من اگر حوا شوم

من اگر حوا شوم
این بار طغیان میڪنم

سیب را از
شاخه می چینم
ولی تقدیم شیطان میڪنم

گر بخواهد ڪس مرا
بیرون براند زان بهشت

هر چه را دستم رسد
ویران ِ ویران میڪنم

دلبری ها میڪنم در ڪار آدم دم به دم

بی گمان اورا به زور
همدست شیطان میڪنم

من ڪه حوایم
به راه وسوسه
یا سادگی

هرچه باشد ڪار خود بر خویش
آسان میڪنم

چون میسر شد به ڪامم
راندن شیطان و مرد

آن بهشت تازه را
همچون گلستان میڪنم

هرچه را دیدم از آدم
من در این خاڪ بلا

در بهشت دلڪشم این بار جبران میڪنم

حڪم میرانم
از ین پس بر زنان مهر و وفا

عاشقی را همدلی را
رسم اینان میڪنم

حال اگر آدم خیالش بود تا آدم شود

با خدا یڪ مشورت
در ڪار ایشان میڪنم

دست آخر این بهشت
اما بدون هرڪلڪ

های....!!
آدم گوش ڪن
من باز (عــصــیـان ) میڪنم ......


بتول مبشری