اگرکَسی کارِ خوبی کرد و خودِش فهمید و توجه کرد که «کار خو

اگرکَسی کارِ خوبی کرد و خودِش فهمید و توجه کرد که «کار خوبی کرده»
از کیفیت عمل پائین می‏اد. اگر توجه به عمل رو تکرار کرد که «چه کارِ خوبی کردم»
همین طور کارِ خوب تنزل پیدا می‏کنه تا یک وَقتی که تُفالــه خالِص بِشه.
هر باری که نفس به‏ عملِ خیری که انجام داده خیلی تَعلُق و تَوجه پیدا کنه
این برایِ عَمل در عالمِ معنا عینِ آفت میمونه...
روایات هم به این مضامین زیاده که عَملی به سَماوات می‏ره و مقبولِ‏ حضرتِ حَق می‏شه
که نَفسِ آدمـــی به اون از بابِ عظمت اون عمل یا خیلی ‏خوب بودنش،
تَعلق و توجُه پیدا نکنه. عَملی مقبولــِه که از یاد شخصی که انجام داده بره...
نیتامون خالص باشه...