وارث تاریکی!
پارت ۲۹!
࿚۟⏝ྀི︶֯࿙⭒࿚֯︶ྀི⏝۟࿙
قطعا به کمک نیاز نداشت! ریگولس میخواست چیزی بگوید اما صدای قدمهایی از دور به گوش رسید. صدای قدم های فیلچ بود.
جیمز سریع اهرم را کشید همه وارد تونل شدند. ورودی تونل، دقیقا قبل از اینکه فیلچ به آنها برسد بسته شد. ریگولس، نگاهی خشمآلود به آنها انداخت و به راه افتاد. جیمز نقشه را بیرون کشید و باز کرد.
پیتر خس خس کنان گفت:
«بیاین از شنل استفاده کنیم.»
لوپین گفت:
«کسی به جز ما و احتمالا دامبلدور نمیدونه که این تونل وجود داره، پس نیازی نیست.»
کمی به سیریوس نزدیک شدم و زیرلب گفتم:
«چرا اومدی؟»
سیریوس دستش را پشت گردنش گذاشت و جواب داد:
«فکر کردم شاید به کمک نیاز داشته باشی...»
«میدونستی من دیگه بچه نیستم؟»
«میدونم.»
کمی نزدیکتر شد و ادامه داد:
«ولی من هنوز برادر بزرگترتم...»
پوزخند همیشگیاش دوباره برگشت:
«به علاوه، اگه وسط راه غش میکردی و من باهات نبودم کی قرار بود سال ها این ماجرا رو به روت بیاره؟»
اخم میکنم و با بیحوصلگی میگویم:
«چه لطف بزرگی.»
بعد از مدتی، به انتهای تونل میرسیم. یک نردبان کوچک وجود دارد که به دیوار چسبیده و به در مربعی کوچکی در سقف میرسد. سیریوس نفس عمیقی میکشد و به سمتم برمیگردد. نور کمسوی چوبدستیاش روی صورت و موهای بلند سیاهش افتاده است. لبخند کمرنگی میزند و میگوید:
«خب دیگه... فکر کنم تا همینجا کافی باشه. ما دیگه برمیگردیم.»
با انزجار به او نگاه میکنم و میگویم:
«ممنون.»
࿚۟⏝ྀི︶֯࿙⭒࿚֯︶ྀི⏝۟࿙
امیدوارم ازش لذت ببرید!♥︎
لایک و کامنت یادتون نره!♡
منتظر پارت بعد باشین!☆
#وارث_تاریک#هروس_بلکمور#ریگولس_بلک
࿚۟⏝ྀི︶֯࿙⭒࿚֯︶ྀི⏝۟࿙
قطعا به کمک نیاز نداشت! ریگولس میخواست چیزی بگوید اما صدای قدمهایی از دور به گوش رسید. صدای قدم های فیلچ بود.
جیمز سریع اهرم را کشید همه وارد تونل شدند. ورودی تونل، دقیقا قبل از اینکه فیلچ به آنها برسد بسته شد. ریگولس، نگاهی خشمآلود به آنها انداخت و به راه افتاد. جیمز نقشه را بیرون کشید و باز کرد.
پیتر خس خس کنان گفت:
«بیاین از شنل استفاده کنیم.»
لوپین گفت:
«کسی به جز ما و احتمالا دامبلدور نمیدونه که این تونل وجود داره، پس نیازی نیست.»
کمی به سیریوس نزدیک شدم و زیرلب گفتم:
«چرا اومدی؟»
سیریوس دستش را پشت گردنش گذاشت و جواب داد:
«فکر کردم شاید به کمک نیاز داشته باشی...»
«میدونستی من دیگه بچه نیستم؟»
«میدونم.»
کمی نزدیکتر شد و ادامه داد:
«ولی من هنوز برادر بزرگترتم...»
پوزخند همیشگیاش دوباره برگشت:
«به علاوه، اگه وسط راه غش میکردی و من باهات نبودم کی قرار بود سال ها این ماجرا رو به روت بیاره؟»
اخم میکنم و با بیحوصلگی میگویم:
«چه لطف بزرگی.»
بعد از مدتی، به انتهای تونل میرسیم. یک نردبان کوچک وجود دارد که به دیوار چسبیده و به در مربعی کوچکی در سقف میرسد. سیریوس نفس عمیقی میکشد و به سمتم برمیگردد. نور کمسوی چوبدستیاش روی صورت و موهای بلند سیاهش افتاده است. لبخند کمرنگی میزند و میگوید:
«خب دیگه... فکر کنم تا همینجا کافی باشه. ما دیگه برمیگردیم.»
با انزجار به او نگاه میکنم و میگویم:
«ممنون.»
࿚۟⏝ྀི︶֯࿙⭒࿚֯︶ྀི⏝۟࿙
امیدوارم ازش لذت ببرید!♥︎
لایک و کامنت یادتون نره!♡
منتظر پارت بعد باشین!☆
#وارث_تاریک#هروس_بلکمور#ریگولس_بلک
- ۱.۶k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط