چند پارتی..<درخواستی>

چند پارتی..<درخواستی>
وقتی تاجر بود و تو خدمتکارش بودی تا اینکه..

part 1



(ویو ا.ت)
صدای زنگ ساعت برای سومین بار توی اتاق کوچیکم پیچید.
با بی‌حوصلگی دستم رو از زیر پتو بیرون آوردم و خاموشش کردم. چند ثانیه همون‌طور به سقف خیره موندم تا یادم افتاد امروز قراره ارباب جئون زودتر از همیشه به خونه برگرده.
همین فکر کافی بود تا خواب از سرم بپره.
سریع از جام بلند شدم و لباس فرممو پوشیدم. موهام رو مرتب کردم و بعد از اینکه یه نگاه کوتاه به آینه انداختم، از اتاق بیرون رفتم.
خونه هنوز ساکت بود.
مثل همیشه اول آشپزخونه رو مرتب کردم، بعد صبحونه‌ی جونگکوک رو آماده کردم. همه‌چیز باید دقیق و مرتب می‌بود؛ چون اون روی نظم حساس بود و کوچک‌ترین بی‌نظمی رو هم متوجه می‌شد.
بشقاب رو روی میز گذاشتم و زیر لب گفتم:
(امیدوارم امروز حداقل یکم خوش‌اخلاق باشه...)
همون لحظه صدای باز شدن در ورودی اومد..
خشکم زد..
صدای قدم‌هاش توی راهرو پیچید و چند ثانیه بعد خودش وارد آشپزخونه شد.
کت رسمی مشکی تنش بود و کیفش رو توی دستش گرفته بود. طبق معمول چهره‌ش جدی بود؛ اما همین چهره‌ی جدی هم برای من زیادی دوست‌داشتنی بود..
نگاهم چند لحظه روی صورتش موند...
بعد سریع سرمو پایین انداختم...
+صبح بخیر، آقای جئون..
_صبح بخیر.
فقط همین.. دو کلمه.
ولی قلب من طوری زد که انگار اتفاق مهمی افتاده..
جونگکوک پشت میز نشست و نگاه کوتاهی به صبحونه انداخت.
_امروز جلسه دارم. احتمالاً دیر برمی‌گردم..
+بله ارباب..
چند قدم عقب رفتم، اما قبل از اینکه از آشپزخونه خارج بشم، صدای آرومش دوباره بلند شد:
_ا.ت
برگشتم...
+بله؟
نگاهم کرد..
_امروز حالت خوبه؟
برای چند ثانیه چیزی نگفتم.
+آره... چطور؟
_هیچی.. فقط امروز عجیب ساکتی..
لبخند کوچیکی زدم..
+چیزی نیست..
اما خودم می‌دونستم چیزی هست.. خیلی وقته که چیزی هست...
مدت‌ها بود هر بار جونگکوک رو می‌دیدم، یه حس عجیب توی دلم می‌پیچید. حسی که هر روز بیشتر می‌شد و من بیشتر سعی می‌کردم پنهانش کنم.
من، یک خدمتکار ساده، عاشق صاحب این خونه شده بودم.
و بدتر از همه اینکه...
امروز برای اولین بار تصمیم گرفته بودم این راز رو بهش بگم..
بیخیال افکارم شدم و سمت سینک رفتم.. به کمک چندتا از بقیه خدمتکارا ظرفارو شستیم و خشک کردیم.. جونگکوک از سر میز بلند شد..

_همه گوش کنید..

همه در سریع ترین زمان ممکن کاراشونو ول کردن و سر جاهاشون ایستادن تا حرف جونگکوک رو گوش بدن..

_امشب بزرگترین تاجر های دنیا قراره اینجا دعوت بشن.. میخوام همه چیز منظم و دقیق باشه.. حواستونو خوب جمع میکنید چیزی از قلم نیوفته.. فهمیدین؟
همه: چشم ارباب
_خوبه.. ا.ت
+بله ارباب
_بیا اینجا
+(رفتم کنارش.. قلبم شروع به تند تند کوبیدن کرد)
_همه چیز رو به تو میسپارم.. میتونی به بقیه خدمتکارا دستور بدی.. خودتم اتاقم رو تمیز میکنی.. باشه؟
+ب... بله ارباب
_خوبه..
_همه گوش کنید... ا.ت میتونه بهتون دستور بده و بهتون بگه کدوم کارا رو انجام بدید.. از حرفاش سرپیچی کنید تنبیه میشید..
همه: اطاعت میشه ارباب
_مواظب خودت باش.. فعلا
+(تعظیمی کردم) فع...
حرفم کامل نشد که ازم دور شد... چرا یه ارباب باید به خدمتکارش بگه خداحافظ یا مواظب خودت باش... الان توی دلم عروسیه.. خدای منننننن «ذوققققققق»

به همه گفتم چیکارا کنن.. خودمم رفتم اتاقشو تمیز کنم... اه امشبم نشد بهش اعتراف کنم.. شاید بتونم بعد از رفتن مهمونا بهش بگم..
هوففف بیخیال... رفتم و اتاقش رو کامل تمیز کردم.. از کمدش و مرتب کردن لباس هاش تا تمیز کردن سرویس بهداشتی و بقیه کارا... بعد از حدود 1 ساعت بالاخره تموم شد... هوفی از سر کلافگی و خستگی کشیدم... و از اتاقش بیرون رفتم.. به سمت اشپز خونه رفتم تا ببینم کارا چطور پیش میره.. همه چی مرتب و دقیق بود... غذاها در حال پخت بودن و بالای سر هرکدومش یکی رو گذاشته بودم.. دسر ها کاملا اماده و تو یخچال مخصوص بودن... سالن اصلی عمارت کاملا برق انداخته بود... همه چی مرتب بود..

+همه گوش کنید... حواستونو خوب به غذا ها جمع کنید که نسوزه..وگرنه کار هممون تمومه.. پس خوب مواظب باشید
همه: بله بانو

وقتی گفتن بله بانو.. یه لحظه اون حس که انگار من خانوم این خونه ام سراغم اومد و بغضم گرفت... ولی قورتش و دادم و تصمیم گرفتم تا امشب قوی بمونم...