فیک : همسر قراردادی آقای جئون
پارت ۸۷
بعد از رفتن آقای چوی...
جونگکوک و هانا چند لحظه در سکوت به هم نگاه کردند.
هانا با لبخند گفت:
ـ فکر کنم آقای چوی یه چیزی فهمید.
جونگکوک خندید.
ـ احتمالاً.
ـ خجالت نمیکشی؟
ـ چرا باید بکشم؟
هانا با اخم مصنوعی گفت:
ـ یعنی اون بوسه رو هم همینجوری راحت انجام دادی؟
جونگکوک با شیطنت ابرویش را بالا انداخت.
ـ نه.
هزار بار توی ذهنم تصورش کرده بودم.
هانا با تعجب به او نگاه کرد.
ـ واقعاً؟
جونگکوک لبخند زد.
ـ از همون روزی که فهمیدم عاشقتم.
صورت هانا دوباره سرخ شد.
ـ لطفاً...
اینقدر راحت این حرفا رو نزن.
جونگکوک خندید.
ـ چرا؟
ـ چون...
خجالت میکشم.
جونگکوک با لبخند آرامی گفت:
ـ پس باید بیشتر بهت بگم تا کمکم عادت کنی.
هانا پوشهای را برداشت و آرام به بازویش زد.
ـ خیلی پررویی.
ـ ولی همین پررویی باعث شد بالاخره حقیقت رو بهت بگم.
هر دو خندیدند.
...
شب...
بعد از شام، هر دو در تراس خانه نشسته بودند.
باد ملایمی میوزید.
هانا فنجان چایش را روی میز گذاشت و آرام گفت:
ـ میدونی...
یه چیزی همیشه توی ذهنم بوده.
جونگکوک به او نگاه کرد.
ـ چی؟
ـ میترسیدم دوباره به یکی اعتماد کنم.
بعد از اتفاقی که برای بابا افتاد...
فکر میکردم هر کسی یه روزی منو تنها میذاره.
جونگکوک چند لحظه سکوت کرد.
بعد آرام دست هانا را گرفت.
ـ بهت قول نمیدم که هیچوقت سختی پیش نیاد.
قول نمیدم همیشه همهچیز خوب باشه.
ولی...
یه قول میدم.
هانا نگاهش کرد.
ـ چه قولی؟
ـ هر مشکلی که پیش بیاد...
هیچوقت نمیذارم تنهایی باهاش روبهرو بشی.
هانا لبخند زد.
ـ این قول رو یادم میمونه.
...
در همان لحظه...
گوشی جونگکوک زنگ خورد.
شمارهای ناشناس.
این بار تماس را جواب داد.
ـ بله؟
صدای مردی آرام از آن طرف خط آمد.
ـ آقای جئون...
فکر میکنم باید دربارهی آقای چوی با هم صحبت کنیم.
جونگکوک اخم کرد.
ـ شما کی هستین؟
ـ کسی که میدونه...
اعتماد کردن به بعضی آدمها، گرونترین اشتباه زندگیه.
تماس قطع شد.
هانا که تغییر چهرهی جونگکوک را دیده بود، پرسید:
ـ چی شده؟
جونگکوک گوشی را پایین آورد.
چند ثانیه سکوت کرد.
ـ یکی...
دربارهی آقای چوی هشدار داد.
هانا با تعجب گفت:
ـ یعنی ممکنه...
جونگکوک حرفش را قطع کرد.
ـ نه.
تا وقتی مدرکی نباشه، به کسی که سالها کنارم بوده شک نمیکنم.
هانا لبخند آرامی زد.
ـ همین کار درسته.
اول حقیقت...
بعد قضاوت.
جونگکوک به او نگاه کرد و لبخند زد.
ـ فکر کنم این اخلاق خوبت...
کمکم داره روی منم اثر میذاره.
هانا با شیطنت گفت:
ـ یعنی قبلاً بیحوصله و بداخلاق بودی؟
جونگکوک با خنده دنبال او راه افتاد.
ـ وایسا ببینم! الان داشتی به من توهین میکردی؟
هانا با خنده از روی تراس وارد خانه شد.
ـ اگه بتونی منو بگیری!
جونگکوک هم دنبالش رفت.
صدای خندهی هر دویشان در خانه پیچید...
بیخبر از اینکه چند خیابان آنطرفتر، سئورا در تاریکی به صفحهی لپتاپش خیره شده بود.
روی صفحه، اطلاعات محرمانهی شرکت جئون دیده میشد.
او لبخند زد.
ـ فقط چند روز دیگه...
بعد میبینیم وقتی اعتماد واقعاً شکسته بشه، عشقشون دوام میاره یا نه.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
بعد از رفتن آقای چوی...
جونگکوک و هانا چند لحظه در سکوت به هم نگاه کردند.
هانا با لبخند گفت:
ـ فکر کنم آقای چوی یه چیزی فهمید.
جونگکوک خندید.
ـ احتمالاً.
ـ خجالت نمیکشی؟
ـ چرا باید بکشم؟
هانا با اخم مصنوعی گفت:
ـ یعنی اون بوسه رو هم همینجوری راحت انجام دادی؟
جونگکوک با شیطنت ابرویش را بالا انداخت.
ـ نه.
هزار بار توی ذهنم تصورش کرده بودم.
هانا با تعجب به او نگاه کرد.
ـ واقعاً؟
جونگکوک لبخند زد.
ـ از همون روزی که فهمیدم عاشقتم.
صورت هانا دوباره سرخ شد.
ـ لطفاً...
اینقدر راحت این حرفا رو نزن.
جونگکوک خندید.
ـ چرا؟
ـ چون...
خجالت میکشم.
جونگکوک با لبخند آرامی گفت:
ـ پس باید بیشتر بهت بگم تا کمکم عادت کنی.
هانا پوشهای را برداشت و آرام به بازویش زد.
ـ خیلی پررویی.
ـ ولی همین پررویی باعث شد بالاخره حقیقت رو بهت بگم.
هر دو خندیدند.
...
شب...
بعد از شام، هر دو در تراس خانه نشسته بودند.
باد ملایمی میوزید.
هانا فنجان چایش را روی میز گذاشت و آرام گفت:
ـ میدونی...
یه چیزی همیشه توی ذهنم بوده.
جونگکوک به او نگاه کرد.
ـ چی؟
ـ میترسیدم دوباره به یکی اعتماد کنم.
بعد از اتفاقی که برای بابا افتاد...
فکر میکردم هر کسی یه روزی منو تنها میذاره.
جونگکوک چند لحظه سکوت کرد.
بعد آرام دست هانا را گرفت.
ـ بهت قول نمیدم که هیچوقت سختی پیش نیاد.
قول نمیدم همیشه همهچیز خوب باشه.
ولی...
یه قول میدم.
هانا نگاهش کرد.
ـ چه قولی؟
ـ هر مشکلی که پیش بیاد...
هیچوقت نمیذارم تنهایی باهاش روبهرو بشی.
هانا لبخند زد.
ـ این قول رو یادم میمونه.
...
در همان لحظه...
گوشی جونگکوک زنگ خورد.
شمارهای ناشناس.
این بار تماس را جواب داد.
ـ بله؟
صدای مردی آرام از آن طرف خط آمد.
ـ آقای جئون...
فکر میکنم باید دربارهی آقای چوی با هم صحبت کنیم.
جونگکوک اخم کرد.
ـ شما کی هستین؟
ـ کسی که میدونه...
اعتماد کردن به بعضی آدمها، گرونترین اشتباه زندگیه.
تماس قطع شد.
هانا که تغییر چهرهی جونگکوک را دیده بود، پرسید:
ـ چی شده؟
جونگکوک گوشی را پایین آورد.
چند ثانیه سکوت کرد.
ـ یکی...
دربارهی آقای چوی هشدار داد.
هانا با تعجب گفت:
ـ یعنی ممکنه...
جونگکوک حرفش را قطع کرد.
ـ نه.
تا وقتی مدرکی نباشه، به کسی که سالها کنارم بوده شک نمیکنم.
هانا لبخند آرامی زد.
ـ همین کار درسته.
اول حقیقت...
بعد قضاوت.
جونگکوک به او نگاه کرد و لبخند زد.
ـ فکر کنم این اخلاق خوبت...
کمکم داره روی منم اثر میذاره.
هانا با شیطنت گفت:
ـ یعنی قبلاً بیحوصله و بداخلاق بودی؟
جونگکوک با خنده دنبال او راه افتاد.
ـ وایسا ببینم! الان داشتی به من توهین میکردی؟
هانا با خنده از روی تراس وارد خانه شد.
ـ اگه بتونی منو بگیری!
جونگکوک هم دنبالش رفت.
صدای خندهی هر دویشان در خانه پیچید...
بیخبر از اینکه چند خیابان آنطرفتر، سئورا در تاریکی به صفحهی لپتاپش خیره شده بود.
روی صفحه، اطلاعات محرمانهی شرکت جئون دیده میشد.
او لبخند زد.
ـ فقط چند روز دیگه...
بعد میبینیم وقتی اعتماد واقعاً شکسته بشه، عشقشون دوام میاره یا نه.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۲۳.۳k
- ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط