🖤🥀 معشوقهی مخفی
🖤🥀 معشوقهی مخفی
𓆩 پــارت ۹۴ 𓆪
ات با عجله رو به جیمین کرد.
ـ «باید بریم! هانا بهم زنگ زد.»
جیمین ماشین رو روشن کرد.
ـ «آدرس رو داری؟»
ات به گوشی نگاه کرد.
ـ «نه، فقط تماس گرفت.»
تهیون گوشی خودش رو بیرون آورد.
ـ «من میدونم کجاست. سوهیون یه خونه خارج از شهر داره.»
بعد از حدود چهل دقیقه به خونه رسیدن.
ات با دیدن پنجرهای که چراغش روشن بود، سریع پیاده شد.
ـ «هانا!»
دختری از پشت پنجره ظاهر شد.
چند لحظه بعد در باز شد.
هانا با دیدن ات اشک توی چشماش جمع شد.
ـ «واقعاً اومدی...»
ات جلو رفت و دستهای خواهرش رو گرفت.
ـ «بالاخره پیدات کردم.»
هانا پاکت کوچکی به ات داد.
ـ «این رو مادرم قبل از مرگش برای تو گذاشته بود.»
ات با تعجب پرسید:
ـ «مادرم؟»
هانا سرش رو تکون داد.
ـ «سوهیون بهم گفت مادرم قبل از مرگش یه راز بزرگ داشته.»
ات نامه رو باز کرد.
اولین جمله باعث شد تمام وجودش بلرزه:
«ات عزیزم، اگر این نامه رو میخونی، بدون که قاتل من کسی نیست که فکر میکنی...»
جیمین نامه رو از دستش گرفت و ادامهاش رو خوند.
اما ناگهان مکث کرد.
ات پرسید:
ـ «چی شده؟»
جیمین با صدای گرفته گفت:
ـ «اینجا نوشته... مادرت قبل از مرگش فهمیده بوده که من و تو خواهر و برادر نیستیم، اما خانوادههامون از گذشته به هم ارتباط داشتن.»
هانا آرام گفت:
ـ «این همهی ماجرا نیست... سوهیون میدونه چه کسی مادرت رو کشته.»
همان لحظه صدای دست زدن از پشت سرشون بلند شد.
ـ «بالاخره همهتون رو یکجا پیدا کردم!»
ات برگشت.
سوهیون پشت سرشان ایستاده بود. 🖤
𓆩 پــارت ۹۴ 𓆪
ات با عجله رو به جیمین کرد.
ـ «باید بریم! هانا بهم زنگ زد.»
جیمین ماشین رو روشن کرد.
ـ «آدرس رو داری؟»
ات به گوشی نگاه کرد.
ـ «نه، فقط تماس گرفت.»
تهیون گوشی خودش رو بیرون آورد.
ـ «من میدونم کجاست. سوهیون یه خونه خارج از شهر داره.»
بعد از حدود چهل دقیقه به خونه رسیدن.
ات با دیدن پنجرهای که چراغش روشن بود، سریع پیاده شد.
ـ «هانا!»
دختری از پشت پنجره ظاهر شد.
چند لحظه بعد در باز شد.
هانا با دیدن ات اشک توی چشماش جمع شد.
ـ «واقعاً اومدی...»
ات جلو رفت و دستهای خواهرش رو گرفت.
ـ «بالاخره پیدات کردم.»
هانا پاکت کوچکی به ات داد.
ـ «این رو مادرم قبل از مرگش برای تو گذاشته بود.»
ات با تعجب پرسید:
ـ «مادرم؟»
هانا سرش رو تکون داد.
ـ «سوهیون بهم گفت مادرم قبل از مرگش یه راز بزرگ داشته.»
ات نامه رو باز کرد.
اولین جمله باعث شد تمام وجودش بلرزه:
«ات عزیزم، اگر این نامه رو میخونی، بدون که قاتل من کسی نیست که فکر میکنی...»
جیمین نامه رو از دستش گرفت و ادامهاش رو خوند.
اما ناگهان مکث کرد.
ات پرسید:
ـ «چی شده؟»
جیمین با صدای گرفته گفت:
ـ «اینجا نوشته... مادرت قبل از مرگش فهمیده بوده که من و تو خواهر و برادر نیستیم، اما خانوادههامون از گذشته به هم ارتباط داشتن.»
هانا آرام گفت:
ـ «این همهی ماجرا نیست... سوهیون میدونه چه کسی مادرت رو کشته.»
همان لحظه صدای دست زدن از پشت سرشون بلند شد.
ـ «بالاخره همهتون رو یکجا پیدا کردم!»
ات برگشت.
سوهیون پشت سرشان ایستاده بود. 🖤
- ۱۳۲
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط