Chapter Seven, S², Part ⁵¹
Chapter Seven, S², Part ⁵¹
از صادر شدن فرمان پاکسازیه شهر توسط امپراطور، چند ساعتی میگذشت.
به منظور پاک نگه داشتن شهر از افراد ناپاک و کثیف که قصد پایین کشیدن پادشاهی رو داشتن و یا حتی هنوز دارن، این فرمان از جانب امپراطور به افسر کیم داده شد تا در کنار فرمانده کانگ که در حال تدارکات مراسم بعدیه، اون هم مشغول به برگردوندن رفاه و آرامش به شهر بشه.
بالاخره بعد از ساعاتی، در های سنگین وزن قصر باز شدن و افسر کیم با گروهی از ارتشش وارد قصر شدن.
چهره ی در حال خدمت افسر کیم با زمان هایی که پیش تک فرشته اشه فرقی درست به اندازه فاصله این قله کوه تا اون قله کوه داره!
با چهره ای که هیچ احساساتی درونش دیده نمیشد قدم گذاشت درون حیاط قصر. البته بهتره بگیم چهره ای که فقط یه احساسات درونش دیده میشد، جدیت محض.
چشم هاش درست به اندازه دو خطی تیز، به پیش روش نگاه میکرد و فریاد میزد که با هیچکس شوخی نداره.
جونگ کوک بالاخره برای اولین بار تو امروز از آشپزخونه بیرون اومده بود.
در حالی که دستاش رو با دستمالی خشک میکرد، درست در چند قدمیه آشپزخونه ایستاده بود. از انگشت ها و دستاش، سر بالا گرفت تا شاهد گذر ابر ها باشه اما چشماش زودتر از اینکه به آسمون برسن، چیز دیگه ای رو شکار کردن.
مات و مبهوت خیره شده بود به افسر کیم. افسر کیمی که ذره ای شباهت نداشت به تهیونگ خودش...
تقصیر اون نبود که نمیتونست چشم ازش بر داره و با هر یه قدمی که کیم بر میداشت، بیشتر زوم نکنه روش. به هر حال تمام اون مال خودش بود.
اما این حس آشوبی که از شدت جذابیت مردش توی قلبش جریان داشت قابل انکار نبود.
در طرف دیگه ای از حیاط، افسر کیم درست لحظه ای که ایستاد، سنگینیه نگاهی رو حس کرد و آروم و اول با تردید، سر چرخوند سمتی که حسش بهش گفت. فقط با افتادن نگاهش به چهره ای آشنا، به یکباره چهره اش عوض شد.. ابروهای منقبضش آروم گرفتن و گوش هاش با حرکت آروم ماهیچه هاش صورتش که حالا در آرامش بودن، ریز تکون خوردن. با دیدن چهره ی بامزه پسرش، گوشه لب هاش به پایین خم شدن و لبخندی زد و سری پایین انداخت.
بعد از ثانیه ای سر بالا گرفت و با لبخند از خود راضی ای دوباره چشم تیز کرد و بهش لحظه ای نگاه کرد و بعد با چشمکی بازیگوش رو چرخوند و به راهش ادامه داد.
جونگ کوک با دیدن این حرکات ته، نفس کوتاهی بیرون داد و جوری که انگار بخواد حس واقعیش رو پنهان کنه دهن باز کرد.
؛ واقعا.. میخواد همینجوری ولم کنه؟ اَیش.. افسر بداخلاق
چشماش رو چرخوند و رفت سمت مقصد جدیدش.
از صادر شدن فرمان پاکسازیه شهر توسط امپراطور، چند ساعتی میگذشت.
به منظور پاک نگه داشتن شهر از افراد ناپاک و کثیف که قصد پایین کشیدن پادشاهی رو داشتن و یا حتی هنوز دارن، این فرمان از جانب امپراطور به افسر کیم داده شد تا در کنار فرمانده کانگ که در حال تدارکات مراسم بعدیه، اون هم مشغول به برگردوندن رفاه و آرامش به شهر بشه.
بالاخره بعد از ساعاتی، در های سنگین وزن قصر باز شدن و افسر کیم با گروهی از ارتشش وارد قصر شدن.
چهره ی در حال خدمت افسر کیم با زمان هایی که پیش تک فرشته اشه فرقی درست به اندازه فاصله این قله کوه تا اون قله کوه داره!
با چهره ای که هیچ احساساتی درونش دیده نمیشد قدم گذاشت درون حیاط قصر. البته بهتره بگیم چهره ای که فقط یه احساسات درونش دیده میشد، جدیت محض.
چشم هاش درست به اندازه دو خطی تیز، به پیش روش نگاه میکرد و فریاد میزد که با هیچکس شوخی نداره.
جونگ کوک بالاخره برای اولین بار تو امروز از آشپزخونه بیرون اومده بود.
در حالی که دستاش رو با دستمالی خشک میکرد، درست در چند قدمیه آشپزخونه ایستاده بود. از انگشت ها و دستاش، سر بالا گرفت تا شاهد گذر ابر ها باشه اما چشماش زودتر از اینکه به آسمون برسن، چیز دیگه ای رو شکار کردن.
مات و مبهوت خیره شده بود به افسر کیم. افسر کیمی که ذره ای شباهت نداشت به تهیونگ خودش...
تقصیر اون نبود که نمیتونست چشم ازش بر داره و با هر یه قدمی که کیم بر میداشت، بیشتر زوم نکنه روش. به هر حال تمام اون مال خودش بود.
اما این حس آشوبی که از شدت جذابیت مردش توی قلبش جریان داشت قابل انکار نبود.
در طرف دیگه ای از حیاط، افسر کیم درست لحظه ای که ایستاد، سنگینیه نگاهی رو حس کرد و آروم و اول با تردید، سر چرخوند سمتی که حسش بهش گفت. فقط با افتادن نگاهش به چهره ای آشنا، به یکباره چهره اش عوض شد.. ابروهای منقبضش آروم گرفتن و گوش هاش با حرکت آروم ماهیچه هاش صورتش که حالا در آرامش بودن، ریز تکون خوردن. با دیدن چهره ی بامزه پسرش، گوشه لب هاش به پایین خم شدن و لبخندی زد و سری پایین انداخت.
بعد از ثانیه ای سر بالا گرفت و با لبخند از خود راضی ای دوباره چشم تیز کرد و بهش لحظه ای نگاه کرد و بعد با چشمکی بازیگوش رو چرخوند و به راهش ادامه داد.
جونگ کوک با دیدن این حرکات ته، نفس کوتاهی بیرون داد و جوری که انگار بخواد حس واقعیش رو پنهان کنه دهن باز کرد.
؛ واقعا.. میخواد همینجوری ولم کنه؟ اَیش.. افسر بداخلاق
چشماش رو چرخوند و رفت سمت مقصد جدیدش.
- ۱.۳k
- ۱۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط