رمان زندگی سیگاری قسمت ( 137)

زندگی سیگاری
اروم و کلافه به سمت در اتاق رفت ... عصبی چنگی به موهاش زد
حالا چی کار کنه
بره یا نره
اخر صبرش و از دست داد و به سمت در اتاق رفت و درو باز کرد.
مهشید روی تخت نشسته بود و سرش و تو دست گرفته بود و ریحانه هم کنارس سعی داشت مهشید و اروم کنه
امین - ریخانه مثله این که داوود کارت داشت
ریحانه با تعجب گفت
داوود که رفت خرید کنه
امین هول شد و گفت
چیزه... برگشته
مهشید بدون این که سرش و بالا بیاره هق هق می کرد
ریحانه بریتون داد و با شک به مهشید و امین خیره شد و از اتاق خارج شد امین عصبی به سمت مهشید رفت و دست برد زیر چونش و
گفت بس کن.
مهشید با گریه به امین نگاه کرد و گفت
زندگی سیگاری
خسته شدم از این ماجرا ها....
با گریه ادامه داد
مهشید ندیدی ایوار همراز و چه جوری بردا
امین موهای مهشید و به پشت گوشش زد و گفت
من و اروان امشب وارد خونه الفرد میشیم .. می خوایم بگیریمش
مهشید نگران و هول شده گفت
تو نروا
امین با لبخند گفت
چرا؟
مهشید هول شده گفت...
چیزه خوب تو که واجب نیست بری
امین با لبخند سرش و به گوش مهشید نزدیک کرد و گفت
یادت نره من سرگردما.. دروغ و تشخیص می دم...
مهشید قرمز شده داد زد
اه... ولم کن تو ام .. اصلا پاشو برو از اتاقم بیرون ...
امین با خنده گفت
چرا تازه داشتی نگرانم میشدی
مهشید داد زد
زندگی سیگاری
میری بیرون یا خفت کنم ....
دست امین و گرفت و اون و به زور به یمت در حول داد د از اتاق بیرونش کرد . هنوز نفس راحت نکشیده بود که در اتاق باز شد و امین با خنده سرش و از لای در آورد تو و گفت
قبول کن شکلات تلخ ... کم کم داری آب میشی.... داری میشی شیر کاکاعوا
مهشید جیغی زد و امین خنده کنان درو بست و تا برگشت هاتف و دید که داره با اخم نگاهش می کنه
هاتف تو چرا این قدر دور و بر مهشیدی؟
امین تو چرا کنجکاوی؟
هاتف با حرص
گفت
اون دختر نامزد صابقمه...
امین خوبه میگی صابق
هاتف با فکی قفل شده گفت
مهشید مال منه
امینم پوزخندی زد و گفت
مهشید نه مال منه نه تو راجبش درست حرف بزن وسیله که نیست
هاتف با حرص گفت
من مهشید و دوست دارم
زندگی سیگاری
امین لبخندی زد و به سمت هاتف رفت و تو به قدمیش ایستاد و گفت
ولی من مهشید و دوست ندارم
هاتف خوب کاری میکنی
امین - گفتم دوسش ندارم. نگفتم عاشقش نیستم
هاتف خشک شده به امین نگاه کرد و امین لبخندی زد و گفت
تا بعد.
و در مقابل نگاه مبهوت هاتف از پله ها رفت پایین
هیچ کدوم نمی دونستن.
اون طرف در مهشید ... فال گوش ایستاده و به حرفای اونا گوش داده
مهشید خشک شده سر خورد رو زمین و با حیرت زیر لب گفت
هاتف دوسم داره... ولی امین عاشقمه
ادامه دارد...
پارت صد و هیجده
ریحانه به سمت در ورودی رفت و از خونه خارج شد همه جا رو دنبال داوود گشته بود اما خبری ازش نبود ....
در حیاط یهو باز شد و داوود با دستی پر از بسته های خرید وارد شد
ریحانه با حرص گفت
زندگی سیگاری
من و به ساعت الاف کردی . بگو چی کارم داشتی ؟
داوود با بهت پاکتا رو روی زمین گذاشت و گفت
چی میگی من صدات نزدم که
ریحانه با بهت گفت
اما امین گف....
با بهت ساکت شد؟... و با حرص گفت
ببین من این پسره رو بیچارش میکنم منو فرستاده رسما دنبال نخود سیاه
ریحانه با حرص خواست به سمت خونه بره که...
داوود بازوش و گرفت و گفت
کجا چشم نداری دو نفر و ببینی دارن لاو میترکونن
ریحانه با حرص گفت
غلط کرده. همین مونده دیگه من و بفرسته دنبال نخود سیاه بعد بره با دوست من رل بزنه!!!
داوود لبخندی زد و گفت
تو چه قدر جیغ جیغویی!!
ریحانه حرصی به داوود نگاه کرد و گفت
من رفتم
خواست بره که داوود مچ دستش و گرفت و گفت
ولنتاین فردای ها
ریحانه با بهت گفت