Chapter Seven, S², Part ³³
Chapter Seven, S², Part ³³
چرا انگار خودشو گم کرده بود؟ انگار یادش رفته بود یه امپراطور باید چجوری باشه... روی صندلی ای توی اتاق بهداری نشسته بود و به زمین خیره شده بود.
× سرورم؟...
با صدا زده شدنش سرش رو بالا گرفت و نگاهش کرد.
× به نظر... عجیب میاید..
_ دونگ جو... انگار اینجا برام غریبه... چجوری.. باید رفتار کنم؟.. قبل از اینکه تمام این ماجراها شروع شه، من چه جوری بودم؟... چرا انگار همه چیز با شروع دوباره عشق، فراموش شده؟...
دونگ جو با جملات عجیب غریب یونگی که شنیده بود چینی بین ابروهاش افتاد.
× سرورم... به نظر میاد کمی از اتفاقات اخیر شوکه شدید و همچنین خسته اید. به نظرم اگه کمی استراحت کنید، همه چیز بهتر میشه. من به طبیب دربار و استاد یو کمک میکنم. شما برید اتاقتون و استراحت کنید.. ببینید یه خواب آروم توی خونه ی خودتون اونم اینبار بدون هیچ طلسم مزاحمی...چطور خواهد بود...
نگاهی به دونگ جو و سپس پسرکش که تو بستر خوابیده بود انداخت و بعد سری تکون داد.
.
.
***
حالا که بانداژ پاش محکم شده بود کنارش نشست و دستش رو بین دستای خودش گرفت... شستش به آرومی اطراف اون برش دردناک رو نوازش کرد. تهیونگ نگاهش رو به صورت جونگ کوکی داد که با نگرانی به دست اون خیره شده بود..
< نمیدونی چه تاثیری داری میزاری روش نه؟
؛ منظورت چیه؟
با اجزای صورتش اشاره ای کرد به صورت جونگ کوک.
< نگاهت، فقط توش نگرانی دیده میشه، ولی چرا؟ من که خوبم
؛ کجا خوبی؟... دستتو نگا کردی؟...
< آره که نگا کردم، ناسلامتی دست منه ها ولی الآن با اینکه دستم بین دستای توعه، نمیفهمم چرا هنوز ناراحتی. یعنی نمیبینی؟ نمیبینی حالا که دستم توسط تو گرفته شده، دیگه ناله ای از سر درد نمیکنم؟
جونگ کوک مکث کرد...
< نکنه از خاصیت این قصره، ها؟ اینکه هر وقت پاتو میزاری تو این قصر دیگه باورم نمیکنی
جونگ کوک خیره به تهیونگ موند.
< عزیزکرده.. چرا نمیخوای قبول کنی وقتی تو پیشم باشی حتی دیگه زخم شمشیرم اهمیتی برام نداره؟... این اثر توعه... اگه جیمین به عنوان یه شمن، قدرت دیدن گذشته رو داره، توعم به عنوان ندیمه اش، به عنوان جون من... قدرت شفابخشی داری.. که اونم جز رو من، رو هیچ کس دیگه ای کار نمیکنه
؛ این حرفا یعنی چی تهیونگ... نکنه انقد خون از دست دادی داری هذیون میگی؟...
< اگه اینطور باشه که چه بهتر! تو حتی تو هذیونمم هستی! چی بهتر از این؟ عشق باورنکردنیه من، داروی شفا بخش من، تو هذیونمم دست از سرم بر نمیداره. حالا میخوای مداوام کنی یا میخوای بیشتر تو هذیون گفتنام غرق شم؟
جونگ کوک با ناباوری به حرفای افسری که خیلی وقت بود دیگه فقط افسر نبود و حالا جایگاه دیگه ای ام که عنوانش صاحب قلب کوچیک جونگ کوک بود، داشت، دقت کرد... با تک خنده ای سر پایین انداخت و دست تهیونگ رو توی آغوشش برگردوند تا بعد از پاش به دستش رسیدگی کنه.
چرا انگار خودشو گم کرده بود؟ انگار یادش رفته بود یه امپراطور باید چجوری باشه... روی صندلی ای توی اتاق بهداری نشسته بود و به زمین خیره شده بود.
× سرورم؟...
با صدا زده شدنش سرش رو بالا گرفت و نگاهش کرد.
× به نظر... عجیب میاید..
_ دونگ جو... انگار اینجا برام غریبه... چجوری.. باید رفتار کنم؟.. قبل از اینکه تمام این ماجراها شروع شه، من چه جوری بودم؟... چرا انگار همه چیز با شروع دوباره عشق، فراموش شده؟...
دونگ جو با جملات عجیب غریب یونگی که شنیده بود چینی بین ابروهاش افتاد.
× سرورم... به نظر میاد کمی از اتفاقات اخیر شوکه شدید و همچنین خسته اید. به نظرم اگه کمی استراحت کنید، همه چیز بهتر میشه. من به طبیب دربار و استاد یو کمک میکنم. شما برید اتاقتون و استراحت کنید.. ببینید یه خواب آروم توی خونه ی خودتون اونم اینبار بدون هیچ طلسم مزاحمی...چطور خواهد بود...
نگاهی به دونگ جو و سپس پسرکش که تو بستر خوابیده بود انداخت و بعد سری تکون داد.
.
.
***
حالا که بانداژ پاش محکم شده بود کنارش نشست و دستش رو بین دستای خودش گرفت... شستش به آرومی اطراف اون برش دردناک رو نوازش کرد. تهیونگ نگاهش رو به صورت جونگ کوکی داد که با نگرانی به دست اون خیره شده بود..
< نمیدونی چه تاثیری داری میزاری روش نه؟
؛ منظورت چیه؟
با اجزای صورتش اشاره ای کرد به صورت جونگ کوک.
< نگاهت، فقط توش نگرانی دیده میشه، ولی چرا؟ من که خوبم
؛ کجا خوبی؟... دستتو نگا کردی؟...
< آره که نگا کردم، ناسلامتی دست منه ها ولی الآن با اینکه دستم بین دستای توعه، نمیفهمم چرا هنوز ناراحتی. یعنی نمیبینی؟ نمیبینی حالا که دستم توسط تو گرفته شده، دیگه ناله ای از سر درد نمیکنم؟
جونگ کوک مکث کرد...
< نکنه از خاصیت این قصره، ها؟ اینکه هر وقت پاتو میزاری تو این قصر دیگه باورم نمیکنی
جونگ کوک خیره به تهیونگ موند.
< عزیزکرده.. چرا نمیخوای قبول کنی وقتی تو پیشم باشی حتی دیگه زخم شمشیرم اهمیتی برام نداره؟... این اثر توعه... اگه جیمین به عنوان یه شمن، قدرت دیدن گذشته رو داره، توعم به عنوان ندیمه اش، به عنوان جون من... قدرت شفابخشی داری.. که اونم جز رو من، رو هیچ کس دیگه ای کار نمیکنه
؛ این حرفا یعنی چی تهیونگ... نکنه انقد خون از دست دادی داری هذیون میگی؟...
< اگه اینطور باشه که چه بهتر! تو حتی تو هذیونمم هستی! چی بهتر از این؟ عشق باورنکردنیه من، داروی شفا بخش من، تو هذیونمم دست از سرم بر نمیداره. حالا میخوای مداوام کنی یا میخوای بیشتر تو هذیون گفتنام غرق شم؟
جونگ کوک با ناباوری به حرفای افسری که خیلی وقت بود دیگه فقط افسر نبود و حالا جایگاه دیگه ای ام که عنوانش صاحب قلب کوچیک جونگ کوک بود، داشت، دقت کرد... با تک خنده ای سر پایین انداخت و دست تهیونگ رو توی آغوشش برگردوند تا بعد از پاش به دستش رسیدگی کنه.
- ۱.۸k
- ۱۰ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط