تو باشی

تو باشی

آسمان که ابری باشد و باران ببارد
به شوق بودنت
اسمان صاف میشود و باران به احترامت قطع میشود

نسیم با نوای صدایش گل ها را به رقص در می آورد

تو باشی
دریای طوفانی آرام میگرد و موج هایش به رقص باله با ساحل اخت میشوند

تو باشی
سرد ترین روزهای زمستان هم حرارت میبارد از آسمان ...

تو باشی
درختان به افتخار بودنت قد کشیده و سبز میمانند و سایه میدهند بر حضور تو

تو باشی
جهان میسراید آوای دوست داشتن تو را و مردمان زمین حسادت میکنند از اینکه تو برای من زاده شدی

تو باش تا من غرق در آرامش و دوست داشتن تو باشم !

ولی وای نفسی امان از این نبودنت...تمام بدنم درد میکنه از نبودنت...درست مثل خودت عمرم..نفسم..همه کسم...هییییییییی