Chapter 3"*frozen*

Chapter 3"*frozen*
( عزیزان از این به بعد هیلی رو با : +، تهیونگ رو با : _، و بقیه افراد رو با مخفف اسمشون مینویسم )

همیشه توجه داشتم که بعضی مواقع بخاطر استرس
زیاد
دستام یخ میزنه ، ولی انگار تمام وجودم شده بود مجسمه ی از جنس سرما
شمارش طبقات آسانسور باعث میشد ضربان قلبم بشدت زیاد بشه
و هر موقع که به چشم هاش نگاه میکردم متوجه میشدم ، این مرد واقعا انبوهی از آلودگیه که احساسی نداره
پدرم....که بعد این همه مدت تنها احساسی که برای دیدنش داشته ام زجری سرشار از خلوت و پریشانی بود
آسانسور به صدا در اومد در طبقه ی ساکتی ایستاد ، برای اینکه دچار لگدمال شدن غرورم نشم اول خارج شدم .
_ درسته بیشتر موقعه ها احمق ها هم مقدم ترن
+ تو زیادی از فکت استفاده میکنی مغزت بی فایده مونده
با صدای بلند پدرم که سعی داشت آگاه مون کنه از حضورش به خودم اومدم
دوباره چشمم خورد به همون مردی که شیشه ی عمرم رو توی دستاش میدیم
Fh باورم نمیشه دختر کوچولوم انقد قد کشیده و بزرگ شده و البته جذاب ، مشتاق دیدنت بودم
پدر آغوشش رو برای تنم باز کرد ، تویه چهرم سردرگمي موج میزد و خسته بودم از اینهمه سختی برای خواسته های دیگران
قدم از دیگری برداشتم و به طرف پدر راه افتادم و به آغوشش پناه بردم
مهم نبود چه آدمیه، اون موقعه پدری رو یادم داشتم که از محل کارش بدون اطلاع بیرون میومد تا بیاد دنبالم که ببرتم بیرون
بی گمان قطره اشکی از چشمام جاری شدن, صورتم و تر کرد
+ پدر خیلی وقت نیست ندیدمتون، ولی دل تنگتون بودم ، واجب بود بیام و اولین نفر ببینمتون
پدرم با دستاش موهام رو نوازش کرد
Fhخوب بیشتر از این طولش ندیم بهتره بیاین تو ، تهیونگ پسرم توهم بیا
تهیونگ زیر لب گفت داماد رو ترجیح میدم ، اون از عمد اینکارو می‌کرد تا باعث شه حسه بدی پیدا کنم با پوزخندی دستاشو بالا برد
_ من تسلیمم
فقط دلم میخواست خودم خفه اش کنم این بهترین کاریه که میتونم در حق سلامت روانم بکنم..
#kook #teahkook #bts #fic 
#کوک #فیک #فیکشن #ویمین #تهکوک