صحنه; پارت دوم
به برخورد قطرات باران به زمین خیره میشوم صدای مردی از جا میپرانتم«دوشیزه؟» به طرف صدا سر بر میگردانم و به مرد قد کوتاهی با موهای فر مشکی رنگ بر میخورم، دست پاچه میشوم و لبخند میزنم مرد ادامه میدهد«برای نمایش هملت اومدید؟» ترس برای یک لحظه تمام وجودم را در بر میگرد در ساختمان تئاتر بودم! صدای مرد به خود می آورتم«برای هملت اومدید؟» نگاهم را از زمین بر میدارم و به چشمان مرد خیره میشوم، ابروهایم در هم میرود«شکسپیر؟» سر تکان میدهد نگاهی به اطراف می اندازم هیچ خبری نیست ، از سر خجالت نمیتوانم نه بگویم پس سرم تکان میدهدم و دستانم را در جیبم میکنم«البته» مرد دستی به موهایش میکشد«هشتادو پنج پوند» به پول های مچاله شده ام نگاه میکنم که به دویست پوند هم نمیرسند میخندم«اوه پس حتما یه شاهکاره»
-همینطوره
اسکاناس هارا در دستش میگذارم او هم معطل نمیکند و از پشت میزش یک بلیط در دستم میدهد«عجله کنید الان شروع میشه، سالن E» سر تکان میدهدم و سمت سالن میرم در را باز میکنم بازیگران در حال دیالوگ گفتن هستند فضای سالن مرا در خود می بلعد ترس دوباره از سر تا پایم را میگرد نفس هایم نا خواسته کند تر و عمیق تر میشود، آرام به شماره صندلی بلیطم نگاه میکنم و در تاریکی به سمت صندلی ام میروم،در جایم میشینیم یک بار دیگر برای اطمینان به سر تا سر سالن نگاه میکنم خبری نیست نه از شعله ها و از حرارت، فریاد بازیگر نقش اوفیلا توجهم را به صحنه تئاتر میبرد،هملت وارد صحنه میشود و رو به رویش می ایستد « ماندن یا نماندن … مسئله این است آیا خرد، شکوهمند و آزادوارتر میداند که با فرار از زخمههای سنگبار و خدنگ روزگار ستمکار، رنج دید و دم در کشید؟ یا با پندار پیروزی و پایان کار، برای کارزار، رو در روی امواج آزار و رنجشهایی که بدان دچار است، تیغ برکشید» آهی میکشم و پاهایم را روی صندلی در سینه ام فرو میبرم و در بغل میگیرمشان زمزه میکنم«منم نمیدونم هملت شاید نموندن عاقلانه تر باشه»
-همینطوره
اسکاناس هارا در دستش میگذارم او هم معطل نمیکند و از پشت میزش یک بلیط در دستم میدهد«عجله کنید الان شروع میشه، سالن E» سر تکان میدهدم و سمت سالن میرم در را باز میکنم بازیگران در حال دیالوگ گفتن هستند فضای سالن مرا در خود می بلعد ترس دوباره از سر تا پایم را میگرد نفس هایم نا خواسته کند تر و عمیق تر میشود، آرام به شماره صندلی بلیطم نگاه میکنم و در تاریکی به سمت صندلی ام میروم،در جایم میشینیم یک بار دیگر برای اطمینان به سر تا سر سالن نگاه میکنم خبری نیست نه از شعله ها و از حرارت، فریاد بازیگر نقش اوفیلا توجهم را به صحنه تئاتر میبرد،هملت وارد صحنه میشود و رو به رویش می ایستد « ماندن یا نماندن … مسئله این است آیا خرد، شکوهمند و آزادوارتر میداند که با فرار از زخمههای سنگبار و خدنگ روزگار ستمکار، رنج دید و دم در کشید؟ یا با پندار پیروزی و پایان کار، برای کارزار، رو در روی امواج آزار و رنجشهایی که بدان دچار است، تیغ برکشید» آهی میکشم و پاهایم را روی صندلی در سینه ام فرو میبرم و در بغل میگیرمشان زمزه میکنم«منم نمیدونم هملت شاید نموندن عاقلانه تر باشه»
- ۱۲.۸k
- ۲۶ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط