سینمای هندوستان؛بالیوود

سینمای هندوستان؛بالیوود

با افزایش جمعیت شهری هند در دهه 1970 و اعلام استقلال بنگلادش،تماشاگران فیلم های هندی رشد چشمگیری یافتند.
به همین سبب نظام استودیویی بالیوود بار دیگر قدرت گرفت و به آن موضوعات سینما نیز تحت تاثیر سینمای دهه 1970 آمریکا و انگلستان به سمت خشونت اکشن سوق داده شد.
این دهه که دهه ستاره سازی در هند بود سبب شد که با ورود فیلم های اکشن به بازارها، بازیگرانی که در نقش های مرکزی درخشیده بودند،با استقبال گرم مردم مواجه شده و از محبوبیت و شهرت بسیاری برخوردار شوند.
این دهه زمان ظهور بازیگری درسینمای هندوستان بود که امروزه در هر کجای جهان با شهرت و حتی عادات وی آشنایند یعنی آمیتاب بچن.
آمیتاب بچن در این دهه با حضور در فیلم های اکشن بالیوود را در انحصار شهرت و قدرت خود در آورد.
با آغاز دهه 1980 و رشد فناوری ویدئو،سینمای هندوستان زیر سایه این فناوری جدید قرار گرفت چون که عادت فیلم دیدن مردم هندوستان را از پرده بزرگ سینما به پرده کوچک تلویزیون تغییر داد.کاهش نسبی تماشاگر در این دهه،زمینه ساز رویکردهای تازه در سیاست های نظام بالیوود در دهه های بعدی بود.این کاهش فیلم های هندی درسالن های سینما، موقعیت فیلم های تجاری هندوستان را که سود هنگفتی از حضور پر شور مردم در سالن های سینما می بردند به تهدیدی بزرگ تبدل کرد و بالیوود را با چالش فراخواند.
در واقع بالیوود با دو چالش روبرو بود:
1.اگر این تهدید به گونه اصلی آن یعنی درست مانند دهه 1980 باقی می ماند،سینمای هند به نحوی در انزوا قرار می گرفت و سرانجام به سرنوشت خوبی دچار نمی شد.
2.بالیوود باید برای بازگرداندن تماشاگرانش،چاره ای را جستجو می کرد.با توجه به ظرفیت های هنری که در این سینما دور هم جمع شده بودند،سرانجام بالیوود در دهه 1990 چاره ای اندیشید تا رنگ و روی سینما را جلال و شکوهی تازه بخشد.
فیلم های سرگرم کننده و موزیکال و کاهش قیمت بلیط سینما بار دیگر تماشاگران هندی را به دروازه های سینمای های شهر کشاند.
در سال 1991 فیلم هام با حضور پر زرق و برق مردم در سینماهای هندوستان به چنان موفقیت مالی دست یافت که حتی برای تهیه کنندگان آن هم شگفت آور بود.
فیلم سازان هندی برای جلب هر چه بیشتر تماشاگران نیاز به کشف مضامین تازه ای داشتند. علاقه وافر نسل جدید به خصوص جوانان هندی،فیلم سازان را برای انتخاب دشوارتر فراخواند. این فیلم سازان برای رضایت بینندگان خود و اینکه تجارت بهتری کرده باشند،پا را از خطوط قرمزی فراتر گذاشتند که بنام سنت،اخلاق و...در جامعه هند پذیرفته شده بودند.
آنها به سمت تابوهایی چون نژاد،مذهب،سیاست و اختلاف طبقاتی گام برداشتند.
این اقدام فیلم سازان هندی در حدی بود که حتی دولت را به خشم واداشت.خشمی که سبب شد که در کشوری که الگوی دموکراسی جهان است،پای سانسور به پرده سینما کشیده شود.یکی از فیلم های شاخص سینمای مستقل هندوستان آگ به کارگردانی دی پاماهاتا بود که به واسطه سانسور در زمان خود نتوانست در هند به نمایش درآید. ولی از دید کارشناسان سینما، این اقدام تهیه کنندگان بالیوودی راه را برای موفقیت سینمای مستقل هند در بازارهای جهانی باز کرد زیرا حضور ملکه های زیبایی هندوستان مانند آیشواریا رای،دیا میرزا،سوشمیتا سن و...با مد و لباس های غربی و اروپایی سبب شد در دهه 2000 توجه رسانه های جهان به سینمای هند جلب شود.
راهیابی دیوداس به جشنواره کن حضور ستاره های هنری هندوستان را خارج از مرزهای این کشور و در فیلم های غیر هندی مانند عروس و تعصب و بانوی ادویه تضمین کرد.
سینمای هندوستان و سیاست
بر مبنای گزارش مجله نشنال جئوگرافیک، 6/3 میلیارد انسان در سراسر کره زمین اکنون داستان های افسانه وار هندوستان سرزمین گاندی، آمیتاب و شاهرخ را تماشا می کنند.به طوری که تعداد بینندگان محصولات هالیوود یک میلیارد کمتر از رقم تماشاگران بالیوود می باشد چون اگرچه هالیوود نیز فیلم های تخیلی زیادی تولید می کند و به نمایش می گذارد، اما تماشاچیان این محصولات در اکثر موارد محدود به جغرافیای آمریکا و یا اروپا بوده و فراتر از آن در جاهای دیگر ناآشناست ولی بالیوود نه تنها مردمان روستاها را به خود جذب کرده بلکه در حال تسلط بر افکار سیاستمداران بزرگ جهان هم می باشد.
جرج بوش در ماه مارچ 2006 در دیداری رسمی از هندوستان در دهلی نو موفقیت درخشان بالیوود را به شدت مورد ستایش قرار داد.
چیدامبارام وزیر دارائی هندوستان در یک سخنرانی در ماه ژوئن 2005 در برلین گفت که هندوستان پیشتازی سینمائی اش را گسترش می دهد.او حتی در یک ادعای شجاعانه اعلام کرد که 20 سال دیگر جوانان آمریکائی گمان خواهند کرد که نام هالیوود بر مبنای بالیوود به وجود آمده است.
آمیت خان تهیه کننده هندی می نویسد:اکنون دنیا به سوی هند می چرخد و حرف آخر آن خواهد ب