رمان تهیونگ
✨On the way to liberation{ part ۹۵ }🌷
که با حرفش جا خوردم...
— موهات چرا خیسه؟
× چون حموم... (عطسه)
حتی نتونستم جملهام رو کامل کنم.
نگاهش چند لحظه روی موهام موند.
بعد پوزخند کوچیکی زد و چند تار موهام رو که توی دستش گرفته بود، رها کرد.
— موهات رو خشک نکردی، درسته؟
× ا... آره.
نفس عمیقی کشید.
— اوف... روانیم کردی ات... واقعاً روانی.
× مگه من چیکار کردم؟
— سرما خوردی.
چند لحظه مکث کرد و بعد ادامه داد:
— من کار دارم و نمیتونم ازت مراقبت کنم.
× نه خیر، سرما نخوردم.
کمی اخم کردم.
— فقط داشتم روی تاب چند دقیقه تاب میخوردم، اینطوری شدم.
نگاهش رو از جاده گرفت و کوتاه بهم نگاه کرد.
— ات...
— تو واقعاً بچهای.
× خودت بچهای. من خیلی هم بزرگم.
— اوف...
چشمهام رو ریز کردم و نگاهش کردم.
اما قبل از اینکه چیزی بگم، دستش رو جلو برد و دکمهای رو زد.
چند ثانیه بعد، هوای داخل ماشین گرم شد.
— داریم میریم فرودگاه..
— دنبال خواهرم و مادربزرگم.
— اونا اومدن کره تا تو رو ببینن.
× من...؟!
- بله عروسشون...
بعد با همون لحن جدی همیشگیش ادامه داد:
— مراقب حرف زدنت باش.
× من مراقب حرف زدنم هستم آقا پسر...
× بهتره خودت مراقب حرف زدنت باشی.
سرم رو به سمت شیشه برگردوندم.
× پسرهی گستاخ... فکر کرده کیه؟
صدای آرومش باعث شد خشکم بزنه.
— شوهرت.
چشمهام گرد شد.
با سرعت سرم رو سمتش چرخوندم.
× چی؟
چند ثانیه نگاهش کردم.
× تو از کجا شنیدی؟
بدون اینکه نگاهش رو از جاده بگیره، شروع به حرف زدن کرد...
— وقتی چیزی رو زیر لب زمزمه میکنی، یادت باشه کی کنارت نشسته.
دیگه چیزی نگفتم.
اون هم حرفی نزد.
و باقی مسیر رو توی سکوت گذروندیم.
× ولی من کل مسیر رو در حال فکر کردند بودم..
این داداش داشت آبجی داشت و من هیچ وقت نمی دونستم...
هر روز دارم سورپرایز میشم از حرفاش و کاراش...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
فلشبک به چند ساعت بعد (فرودگاه):
به فرودگاه رسیده بودیم.
اول مسیر هیچ استرسی نداشتم...
اما حالا که لحظه دیدن خانوادهی تهیونگ نزدیکتر میشد، استرس تمام وجودم رو گرفته بود.
چی باید میگفتم؟
اونا دربارهی من چی فکر میکردن؟
حتماً مادربزرگ و خواهرش هم مثل مادر جادوگرش هستند...
حالا به جای تحمل کردن یک نفر، باید دو نفر دیگه رو هم تحمل میکردم.
آهی از روی بدشانسی کشیدم و نگاهم رو به تهیونگ دادم.
داخل صندوق عقب ماشین دنبال چیزی میگشت.
با کمی حرص به سمتش رفتم و کنارش ایستادم.
× هی...
دو ساعته منو اونجا منتظر گذاشتی تا وسایلت رو برداری؟
کاش به جای اینکه گوشهات همهچیز رو بشنوه، چشمهات هم یه کم کار میکرد.
سرش رو بلند کرد و نگاهم کرد.
— الان به من تیکه انداختی؟
× آره.
پوزخند همیشگیش رو زد و نگاهی بهم کرد....
— باشه... دارم برات.
و قبل از اینکه چیزی بگم، دستم رو گرفت و شروع کرد به راه رفتن.
نگاه زیرزیرکی به دست دیگهاش انداختم.
یک پلاستیک سفید رنگ توی دستش بود.
هیچ نوشتهای روش نبود که بفهمم داخلش چیه.
فقط چند تا پاپیون صورتی کوچیک روی اون بود.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ویو چند ساعت بعد:
چند ساعتی میشد که روی صندلیهای فرودگاه نشسته بودیم و منتظر اون دو نفر بودیم.
کلافه شده بودم.
نگاهم رو به تهیونگ دادم که مشغول کار با گوشیاش بود.
× هی تهیونگ...
× نمیخوان بیان؟
اما هنوز حرفم کامل نشده بود که صدای بلند و خوشحال کسی از پشت سرمون بلند شد.
— تهیونگ!
خشکم زد.
و آرام برگشتم...
🌷 ادامه دارد... ✨
حمایت یادتون نره تنکیو بای بای 🥺💖🫂
شرمنده بابت تاخیر.. امیدوارم از این سه پارت لذت برده باشید 🎀🫠
شرط ها:
۳۲۰ لایک
۱۲۰ بازنشر
۱۲ فالو
کامنتم هرچی دوست داری عسلم 🥹😘🛐
که با حرفش جا خوردم...
— موهات چرا خیسه؟
× چون حموم... (عطسه)
حتی نتونستم جملهام رو کامل کنم.
نگاهش چند لحظه روی موهام موند.
بعد پوزخند کوچیکی زد و چند تار موهام رو که توی دستش گرفته بود، رها کرد.
— موهات رو خشک نکردی، درسته؟
× ا... آره.
نفس عمیقی کشید.
— اوف... روانیم کردی ات... واقعاً روانی.
× مگه من چیکار کردم؟
— سرما خوردی.
چند لحظه مکث کرد و بعد ادامه داد:
— من کار دارم و نمیتونم ازت مراقبت کنم.
× نه خیر، سرما نخوردم.
کمی اخم کردم.
— فقط داشتم روی تاب چند دقیقه تاب میخوردم، اینطوری شدم.
نگاهش رو از جاده گرفت و کوتاه بهم نگاه کرد.
— ات...
— تو واقعاً بچهای.
× خودت بچهای. من خیلی هم بزرگم.
— اوف...
چشمهام رو ریز کردم و نگاهش کردم.
اما قبل از اینکه چیزی بگم، دستش رو جلو برد و دکمهای رو زد.
چند ثانیه بعد، هوای داخل ماشین گرم شد.
— داریم میریم فرودگاه..
— دنبال خواهرم و مادربزرگم.
— اونا اومدن کره تا تو رو ببینن.
× من...؟!
- بله عروسشون...
بعد با همون لحن جدی همیشگیش ادامه داد:
— مراقب حرف زدنت باش.
× من مراقب حرف زدنم هستم آقا پسر...
× بهتره خودت مراقب حرف زدنت باشی.
سرم رو به سمت شیشه برگردوندم.
× پسرهی گستاخ... فکر کرده کیه؟
صدای آرومش باعث شد خشکم بزنه.
— شوهرت.
چشمهام گرد شد.
با سرعت سرم رو سمتش چرخوندم.
× چی؟
چند ثانیه نگاهش کردم.
× تو از کجا شنیدی؟
بدون اینکه نگاهش رو از جاده بگیره، شروع به حرف زدن کرد...
— وقتی چیزی رو زیر لب زمزمه میکنی، یادت باشه کی کنارت نشسته.
دیگه چیزی نگفتم.
اون هم حرفی نزد.
و باقی مسیر رو توی سکوت گذروندیم.
× ولی من کل مسیر رو در حال فکر کردند بودم..
این داداش داشت آبجی داشت و من هیچ وقت نمی دونستم...
هر روز دارم سورپرایز میشم از حرفاش و کاراش...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
فلشبک به چند ساعت بعد (فرودگاه):
به فرودگاه رسیده بودیم.
اول مسیر هیچ استرسی نداشتم...
اما حالا که لحظه دیدن خانوادهی تهیونگ نزدیکتر میشد، استرس تمام وجودم رو گرفته بود.
چی باید میگفتم؟
اونا دربارهی من چی فکر میکردن؟
حتماً مادربزرگ و خواهرش هم مثل مادر جادوگرش هستند...
حالا به جای تحمل کردن یک نفر، باید دو نفر دیگه رو هم تحمل میکردم.
آهی از روی بدشانسی کشیدم و نگاهم رو به تهیونگ دادم.
داخل صندوق عقب ماشین دنبال چیزی میگشت.
با کمی حرص به سمتش رفتم و کنارش ایستادم.
× هی...
دو ساعته منو اونجا منتظر گذاشتی تا وسایلت رو برداری؟
کاش به جای اینکه گوشهات همهچیز رو بشنوه، چشمهات هم یه کم کار میکرد.
سرش رو بلند کرد و نگاهم کرد.
— الان به من تیکه انداختی؟
× آره.
پوزخند همیشگیش رو زد و نگاهی بهم کرد....
— باشه... دارم برات.
و قبل از اینکه چیزی بگم، دستم رو گرفت و شروع کرد به راه رفتن.
نگاه زیرزیرکی به دست دیگهاش انداختم.
یک پلاستیک سفید رنگ توی دستش بود.
هیچ نوشتهای روش نبود که بفهمم داخلش چیه.
فقط چند تا پاپیون صورتی کوچیک روی اون بود.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ویو چند ساعت بعد:
چند ساعتی میشد که روی صندلیهای فرودگاه نشسته بودیم و منتظر اون دو نفر بودیم.
کلافه شده بودم.
نگاهم رو به تهیونگ دادم که مشغول کار با گوشیاش بود.
× هی تهیونگ...
× نمیخوان بیان؟
اما هنوز حرفم کامل نشده بود که صدای بلند و خوشحال کسی از پشت سرمون بلند شد.
— تهیونگ!
خشکم زد.
و آرام برگشتم...
🌷 ادامه دارد... ✨
حمایت یادتون نره تنکیو بای بای 🥺💖🫂
شرمنده بابت تاخیر.. امیدوارم از این سه پارت لذت برده باشید 🎀🫠
شرط ها:
۳۲۰ لایک
۱۲۰ بازنشر
۱۲ فالو
کامنتم هرچی دوست داری عسلم 🥹😘🛐
- ۵۵.۰k
- ۲۰ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۵۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط