چه تلخ است... "علاقه"ای که, "عادت"

چه تلخ است... "علاقه"ای که, "عادت" شود... "عادتی" که, "باور" شود... "باوری" که, "خاطره" شود... و, "خاطره"ای, که, "نابود" شود... و این, "تنها", "واقعیت" زندگیست...

ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓــــــــــــــــﺖ !ﺍﻭﻧﻢ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﺩﺕ !ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎﺕُ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻌﻀـــــﯽ ﻫﺎ ﺧـــــﺎﻟﯽ ﮐﻨﯽ !...
ﺩﺭﺳﺘﻪ ﺗﻮ ﺷﻠﻮﻏﯽ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯿﺸﻦ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ !ﻭﻟﯽ ﺑﺪﻭﻥ ....
ﯾﻪ ﺭﻭﺯﯼ ...ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ....ﺑﺪ ﺟﻮﺭﯼ ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺧﯿﻠـــــــــﯽ ﺩﯾـــــــﺮ