فقط شیرازیا میفهمن چیچی نوشتم

فقط شیرازیا میفهمن چیچی نوشتم

عُمری اَز صُب تُ پَسین تو پَستو غَم چَپوندَنوم

اومَدَم اَز جو پُشَم بُ توپ تَشَر نوشوندَنُم



زیرِ لَمچه ی ئی یو او مُچُنه شُدَم، جیک نَزَدَم

مِثه گَندُم تو آسَک لِه شُدَم و سُووندَنوم



خَفه خون هَمیه کاکُ بِهِت بِگَن نُطُق نَکِش

دَمِ دَقّه بی جَهَت روکوتِّراش کَروندَنُم



گُفتَنُم بِخوی نَخوی هَمیه دیگه لُنده نَده

پوی پَتی تو چال چولوی زندگی هِی دُوُندَنُم



رو اَلُو تُوُم دادَن سوختَم و زارَنجی شُدَم

کُمِ گُشنه پِیِ نون ئی وَر او وَر کِشوندَنوم



اِنگو اَسبِ عَصّاری دُچارِ سَر پِرَک شُدَم

تُرتُری دیدی تُ حالو دورِ خودُم توروندَنُم



اَزبه جارزَدَم به دادُم بِرِسین گولوم پُکید

طاقَتُم طاق شده ، وُی دیگه بُریدَم بُرُندَنُم



حالو نُوبه ی مَنه سَنگِ سَنگ شِکَن بِشَم بَبَم

بَسّه هَرچی دَمِ رُو اُینه شُدَم شُکوندَنُم



خِیلی شور و فِت زَدَم کَهَم دیگه خَسّه شُده

یوکه بِیذارَم بِرَم فویده نَداره موندَنوم