فیک : همسر قراردادی آقای جئون
پارت ۸۸
صبح روز بعد...
هانا با صدای زنگ ساعت از خواب بیدار شد.
همین که در اتاقش را باز کرد، بوی قهوه دوباره در راهرو پیچیده بود.
لبخندی روی لبش نشست.
ـ یعنی این بار نسوزونده؟
وقتی وارد آشپزخانه شد، جونگکوک با غرور بشقاب پنکیک را روی میز گذاشت.
ـ بفرمایید، خانم جئون.
هانا با تردید تکهای برداشت.
چند ثانیه مزه کرد.
بعد با تعجب گفت:
ـ وای...
این دفعه واقعاً خوشمزه شده.
جونگکوک با لبخند پیروزمندانه گفت:
ـ بالاخره یه نفر استعدادم رو دید.
هانا خندید.
ـ هنوز راه زیادی مونده.
جونگکوک با اخم مصنوعی گفت:
ـ یعنی حتی یه تعریف درستوحسابی هم نمیکنی؟
هانا با شیطنت گفت:
ـ باید تلاش کنی، آقای جئون.
جونگکوک با خنده سرش را تکان داد.
ـ خیلی سختگیری.
...
بعدازظهر...
برای اولین بار بعد از مدتها، هر دو زودتر از شرکت خارج شدند.
جونگکوک پشت فرمان گفت:
ـ امروز نمیریم خونه.
هانا با تعجب پرسید:
ـ پس کجا؟
ـ سورپرایزه.
بیست دقیقه بعد...
ماشین کنار رودخانهای آرام توقف کرد.
هانا با لبخند از ماشین پیاده شد.
ـ اینجا خیلی قشنگه...
جونگکوک گفت:
ـ هر وقت ذهنم شلوغ میشد، میاومدم اینجا.
امروز خواستم تو هم ببینیش.
هر دو آرام کنار رودخانه قدم زدند.
نه دربارهی شرکت حرف زدند...
نه دربارهی پروندهها.
فقط از خاطرات کودکی، غذاهای مورد علاقه و آرزوهایی که سالها در دلشان مانده بود.
هانا خندید و گفت:
ـ باورم نمیشه مدیرعامل معروف گروه جئون از بچگی از آمپول میترسیده.
جونگکوک با اعتراض گفت:
ـ قرار نبود اینو بلند بگی.
ـ اینجا که کسی نیست.
ـ تو هستی... و تا آخر عمرم اینو یادم میندازی.
هانا با خنده گفت:
ـ صددرصد.
...
هنگام برگشت...
هوا کمکم تاریک شده بود.
باد سردی وزید.
هانا ناخودآگاه بازوهایش را بغل کرد.
جونگکوک کت خودش را درآورد و روی شانههای او انداخت.
هانا خواست مخالفت کند.
ـ خودت سردت میشه.
جونگکوک آرام گفت:
ـ تا وقتی تو نلرزی، من سردم نمیشه.
هانا لبخندی از ته دل زد.
بعد خیلی آرام، بدون اینکه چیزی بگوید، دست جونگکوک را گرفت.
این بار هیچ خجالتی در کار نبود.
جونگکوک هم دستش را آرام فشرد.
...
از فاصلهای دور...
لنز یک دوربین روی آن دو زوم کرده بود.
صدای شاتر چند بار شنیده شد.
عکاس لبخند زد.
ـ خانم سئورا...
فکر کنم این عکسها هم به دردتون بخوره.
اما او خبر نداشت...
این بار، عکسها نه یک رابطهی ساختگی، بلکه عشق واقعی دو نفر را ثبت کرده بودند.
در همان لحظه، سئورا عکسها را روی گوشیاش دید.
چند ثانیه با عصبانیت به آنها خیره ماند.
بعد زیر لب گفت:
ـ پس وقتشه آخرین مهرهام رو وارد بازی کنم...
آقای چوی.
او شمارهای را گرفت.
چند بوق...
و بعد صدای آشنای آقای چوی از آن طرف خط شنیده شد.
سئورا فقط یک جمله گفت:
ـ وقتشه به قولی که سالها پیش دادی عمل کنی.
آقای چوی سکوت کرد...
و تماس قطع شد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
صبح روز بعد...
هانا با صدای زنگ ساعت از خواب بیدار شد.
همین که در اتاقش را باز کرد، بوی قهوه دوباره در راهرو پیچیده بود.
لبخندی روی لبش نشست.
ـ یعنی این بار نسوزونده؟
وقتی وارد آشپزخانه شد، جونگکوک با غرور بشقاب پنکیک را روی میز گذاشت.
ـ بفرمایید، خانم جئون.
هانا با تردید تکهای برداشت.
چند ثانیه مزه کرد.
بعد با تعجب گفت:
ـ وای...
این دفعه واقعاً خوشمزه شده.
جونگکوک با لبخند پیروزمندانه گفت:
ـ بالاخره یه نفر استعدادم رو دید.
هانا خندید.
ـ هنوز راه زیادی مونده.
جونگکوک با اخم مصنوعی گفت:
ـ یعنی حتی یه تعریف درستوحسابی هم نمیکنی؟
هانا با شیطنت گفت:
ـ باید تلاش کنی، آقای جئون.
جونگکوک با خنده سرش را تکان داد.
ـ خیلی سختگیری.
...
بعدازظهر...
برای اولین بار بعد از مدتها، هر دو زودتر از شرکت خارج شدند.
جونگکوک پشت فرمان گفت:
ـ امروز نمیریم خونه.
هانا با تعجب پرسید:
ـ پس کجا؟
ـ سورپرایزه.
بیست دقیقه بعد...
ماشین کنار رودخانهای آرام توقف کرد.
هانا با لبخند از ماشین پیاده شد.
ـ اینجا خیلی قشنگه...
جونگکوک گفت:
ـ هر وقت ذهنم شلوغ میشد، میاومدم اینجا.
امروز خواستم تو هم ببینیش.
هر دو آرام کنار رودخانه قدم زدند.
نه دربارهی شرکت حرف زدند...
نه دربارهی پروندهها.
فقط از خاطرات کودکی، غذاهای مورد علاقه و آرزوهایی که سالها در دلشان مانده بود.
هانا خندید و گفت:
ـ باورم نمیشه مدیرعامل معروف گروه جئون از بچگی از آمپول میترسیده.
جونگکوک با اعتراض گفت:
ـ قرار نبود اینو بلند بگی.
ـ اینجا که کسی نیست.
ـ تو هستی... و تا آخر عمرم اینو یادم میندازی.
هانا با خنده گفت:
ـ صددرصد.
...
هنگام برگشت...
هوا کمکم تاریک شده بود.
باد سردی وزید.
هانا ناخودآگاه بازوهایش را بغل کرد.
جونگکوک کت خودش را درآورد و روی شانههای او انداخت.
هانا خواست مخالفت کند.
ـ خودت سردت میشه.
جونگکوک آرام گفت:
ـ تا وقتی تو نلرزی، من سردم نمیشه.
هانا لبخندی از ته دل زد.
بعد خیلی آرام، بدون اینکه چیزی بگوید، دست جونگکوک را گرفت.
این بار هیچ خجالتی در کار نبود.
جونگکوک هم دستش را آرام فشرد.
...
از فاصلهای دور...
لنز یک دوربین روی آن دو زوم کرده بود.
صدای شاتر چند بار شنیده شد.
عکاس لبخند زد.
ـ خانم سئورا...
فکر کنم این عکسها هم به دردتون بخوره.
اما او خبر نداشت...
این بار، عکسها نه یک رابطهی ساختگی، بلکه عشق واقعی دو نفر را ثبت کرده بودند.
در همان لحظه، سئورا عکسها را روی گوشیاش دید.
چند ثانیه با عصبانیت به آنها خیره ماند.
بعد زیر لب گفت:
ـ پس وقتشه آخرین مهرهام رو وارد بازی کنم...
آقای چوی.
او شمارهای را گرفت.
چند بوق...
و بعد صدای آشنای آقای چوی از آن طرف خط شنیده شد.
سئورا فقط یک جمله گفت:
ـ وقتشه به قولی که سالها پیش دادی عمل کنی.
آقای چوی سکوت کرد...
و تماس قطع شد.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۶.۱k
- ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط