یک لیوان نسکافه در کنار کیک کارامل

"یک لیوان نسکافه در کنار کیک کارامل "
پارت 9
چویا : اولن با اون لحن صدام نکن میترسم ازت دوم
توووووو گووووه میخوری اسیب میزنی به خودتتتتتتتتتت
یاشا : داداش اروم تر کر شدم
چویا : به کی... به کتفم که کر شدی
یاشا : چوویاا مهربون باش دیگه چیزی نشیده بکم زخمه همین
چویا : اره یکم زخمه الکی الکی قفسه سینت پره زخم تیغ ( منم
قفسه سینم پره)
یاشا :چه ربطی داره
چویا : یاشا ببین میزنمت خره بز سگ توله خب انقدر کصچر بگو و اون کار بزار کنار
یاشا : اگر بزارم کنار ولم میکنی
چویا : اره
یاشا : پس ولم کن
فلش به یک ماه بعد
از زبان خودم
دازای اروم بک جرعه دیگه از قهوش خورد
دازای : یاشا چطوری اینقدر خوب مردم درک میکنه
یاشا لیوان فهوش بالا اورد و بوش کرد
یاشا : من فقط حرف هایی میزنم که خودم در حسرت شنیدنشونم
دازای : علاقت برای نوشتن چیه
یاشا : من مینویسم چون میخوام شنیده بشم
چون میخوام که درک بشم
چون میخوام احساس داشته باشم
چون میخوام که زندگی هارو تغیر بدم
حال دیگران را خوب کنم
به دیگران حال خودم را برسونم
من مینویسم چون اون پناهگاهمه
چون دلیل ارمشمه
چون میخوام که توجه بهم بشه
دازای من مینویسم تا بتونم جون خودم و دیگران رو نجات بدم
هر یک از اون خنده کلی ارزش مندن چون اثر نوشته های منه که شادشون کرده
هر یک از اون احساساتی که ساخته میشن برام باارزشن
برای من باارزشه که میبنم که دیگران نوشته های منو میخونن
این برای من خیلی با ارزشه
دازای : حرفات خیلی چیز های زیادی بیان میکنن ... بهت افتخار میکنم که
همچین نیت های داری
یاشا : و البطه سر کرم ریختن حس خوبی میدونی چه حس خوبی داره وقتی بهم فحش میدن
حرص خودنشون دوست دادم
دازای : منمممم
یاشا : سلام من دلقکم
دازای : منن دلقکم
یاشا : برن قدت
یاسا دستاشو بالا برد و دازای زد به دستش
دارای : خانواره خوبن
یاسا : خدارشکر زن بچه خوبن
این دوتا تو کافه اسکل بازی درمیوورون که
ملت با یک نگاهو اینار شفا بده نگاهشون کردن که
دازای : یکم از گذشتت میگی
یاشا مکثی کرد و
یاشا : خب من یک بچه ...
(بعد قرن هاااااا
کلا زده بودم تو کار تک پارتی
هعیییی جای مهمی تمومش کردم)