contact 🍷

contact 🍷
#contract
𝑃𝑇20
ویو هویج: فلش بک سالها قبل:
نور ملایم خورشید از لابه‌لای شاخه‌های درخت‌های باغ عبور می‌کرد و روی چمن‌ها می‌افتاد.
بچه‌های دو خانواده مشغول دویدن و بازی بودن؛ صدای خنده‌هاشون تقریباً تمام باغ رو پر کرده بود.
اما کمی دورتر، زیر سایه‌ی درخت بید مجنون، دو نفر نشسته بودن که انگار دنیای خودشون رو داشتن.
جیمین دوربین کوچیک و عزیز تر از جونش رو توی دست داشت و با دقت به صفحه‌ش نگاه می‌کرد.
ات هم کنارش ساکت نشسته بود و با نوک انگشت‌های کوچولوش با علف ها بازی میکرد. بیشتر روز ها اینجوری میگذشت، اونها باهم وقت میگذروندن ولی به طور متفاوت، شاید از دور اونا غریبه به نظر میرسیدن اما اونها پینوی محکم و دوستانه داشتن بی خبر از اینده.
جیمین دوربین رو بالا آورد.
صدای کلیک شاتر توی سکوت بینشون پیچید.
= هی جیمین! شی کی بهت اجازه داد از پرنسس تاریکی عکس بگیری؟!
جیمین خنده‌ی کوتاهی کرد و بدون اینکه نگاهش رو از دوربین برداره، جواب داد:
_ خیلی هم خوشگل شد، به تو چه!
= جیمینااا...
_ چته بچه؟
ات کمی خودش رو به طرفش چرخوند و با کنجکاوی پرسید سوالی غیر منتظره پرسید:
= بزرگ شدی می‌خوای با کی ازدواج کنی؟
جیمین لحظه‌ای مکث کرد. انگشتش رو روی دکمه‌های دوربین کشید و بعد شونه‌ای بالا انداخت.
_ هوممم... ات، می‌دونی که اصلاً دوست ندارم ازدواج کنم.
ات با قیافه‌ای حق‌به‌جانب لب‌هاش رو جمع کرد.
= آره، چون تو یه بی‌احساسییی!
جیمین سرش رو به طرفش چرخوند. چند ثانیه نگاهش کرد و بعد خیلی معمولی گفت:
_ ولی... شاید با تو.
ات خندید. خنده‌ای بلند و کودکانه.
= آره جان خودت!
جیمین هم لبخند کوچیکی زد و دوباره به دوربینش نگاه کرد.
_ خب بالاخره باید ملکه‌ی تاریکی من باشی یا نه!
=بهتره زنت تو رو از من ندزده.
جیمین دوربین رو کنار گذاشت و دستای بچه گونش رو دور بدن کوچولوی ات حلقه کرد.
ات تنها کسی بود که اون لمس میکرد و شاید بهتره بگیم تنها کسی که جیمین یکم بهش احساس نشون میداد.
_نترس بچه حسود من، من قرار نیست ازدواج کنم.
پایان فلش‌بک:
نور کم‌رنگ چراغ رومیزی روی عکس افتاده بود.
جیمین روی صندلی نشسته بود و اون عکس قدیمی رو بین انگشت‌هاش نگه داشته بود.
اتِ کوچولو با موهای نامرتب و لبخندی پر از شیطنت، درست روبه‌روی لنز دوربین ایستاده بود.
نگاهش برای چند لحظه روی صورت دختر توی عکس موند. گوشه‌ی لبش کمی بالا رفت.
_ هوم... ملکه‌ی تاریکی من...
عکس رو با احتیاط بلند کرد و کنار بقیه‌ی عکس‌های ات روی دیوار چسبوند. البته که ات از اون کلکسیون خبر نداشت.
چند قدم عقب رفت و به مجموعه‌ی عکس‌ها نگاه کرد.
هر کدوم متعلق به روزی متفاوت بودن؛ خاطره‌ای که شاید برای ات فراموش شده بود، اما جیمین حتی یکیشون رو هم دور نریخته بود.
نگاهش برای آخرین بار روی عکس تازه نشست.
بعد دوربین قدیمی و عزیزش رو برداشت. انگشت‌هاش رو به‌آرومی روی بدنه‌ی دوربین کشید؛ درست همون‌طور که همیشه باهاش رفتار می‌کرد. این دوربین حالا سالها بود که توی این اتاق تاریک خاک میخورد و با عکس ها خاطرات رو مرور میکردن.
دوربین رو سر جاش گذاشت.
چراغ رو خاموش کرد و از اتاق بیرون رفت.
درِ زیرشیروونی رو پشت سرش بست و قفل کرد.
صدای چرخیدن کلید توی قفل، سکوت راهرو رو شکست. جیمین بدون اینکه برگرده، به سمت اتاق خودش رفت.
ـــــ
حمایت یادتون نره ماهزاد هام🧸🌚
.
.
.
.
🥕#فندوم_هویجی
🥕#هویج_خانم
🥕#مامی_و_هویجاش
🥕#هویج
🥕#ملکه_هویجی
🥕 #قلم_هویجی
🥕 #دنیای_هویجی
🥕 #هویجستان
🥕 #دفتر_هویجی
🥕 #هویج_و_قصه_هاش
🥕 #ارتش_هویجی
#معروف_پرست_نباشیم
#بی_تی_اس
#فیک_نویس
#فیک
#فیک_بی_تی_اس
#فیک_تهیونگ
#فیک_جونگ_کوک
#فیک_جیمین
#فیک_جین
#فیک_نامجون
#فیک_شوگا
#فیک_جیهوپ
#فیک_نامجین
#فیک_مافیایی
#فیک_تهکوک
#فیک_یونمین
#فیک_استریت
#فیک_ته
#فیک_کوک
#فیک_یونگی
#بی_تی_اس
#بنگتن
#آرمی
#کیپاپ
#فن_فیکشن
#سناریو_بی_تی_اس
#فانتزی