مهم نیست که به چه کسی عشق می ورزی، تعلق عشق موضوعیت ندارد

مهم نیست که به چه کسی عشق می ورزی، تعلق عشق موضوعیت ندارد.
آنچه مهم است اینست که بیست و چهار ساعت روزهایت را عاشقانه سپری کنی
همان طور که در بیست و چهار ساعت روزهایت،بی استثنا نفس می کشی.
نفس کشیدن هدفی را دنبال نمی کند.
عشق نیز خواهان چیزی جز خود نیست.
اگر با عشقی هستی،نفس می کشی.
اگر در کنار درختی نشسته ای، نفس می کشی.
یعنی هر کاری که می کنی،با نفس کشیدن همراه است.
عشق نیز باید همین ویژگی را داشته باشد.
یعنی باید هسته ی مرکزی همه ی کارهای تو باشد.
عشق باید طبیعی باشد، مثل نفس کشیدن.
در واقع، عشق همان نسبتی را با روح دارد که نفس کشیدن با جسم همیشه با عشق زندگی کن!