد از تمیز کاری رفتم خونه و توی اتاقم
دستبند رو بیرون آوردم و بهش باز خیره شدم
ینی الان این مال پدرمه؟
اون شب از فشار و فکری که توی سرم بود نتونستم بخوابم و تا دیر وقت بیدار بودم
آخرش هم با فکر پدرم و حکاکی حروف روی دستبند نقره خوابم برد و سیاهی......
# صبح روز بعد ساعت ۷:۶
☆ویو هانا☆
با تابش نور مستقیم خورشید چشم هامو باز کردم دیدم دستم مشت بوده و دستبند توی دستم بوده و خواب رفتم
دست و صورتم رو شستم لباس هامو عوض کردم و رفتم به سوی عمارت
صبحانه هارو توی سینی بزرگی گذاشتم و رفتم بردم سر میز و چیدمشون
ماریا امد دستش روی شکمش بود
پشت میز نشست ، کمکم بقیه هم امدن
ماریا: هانا ! من توی اتاق مامان آنا پرونده ی بارداریمو یادم رفت بردارم برو برام بیارش !
تعجب کردم از این لحن مهربون و لبخندش
هانا : بله حتما !
رفتم طبقه بالا توی اتاق آنا کسی نبود روی میز یه پوشه صورتی رنگ بود
پوشه رو برداشتم اما همین که برداشتم زیرش یه کاغذ زرد رنگ قدیمی افتاد روی صندلی ، کاغذ مثل یه نقشه بود یه تبلیغ
با چیزی که روی کاغذ دیدم شوکه شدم
روی کاغذ با مشکی پررنگ نوشته شده بود
«کارخانه ی سورن کره جنوبی افتتاحیه سال ۱۹۹۵ با نشانی A.K.17 »
خودشه همون حروفی که روی دستبند پدرم بود اما این کاغذ اینجا چی میخواد اونم یه کاغذ قدیمی
سریع کاغذ رو زیر لباسم قایم کردم
پوشه رو برداشتم و رفتم پایین همه سرمیز نشسته بودن و خواستند صبحانه شروع کنند
هانا : بفرمایید خانم ماریا
ماریا: اوه ممنونم عزیزم ( لبخند مرموز )
همگی وسط خوردن صبحانه بودن که ماریا سکوت رو شکست و گفت
ماریا: تهیونگ ، امروز عصر باید بریم دکتر نوبت سونوگرافی دارم برای تعیین جنسیت نی نی ( درحالی که دستش روی شکمش نوازش میکرد)
☆ویو راوی ☆
تهیونگ خواست چیزی بگه که با نگاه منتظر پدرش مجبور شد حرف ماریا رو قبول کنه
ادامه دارد.....
تقدیم نگاه قشنگتون 🪼🩷
Part "44"
☆ویو هانا☆
با چیزی که دیدم برق از سرم پرید عکس قدیمی از پدرم بود که کنارش الکس بود مادرم قبلا یه عکس از پدرم نشونم داده بود و چهره اش یادم بود ، اما این عکس پدرم خوشحال بود دستش دور گردن الکس بود و باهم می خندیدن وقتی عکس توی نور ضعیف لامپ بود پشتش چشمم به یه نوشته افتاد عکس رو برعکس کردم پشتش با ماژیک قرمز نوشته شده بود
«قبل از حادثه !! »
حادثه؟ حادثه ی چی؟
کنار عکس یه دستبند نقره ای رنگ بود برداشتمش
روی دستبند حروف
A.K.17
حکاکی شده بود ، این معنی چی میده
ترس و استرس تمام وجودم فرا گرفته بود
دستام یخ کرده بود انکار یه سطل آب یخ روم ریخته بودن
با صدای قدم های ینفر سریع در جعبه رو بستم و دستبند رو توی جیبم گذاشتم
جعبه رو سر جاش گذاشتم
ماریا : چیکار میکنی ؟
هانا : خانوم آنا دستور دادن که اینجارو مرتب کنم !
سری تکون و به کتاب ها خیره شد
دستش روی قفسه کتاب گذاشت و دور من چرخید و زمزمه کرد
ماریا : فقط خدا میدونه پشت این کتاب ها سالهاست رازی پنهان شده
مزاحمت نمیشم هانایی ( پوزخند )
بعد از تموم شدن حرفش از کتابخونه خارج شد
منم بعد از تمیز کاری رفتم خونه و توی اتاقم
دستبند رو بیرون آوردم و بهش باز خیره شدم
ینی الان این مال پدرمه؟
اون شب از فشار و فکری که توی سرم بود نتونستم بخوابم و تا دیر وقت بیدار بودم
آخرش هم با فکر پدرم و حکاکی حروف روی دستبند نقره خوابم برد و سیاهی......
# صبح روز بعد ساعت ۷:۶
☆ویو هانا☆
با تابش نور مستقیم خورشید چشم هامو باز کردم دیدم دستم مشت بوده و دستبند توی دستم بوده و خواب رفتم
دست و صورتم رو شستم لباس هامو عوض کردم و رفتم به سوی عمارت
صبحانه هارو توی سینی بزرگی گذاشتم و رفتم بردم سر میز و چیدمشون
ماریا امد دستش روی شکمش بود
پشت میز نشست ، کمکم بقیه هم امدن
ماریا: هانا ! من توی اتاق مامان آنا پرونده ی بارداریمو یادم رفت بردارم برو برام بیارش !
تعجب کردم از این لحن مهربون و لبخندش
هانا : بله حتما !
رفتم طبقه بالا توی اتاق آنا کسی نبود روی میز یه پوشه صورتی رنگ بود
پوشه رو برداشتم اما همین که برداشتم زیرش یه کاغذ زرد رنگ قدیمی افتاد روی صندلی ، کاغذ مثل یه نقشه بود یه تبلیغ
با چیزی که روی کاغذ دیدم شوکه شدم
روی کاغذ با مشکی پررنگ نوشته شده بود
«کارخانه ی سورن کره جنوبی افتتاحیه سال ۱۹۹۵ با نشانی A.K.17 »
خودشه همون حروفی که روی دستبند پدرم بود اما این کاغذ اینجا چی میخواد اونم یه کاغذ قدیمی
سریع کاغذ رو زیر لباسم قایم کردم
پوشه رو برداشتم و رفتم پایین همه سرمیز نشسته بودن و خواستند صبحانه شروع کنند
هانا : بفرمایید خانم ماریا
ماریا: اوه ممنونم عزیزم ( لبخند مرموز )
همگی وسط خوردن صبحانه بودن که ماریا سکوت رو شکست و گفت
ماریا: تهیونگ ، امروز عصر باید بریم دکتر نوبت سونوگرافی دارم برای تعیین جنسیت نی نی ( درحالی که دستش روی شکمش نوازش میکرد)
☆ویو راوی ☆
تهیونگ خواست چیزی بگه که با نگاه منتظر پدرش مجبور شد حرف ماریا رو قبول کنه
ادامه دارد.....
تقدیم نگاه قشنگتون 🪼🩷
- ۵.۱k
- ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط