فصل اول_آغاز سرنوشت

P۷
دشمنی از همان نگاه اول⚔️

کیلیرا هنوز کنار الورا ایستاده بود که ریون از کنار کیلن رد شد و به سمت تالار شورا رفت.

اما درست موقع عبور، نگاهش برای لحظه ای روی شمشیر کیلیرا افتاد.

_شمشیر خوبیه.

کیلیرا نگاهی به او انداخت.

_می دونم.

ریون مکث کرد.

_... همین؟

_انتظار داشتی تشکر کنم؟

آدریان لبش را گاز گرفت تا نخندد.

ریون برگشت و با لبخند گفت:

_نه، فقط فکر کردم شاید صاحبش هم به اندازه شمشیرش خوب باشه.

کیلیرا ابرو بالا انداخت.

_پس اشتباه فکر کردی.

ریون لبخند زد.

_اینو قبول دارم.

کیلیرا یک قدم جلو رفت.

_و تو کی هستی که درباره شمشیر من نظر میدی؟

ریون دست هایش را در جیبش فرو برد.

_ریون.

کیلیرا چند لحظه نگاهش کرد.

_می دونم. شاهزاده ریون مغرور.

الورا خیلی آرام زیرلب گفت:

_کِیلی...

اما کیلیرا توجهی نکرد.

ریون لبخند زد.

_پس حداقل اطلاعاتت دقیقه.

کیلیرا پوزخند زد.

_و من شنیدم خیلی هم خوب می جنگی.

_اینم دقیقه.

_پس امیدوارم واقعا همینطور باشه.

ریون ابرو بالا انداخت.

_چرا؟

کیلیرا به شمشیرش اشاره کرد.

_چون اگه قراره این قدر حرف بزنی، حداقل باید بتونی ازش دفاع کنی.

آدریان:«اوه نه...» 😐

الورا:«کیلی، لطفا...» 😭

ریون با خنده گفت:

_داری منو به مبارزه دعوت میکنی؟

_شاید.

_همین الان؟

_اگه جرأتش رو داری.

ریون یک قدم جلو آمد.

_من از دختر هایی که قدشون به شونه ام هم نمیرسه نمیترسم.

سکوت.

الورا آرام چشم هایش را بست.

آدریان زیر لب گفت:

_اشتباه بزرگی کردی، رفیق.

کیلیرا خیلی آرام لبخند زد.

_چی گفتی؟

ریون تازه فهمید چه گفته.

اما دیگر دیر شده بود. 🤣

کیلیرا شمشیرش را کمی از غلاف بیرون کشید.

_پنج دقیقه.

ریون:«چی؟»

_پنج دقیقه وقت داری آماده شی.

_برای چی؟

_برای اینکه ثابت کنی فقط زبونت بلند نیست.

آدریان خندید.

_ریون، من جای تو بودم فرار می کردم.

ریون با اعتماد به نفس گفت:

_من هیچوقت از مبارزه فرار نمی کنم.

کیلیرا لبخند زد.

_خوبه.

شمشیرش را کامل بیرون کشید.

_پس بعد از جلسه می بینمت.

و بدون اینکه منتظر جواب بماند، برگشت سمت الورا.

ریون چند ثانیه به او خیره ماند.

کِیلن که تمام صحنه را دیده بود، آرام کنار برادرش ایستاد.

_ریون.

_هوم؟

_یه توصیه.

_چی؟

_بهتره این یکی رو دست کم نگیری.

ریون لبخند زد.

_نمی گیرم.

کیلیرا از چند قدم دورتر برگشت.

_ریون!

_چیه؟

_وایسا ببینم چند دقیقه طول میکشه تا شکستت بدم.

ریون خندید.

_زیادی مطمئنی،کوتوله.

کیلیرا همان جا ایستاد.

الورا دستش را روی صورتش گذاشت.

آدریان گفت:

_من دیگه نمی خوام مسئولیت این آدم رو قبول کنم. 😐

کیلیرا برگشت.

_منو کوتوله صدا کردی؟!

ریون با خونسردی:

_بله.

_عالیه.

لبخند خطرناکی زد.

_پس مبارزه مون دیگه پنج دقیقه نیست.

_چند دقیقه؟

_تا وقتی که بفهمی با کی طرفی.

ریون لبخند زد.

_بی صبرانه منتظرم.

و کِیلِن فقط زیر لب گفت:

_این دوتا یا همدیگه رو میکشن...

آدریان ادامه داد:

_یا بدتر.

کیلن نگاهش کرد.

_بدتر؟

آدریان با خونسردی گفت:

_دوست میشن.

هردو به کیلیرا و ریون نگاه کردند که هنوز از دور برای هم شاخ و شونه می کشیدند.

کیلن:«بعیده.»

آدریان:«منم همینو گفتم.» 🤣🎀
دیدگاه ها (۴)

فصل دوم_آمادگی برای ماموریت

holaaaaaaaa goodnight 😴🌉🫂

holaaaaaaaa

وقتی بچه دارین ولی ....همون جور که غذا درست میکردم گوشم پیش ...

جنگل نفرین شده پارت ۲۱

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_18فص...

Why Did I Fall in Love with You? P¹⁵ | ویو خونهدوهی با عصبان...

୨୧ ─────────────── ୨୧𝑷𝒂𝒓𝒕 𝟐𝟖 🎤🪽𓂃 ࣪˖ ִֶָ «امشب دیگه نمی‌خوام ...

معامله، p36ماشین از محدوده‌ی شهر خارج شده بود و جاده کم‌کم خ...

....پارت یازدهم.....

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط