رمان رز زخمی

رمان رز زخمی 🍷
پارت ۲۵
ممد: هری بابا.
ارسلان: باشه.
و ااون دوتا آدم گنده ی عوضی بردنم دم در و از اون خرابه انداختم بیرون.
رفتم توی ماشین و زنگ زدم به رضا؛ بهش گفتم که بیاد به لوکیشنی که براش فرستاده ام.
بعد از صحبت با رضا سرم رو روی فرمون گذاشتم و غروروم رو شکستم و شرو ع کردم به گریه کردن.
نزدیکای نیم ساعت گذشته بود که دیدم رضا اومد توی ماشین.
(بچه ها تمام حرف های ارشلا با گریه هست)
رضا: چی شده؟
ارسلان: دیانا رو کشتن.
رضا: چییییییی؟(باداد)
کل ماجرا رو براش تعریف کردم.
ارسلان: رضا چرا من باید برای دشمنم گریه کنم؟ چرا باید برای کسی گریه کنم که یک روز آرزو میکردم سر به تنش نباشع؟
رضا: ارسلان؛ تو به خودت قول دادی دل نبندی. عاشق نشی. میفهمی؟
ارسلان: آره؛ آره. من... من... عاشق شدم. عاشق میفهمی؟
رضا: نباید عاشق میشدی. اون الان مرده میفهمی. مرده. مگه خودت نمیگی سرش از تنش جدا شده بوده. الان مرده؛ زیر خاکه.
ارسلان: ولی من عاشق شدم یعنی عاشق بودم اما الان فهمیدم. اره. اره من نفهمم دوست دارم دیانا از من بچه دار بشه. اگر نفهم نبودم عاشق یک انسان مرده نمیشدم. کاش وقتی زنده بود میفهمیدم عاشقش هستم.
رضا:
ببخشید ناراحت شدید 😔.
۱۰لایک ۳تا برای پارت بعدی.
فعلاااااااً💜🥺