رمضان آمد ومن غافل از اعمال خودم

رمضان آمد ومن غافل از اعمال خودم

سرکش وپرگنه از آخرتم بی خبرم

نه رکوعی،نه سجودی،نه قیامی،نه دعا

که درآن خالق خودرابه تماشا ببرم

گهی مغروروعصیانگروطاغی صفتم

گهی وامانده ودرمانده دراحوال دلم

گهی فریاد زنان ناله الغوث به زبان

گهی هم خسته زدنیا غم ایام خورم

گهی ازترس عذاب وگهی ازخجلت یار

سر به زیرآورم،انگشت ندامت به لبم

چه کنم گر نرسد نورهدایت به دلم 

به چه حالی،به چه رویی،به سراغش بروم

ای رحیما،توکریمی،توعظیمی،توغفور

توبده نور هدایت به سمع و بصرم