و فرا خواهد رسید روزی که

و فرا خواهد رسید روزی که
جایی،
عطر سردی،
سکانس پایانی فیلم دِرامی،
لب خند مبهم ناآشنایی،
بیتی ازشعرِدلکشِ عاشقانه ای،
فنجان قهوه ی یخ زده ای،
موسیقی بی کلام دلبرانه ای
دلت را به رنج بیاورد
ناخودآگاه...
چشم بدوزی به خاطرات ته نشین شده ی قلبت
و
حیران تر ازقبل
به دنبال گمشده ای بگردی
که انگار نزدیک است اما
در دور دست ترین محال زندگی ات ،بی تفاوت،
قصه ی رفتن می خواند...
فرا خواهد رسید
روزی که
برای نمی دانمی عجیب
های های گریه سر دهی... ...
آه خداست عزیز!
نفرین که گیرا نیست...
#آرزویزدانی_ر_ه_ا