part:2
part:2
{این رمان درخواستی است و نوع نوشتار کتاب است}
چندساعت از مهمانی گذشت فضا مثل قبل حال و هوای خوش گذرونی را نداشت .......
آهنگ ها قطع شد و هرکس بر روی جای خود نشست وقتی اعضا و آناهیتا کنار هم نشستن.....
آناهیتا نگاهش را به تک تک اعضا دوخت دلشوره ،ترس از یک چیز اورا به حال خود رها نمیکرد....
سعی کرد با حرف زدن با اعضا این مشکل را برطرف کند ولی انگار فایده ای بر حال او نداشت.....
ناگهان،چراغ ها خاموش شد نفس ها حبس شد همهمه ها بالا رفت در این جای به مجللی مشکل برق به وجود آماده بود؟شاید هم داستان چیزه دیگری بود...
کسی نفهمید اما آناهیتا حس کرد و برای اولین بار ترس در دلش خطور کرد صدای خفیف قدم های کسی از کنارش میگذشت.....
چراغ ها روشن شد آناهیتا که از ترش چشمانش را بسته بود آنها را باز کرد خودش در کنار تهیونگ بود و مردی که همانند،طوفانی زودگذر میخواهد به سوی تهیونگ هجوم بیاورد....
لحظه ای فکر نکرد و جلوی تهیونگ پرید با درد زیاد،خون از قسمت پهلوش مواجه شد اخمانش درهم رفت......
چاقو از دست مرد افتاد رنگ از رُخسارش پرید فقط یک چیز گفت :
_عملیات ناموفق بود رئیس..
سریع سعی کرد از جمعیت فاصله بگیرد اما چند نفر او را گرفتند و تحویل پلیس دادند....
آناهیتا برای با آخر چشمانش را باز کرد بر روی زمین،در بغل تهیونگ فرود آمده بود .....
تهیونگی که از شدت اشک ریختن نای گریه کردن را نداشت.....
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
چند روز گذشت حال آناهیتا روز به روز بهتر شد حالا میتوانست کاملا راه برود و از آن حساس بودن های تهیونگ خَلاص شود...حداقل شاید.....
_تهیونگ امروز من صبحانه درست میکنم ..
تهیونگ((نوچی ))کرد....
_نه...نه...نه تو هنوز کامل خوب نشدی میدونی چقدر خون به جیگرم کردی فکر کردم برای همیشه از دستت دادم؟(بغض کیوت)
آناهیتا تک خنده ای کرد بینش را به بینی تهیونگ چسباند....
_تهیونگ جان....عزیزم حالا که خوبم چیزیم نشده لطفا بزار منم کمی کار کنم....
تهیونگ به صورت آناهیتا خوب نگاه کرد نه دردی نه خستگی در چهرش دیده نمیشد برای همین تهیونگ هم از این حد اسرار کردن دوست دخترش راضی شد تا حداقل صبحانه را او درست کند.........
درد از دست دادن گران است اما چیزی که از آن گران تر است امید است امیدی که نبودنش هر طوفانی را برپا میکند و همین نا امیدی خاکستر ایجاد میکند.......
اگر تهیونگ امید نداشت قطعا هیچوقت قرار نبود دوباره در کنار دوست دخترش شاد و خُرَم بنشیند،بگو بخند کند،یا اورا عاشقانه پرستش کند........
[پایان]
فکر کنم خیلی بد شد ببخشید میخوام امروز فیک بهای عشق رو بزارم یه چندپارتی از جین هم میخواستم بزارم که اونو حالا به صورت تک پارتی مینویسم🥺🥺😭😭☺️☺️☺️🌸🌸🌸🌸
{این رمان درخواستی است و نوع نوشتار کتاب است}
چندساعت از مهمانی گذشت فضا مثل قبل حال و هوای خوش گذرونی را نداشت .......
آهنگ ها قطع شد و هرکس بر روی جای خود نشست وقتی اعضا و آناهیتا کنار هم نشستن.....
آناهیتا نگاهش را به تک تک اعضا دوخت دلشوره ،ترس از یک چیز اورا به حال خود رها نمیکرد....
سعی کرد با حرف زدن با اعضا این مشکل را برطرف کند ولی انگار فایده ای بر حال او نداشت.....
ناگهان،چراغ ها خاموش شد نفس ها حبس شد همهمه ها بالا رفت در این جای به مجللی مشکل برق به وجود آماده بود؟شاید هم داستان چیزه دیگری بود...
کسی نفهمید اما آناهیتا حس کرد و برای اولین بار ترس در دلش خطور کرد صدای خفیف قدم های کسی از کنارش میگذشت.....
چراغ ها روشن شد آناهیتا که از ترش چشمانش را بسته بود آنها را باز کرد خودش در کنار تهیونگ بود و مردی که همانند،طوفانی زودگذر میخواهد به سوی تهیونگ هجوم بیاورد....
لحظه ای فکر نکرد و جلوی تهیونگ پرید با درد زیاد،خون از قسمت پهلوش مواجه شد اخمانش درهم رفت......
چاقو از دست مرد افتاد رنگ از رُخسارش پرید فقط یک چیز گفت :
_عملیات ناموفق بود رئیس..
سریع سعی کرد از جمعیت فاصله بگیرد اما چند نفر او را گرفتند و تحویل پلیس دادند....
آناهیتا برای با آخر چشمانش را باز کرد بر روی زمین،در بغل تهیونگ فرود آمده بود .....
تهیونگی که از شدت اشک ریختن نای گریه کردن را نداشت.....
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
چند روز گذشت حال آناهیتا روز به روز بهتر شد حالا میتوانست کاملا راه برود و از آن حساس بودن های تهیونگ خَلاص شود...حداقل شاید.....
_تهیونگ امروز من صبحانه درست میکنم ..
تهیونگ((نوچی ))کرد....
_نه...نه...نه تو هنوز کامل خوب نشدی میدونی چقدر خون به جیگرم کردی فکر کردم برای همیشه از دستت دادم؟(بغض کیوت)
آناهیتا تک خنده ای کرد بینش را به بینی تهیونگ چسباند....
_تهیونگ جان....عزیزم حالا که خوبم چیزیم نشده لطفا بزار منم کمی کار کنم....
تهیونگ به صورت آناهیتا خوب نگاه کرد نه دردی نه خستگی در چهرش دیده نمیشد برای همین تهیونگ هم از این حد اسرار کردن دوست دخترش راضی شد تا حداقل صبحانه را او درست کند.........
درد از دست دادن گران است اما چیزی که از آن گران تر است امید است امیدی که نبودنش هر طوفانی را برپا میکند و همین نا امیدی خاکستر ایجاد میکند.......
اگر تهیونگ امید نداشت قطعا هیچوقت قرار نبود دوباره در کنار دوست دخترش شاد و خُرَم بنشیند،بگو بخند کند،یا اورا عاشقانه پرستش کند........
[پایان]
فکر کنم خیلی بد شد ببخشید میخوام امروز فیک بهای عشق رو بزارم یه چندپارتی از جین هم میخواستم بزارم که اونو حالا به صورت تک پارتی مینویسم🥺🥺😭😭☺️☺️☺️🌸🌸🌸🌸
- ۹۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط