در جست و جوی عشق
P 5:
همان لحظه در عمارت کیم:
ندیمه چانگ با عجله و استرس به سمت ملکه جئون مینجی( مادر دخترک ) راهی شد.
انقدر خبر جدیدش متعب کننده و افتضاح بود که حتی نمیدانست چطور موضوع را به ملکه بگوید!
فکر هایی به همراه سوال هایی دلهره آور از ذهنش عبور میکردند :
بعد از خبر دادن به ملکه چه بلایی به سرش می آمد؟
آیا بعد از این ماجرا ملکه اورا تبعید میکرد؟
من مقصر هستم پس بخاطر غفلت از بانو من باعث فراری شدنش شدم. قطعا حکم مرگ من صادر میشود!
ندیمه سرش را تکانی چندان آرام داد. که همه ی افکار منفی اش را از ذهنش بیرون کند.
بالاخره به محوطه ای که ملکه در آن حضور داشت،رسید و هر چیزی را که دیده بود لام تا کام برای ملکه تعریف کرد:
_چی گفتی؟ دوباره تکرار کن!
ندیمه چانگ با ترس گفت:
+ملکه..... ملکه ی من، لطفا خونسردی خودتون رو حفظ کنید. بانو ا.ت در عمارت حضور ندارند! صبح که برای بیدار کردن ایشون به اتاقشون رفتم، دیدم... دیدم که نیستن.
ملکه با خشم گفت:
_چطور ازش انقدر غافل شدی که فرار کنه!
اصلا مطمئنی فرار کرده؟ شاید دخترم ربوده شده یا بازم بازیگوشی کرده و قایم شده!دختر یکی یدونه م اینجا نیست قطعا تو مقصری که دخترم الان اینجا نباشه.
سپس ملکه بلند داد زد:
-ندیمه لی!
ندیمه لی وارد اتاق شد و تعظیمی برای ادای احترام کرد:
_بله ملکه ی من!؟
ملکه گفت :
+فورا به به همه ی افسر های نگهبانی خبر بدید که کل عمارت رو زیر و رو کنن و ببینن نشونی از دخترم پیدا میکنن یا نه؟
در ضمن نمیخوام هیچکس حتی امپراطور از این موضوع بویی ببره و سعی کنید بین خودمون بمونه. خودم بعدا بهشون توضیح میدم. ممکنه سلامتی ایشون از آنچه که هست وخیم تر بشه.
ندیمه لی پاسخگو شد :
+بله بانوی من .
ملکه گفت:
+میتونی بری
ندیمه تعظیمی کرد و از آنجا خارج شد .
به دستور امپراطور و همچنین ملکه همه افسر ها و سربازان نیروی های دفاعی به دنبال دخترک گشتند اما سر انجام اثری از ا.ت پیدا نکردند.
......................
چند روز بعد :
غروب شده بود. غروبی با هوای دلگیر و تقریبا مه آلود!
دخترک بعد از پی کردن مسافتی طولانی، در روستای دیگری توقف کرد. زیرا به مقداری استراحت و غذا نیاز داشت. پس اول منتظر شد اسب ها مقداری علف و یونجه ی آنجا را بخورند سپس خودش هم مشغول غذا خوردن شد.
اما فقط غذا به تنهایی کافی نبود و آنها به آب هم نیاز داشتند.
پس دخترک اندیشید و تصمیم گرفت از همسایگان آنجا کمک بخواهد. خیلی رندوم خانه ای را انتخاب کرد و درِ آنجا را به صدا در آورد.
صدایش در فضای آن روستا پیچید : تق تق تق
اندکی بعد صدای یک آجوما بلند شد و در را بِروی دخترک باز کرد :
-بله دختر جون؟
ادامه در پارت بعد. شرط؟ ۳۷ لایک_۴۵ کامنت
همان لحظه در عمارت کیم:
ندیمه چانگ با عجله و استرس به سمت ملکه جئون مینجی( مادر دخترک ) راهی شد.
انقدر خبر جدیدش متعب کننده و افتضاح بود که حتی نمیدانست چطور موضوع را به ملکه بگوید!
فکر هایی به همراه سوال هایی دلهره آور از ذهنش عبور میکردند :
بعد از خبر دادن به ملکه چه بلایی به سرش می آمد؟
آیا بعد از این ماجرا ملکه اورا تبعید میکرد؟
من مقصر هستم پس بخاطر غفلت از بانو من باعث فراری شدنش شدم. قطعا حکم مرگ من صادر میشود!
ندیمه سرش را تکانی چندان آرام داد. که همه ی افکار منفی اش را از ذهنش بیرون کند.
بالاخره به محوطه ای که ملکه در آن حضور داشت،رسید و هر چیزی را که دیده بود لام تا کام برای ملکه تعریف کرد:
_چی گفتی؟ دوباره تکرار کن!
ندیمه چانگ با ترس گفت:
+ملکه..... ملکه ی من، لطفا خونسردی خودتون رو حفظ کنید. بانو ا.ت در عمارت حضور ندارند! صبح که برای بیدار کردن ایشون به اتاقشون رفتم، دیدم... دیدم که نیستن.
ملکه با خشم گفت:
_چطور ازش انقدر غافل شدی که فرار کنه!
اصلا مطمئنی فرار کرده؟ شاید دخترم ربوده شده یا بازم بازیگوشی کرده و قایم شده!دختر یکی یدونه م اینجا نیست قطعا تو مقصری که دخترم الان اینجا نباشه.
سپس ملکه بلند داد زد:
-ندیمه لی!
ندیمه لی وارد اتاق شد و تعظیمی برای ادای احترام کرد:
_بله ملکه ی من!؟
ملکه گفت :
+فورا به به همه ی افسر های نگهبانی خبر بدید که کل عمارت رو زیر و رو کنن و ببینن نشونی از دخترم پیدا میکنن یا نه؟
در ضمن نمیخوام هیچکس حتی امپراطور از این موضوع بویی ببره و سعی کنید بین خودمون بمونه. خودم بعدا بهشون توضیح میدم. ممکنه سلامتی ایشون از آنچه که هست وخیم تر بشه.
ندیمه لی پاسخگو شد :
+بله بانوی من .
ملکه گفت:
+میتونی بری
ندیمه تعظیمی کرد و از آنجا خارج شد .
به دستور امپراطور و همچنین ملکه همه افسر ها و سربازان نیروی های دفاعی به دنبال دخترک گشتند اما سر انجام اثری از ا.ت پیدا نکردند.
......................
چند روز بعد :
غروب شده بود. غروبی با هوای دلگیر و تقریبا مه آلود!
دخترک بعد از پی کردن مسافتی طولانی، در روستای دیگری توقف کرد. زیرا به مقداری استراحت و غذا نیاز داشت. پس اول منتظر شد اسب ها مقداری علف و یونجه ی آنجا را بخورند سپس خودش هم مشغول غذا خوردن شد.
اما فقط غذا به تنهایی کافی نبود و آنها به آب هم نیاز داشتند.
پس دخترک اندیشید و تصمیم گرفت از همسایگان آنجا کمک بخواهد. خیلی رندوم خانه ای را انتخاب کرد و درِ آنجا را به صدا در آورد.
صدایش در فضای آن روستا پیچید : تق تق تق
اندکی بعد صدای یک آجوما بلند شد و در را بِروی دخترک باز کرد :
-بله دختر جون؟
ادامه در پارت بعد. شرط؟ ۳۷ لایک_۴۵ کامنت
- ۲۷.۳k
- ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۸۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
