و در آخر

و در آخر:
میدونم این روزها فشار همه چی روی توعه. میدونم درس و کنکور و مدرسه و دانشگاه بهت فشار آورده، میدونم حرفا و گیرای وسواسی خانواده اذیتت می کنه، میدونم یه احساسایی داری که میریزی تو خودت، اکثر اوقات تنهایی، تنهایی مشکلاتت‌و حل میکنی و چقدر بهت سخت گذشته. میدونم فکر به آینده مغزتو میخوره، میدونم افسردگی، اضطراب و فکر بیش از حد دنیارو برات تاریک کرده. میدونم.
من می فهممت. حواسم هست بهت، تو آدم آینده ای، آدم فردا. همه ی سختی‌ها و دردها و فشارهایی که روته ازت یه الماس میسازه و چندسال دیگه درخششت چشم همه ی اونایی که بهت میگفتن نمیتونی و انرژی منفی میدادنو کور میکنه. برو جلو، بابت تمام تلاش هات بهت افتخار میکنم.🤍✨