بعضی ها آرامش مطلقند؛ لبخندشان، تلالو برق چشمانشان؛ صدای

بعضی ها آرامش مطلقند؛ لبخندشان، تلالو برق چشمانشان؛ صدای آرامشان!
بعضی ها؛ بودنشان ... همین ساده بودنشان؛ همین نفس کشیدنشان؛ یک عالمه لبخند می نشاند روی گوشه لبمان... اصلا خدا جان؛ در خلقت بعضی ها سنگ تمام گذاشته ای! سایه شان کم نشود از روزگارمان
و من چقدر دوست دارم این بعضی ها را ... .
. .