فاطمه وصفی است، از مصدر فطْم، و فطم در لغت عرب به معنی بر

فاطمه وصفی است، از مصدر فطْم، و فطم در لغت عرب به معنی بریدن و قطع کردن و جدا شدن آمده است. فاطمه بر وزن اسم فاعل معنی مفعولی می دهد، به معنی بریده و جدا شده.1 فاطمه زهرا(س) از چه چیز بریده شد؟ در کتاب های شیعه و سنی روایت شد، که پیغمبر(ص) فرمود: او را فاطمه نامیدند،‌ چون خود و شیعیانش از آتش دوزخ بریده شده اند.2 یونس بن ظبیان گوید: امام صادق(ع) فرمود: "آیا می دانی تفسیر فاطمه چیست؟ عرض کردم: نه،‌ تفسیر آن را بفرمایید. حضرت فرمود: فطمت من الشر؛ بریده شده است، از بدی ها".3 پس به خاطر این که فاطمه(س) ‌از تمام بدی ها بریده شده و بری از همه شرها و گناهان است،‌ و از آتش دوزخ به دور است، وی را فاطمه نامیدند. اگر مقصودتان از سؤال این است که چرا در بین فرزندان رسول خدا(ص)‌ تنها فاطمه زهرا(س) به یک مقام معنوی بسیار عالی نایل شد، جواب این است که فاطمه (س) به خاطر معرفت نسبت به ذات اقدس احدیت و عبادت و بندگی خالصانه به این منزلت راه یافته است، نه به خاطر این که دختر پیامبر(ص) یا مادر حسنین و یا همسر امام علی(ع) است، چرا که پیامبر دختران دیگر و امام علی(ع) زنان دیگر داشته اند و برخی زنان دیگر مادر امام بوده اند، ولی هیچ یک به مقامی که فاطمه زهرا(س) رسیده است نرسیده اند. پس بر اثر شایستگی شخصی که در وجودش بود، ‌به این مرتبه معنوی رسید. 1. فیومی، احمد بن محمد مقری، ‌المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر، قم،‌ منشورات دار الرضی‌، چ اول، ‌ج2، ص477. (نرم افزار جامع فقه2) 2. شیخ عباس قمی، منتهی الامال، قم، دلیل، چ اول، 1379ش، ج1، ص323. (نرم افزار سیره معصومان) 3. همان.