the relic of the past part1

من ا/ت هستم اهل ایران یک شناگر، بسکتبالیست، نقاش، برنامه نویس و تعریف از خود نباشه خواننده حرفه ای هستم ها راستی یادم رفتم من 19 سالمه که چند وقت دیگه بیست سالم میشه و به تازگی برای زندگی به کره جنوبی در شهر سئول اومدم در واقع همین صبح رسیدم هتل ارمیم هستم کیدرامر هم هستم یک داداش کوچیم دارم که نه سالشه میره تو ده سال البته نیمه دومیه خب بریم سراغ داستان من

ویو ا/ت
بعد یک پرواز طولانی و خسته کننده رفتم یک هتل که خیلی بزرگ بود استخر و.. داشت پنج ستاره بود و حتی سلبریتی ها هم اونجا پیداشون میشد رفتم تو اتاق یک اتاق سفید با موکت نقره ای و یک اباژور سبز رنگ بی ربط اونجا بود شبیه زندگی خودم اونجا شبش رو سپری کردم فردا صبح یک پیرهن سفید پوشیدم کل روزم رو خرید کردم و یکم دنبال خونه گشتم چون من قراره کره زندگی کنم از صبح تا ظهر داخل یک پاساژ بودم که تو فوت کورتش پیتزا سفارش دادم اخه معدم هنوز به غداهای اونجا عادت نکرده خلاصه ظهر تا شبم رو دنبال خونه بودم و یا مغازه های تکی رو میگشتم و خرید میکردم شب شد هوا خیلی تاریک بود یک سوپر مارکت جلو کوچه هتل بود البته اسمش رو نباید گذاشت کوچه یجورایی شب شبیه یک تونلی بود که تموم نمیشه حدود ساعت 11 شب رفتم سوپرمارکت بستنی، ابمیوه، قهوه فوری، موچی، رامیون و.. خریدم یک جورایی کارتم خالی شد که تو راه برگشت بودم که حس بدی پیدا کردم درواقع حس میکنم یکی الان قراره یک هو خ.فم کنه تو همین فکر بودم که به ذهنم رسید برگردم پشت سرم رو نگاه کنم برگشتم و با صحنه ای که دیدم قلبم وایستاد سه تا مرد پشت سرم بودن کلاه و ماسک مشکی و دست یکیشون چ. اق. و یکی پلاستیک خالی و یکی چوب داشتن فقط دو متر یا سه متر فاصله بین من و اونا است با ترس و و حشتناکی زیاد به سمت جلو میدوییدم ولی انگار این مثل لونه خرگوش الیس تمومی نداشت هرچی جلو میرفتم کوچه تموم نمیشد و اونا هنوز دنبالم بودن که یک ه اونا هم شروع به دوییدن کردن انقدر تند میدوییدم که حالیم نمیشد کوچه تموم شد و به هتل رسیدم یا مونده یا ردش کردم تو همین فکر بودم که دست یکی رو روی شونم حس کردم سریع برگشتم و با دیدن یکی از اونا تمام بدنم به لرزه افتاد یک لگد زد وسط دلم که جوری درد گرفت که قابل توصیف نیست با افتادنم به زمین لباسم به طرز خجالت اوری گلی شده بود زانوم و ارنج و صورتم زخمی شده بود خودمو کشون کشون به عقب میکشیدم که یک مرد که قدش حدودا 177 بود موهاش بلند و صاف بود توی تاریکی مطلق گیر کرده بودم بین اعتماد و یا فرار هر ادم دیگه ای بود فرار میکرد منم همینو میخواستم ولی بعد دیدن پل روبروم که زیرش رودخانه هان بود متوجه عمق فاجعه شدم چون تو هواپیما اخباری توی مانیتورامون پخش شده بود
«آمار پلیس کره جنوبی نشان می دهد که نزدیک به 1000 نفر در کره جنوبی تلاش می کردند تا خود را از روی پل رودخانه هان در سئول به پائین بیاندازند و دست به خو. دک. ش. ی بزنند.» این بود و به احتمال زیاد قصد اون سه تا همین بود که منم بندازن پایین بی عقلی ترین کار ممکن رو انجام دادم سریع رفتم پیش اون مردی که اونجا وایستاده بود و گفتم
(علامت ا/ت + علامت اون مرد☆)
+اقا لطفا کمکم کنید اونا دنبالمن
☆چیشده من شمارو نمیشناسم
+اق..(مکث) جونگ کوکک؟؟
☆.. خودمم
+کوک کمکم کن من ارمیم امروز مهاجرت کردم کره تو راه هتل بودم که اون سه تا افتادن دنبالم
☆باشه دستمو بگیر (با چشمش به دستش اشاره کرد)
+باوشه، بازم ممنونم باورم نمیشه
(مرد اول&مرد دوم✓مرد سوم= )

و.............).
(قدیمیای پیج این فیکو خوب میشناسن)
#فیک #فیک_بی_تی_اس