تو بیا و همدم این دل بی جانم باش

تو بیا و همدم این دل بی جانم باش
آخرین هم سفر فصل زمستانم باش‌

پر بزن با غم و در شمع شبستانم باش
دلبری با همه ی سردی دستانم باش‌

تو بیا و مرحم این دل ویرانم باش
مث عاشق شدن یوسف کنعانم باش‌

قصه گو با دل آن سرو خرامان بلند
تا که باران بزند کمی تو جانانم باش‌

تو بیا و مستی این شب طوفانم باش
چتر باران زده با لب غزلخوانم باش

قصه گو در تپش تلخی این حادثه ها
تا دل ازخون جگری برسر دامانم باش‌

تو بیا و دفتری با غزل جانم باش
مثل واژه به ره شعر دبستانم باش‌

از همه دل بکن و زخنده درمانم باش
آخرین پنجره در طلوع چشمانم باش‌