دلم که می گیرد به سراغِ مخاطبینِ تلفنِ همراهم می روَم .

دلم که می گیرد به سراغِ مخاطبینِ تلفنِ همراهم می روَم .
از میانِ تمامِ مُخاطب ها رویِ اسمی آشنا توقّفــ می کنم
با دیدنِ نامَش
دلم می لرزد .
چشم هایم را می بندم
و
شُماره اَش را می گیرم
قلبم تُندتر می زند و دَستانم شُروع به لرزیدن می کند
در دلم از خُدا میخواهم که فقط ثانیه ای صدایش را بشنوم !
که
اُپراتورِ نامرد می گوید :
| دستگاهِ مُشترکـِـ موردِ نظر خاموش می باشد |
و نا اُمید به تلفنِ در دَستم خیره می مانم .
پس این تلفنِ لعنتی به چه دَردی میخورد ...