تا آسمان شکستنم را دید ب هوای دلم ابری شد تا دید ک بغض

تا آسمان شکستنم را دید ب هوای دلم ابری شد... تا دید ک بغض گلویم نمیشکند برایم گریست... آنگاه بود ک زیر باران چشمانم ابری شد... مرواریدهایه چشمانم ریختند... اما خدا هم فهمید ک من قلبم شکست... فرشته ای فرستاد تا قلب شیشه ایِ مرا بند زند... درستش کرد و رویش را با سنگ پوشاند... گفت عشق زمینی چ سود؟... شکستن دیگر با تو غریب ست!